I want to ride my bike

Xin chao

 

Ten toi la Anja

Alweer een sterk verhaal maar helaas nog even geen foto’s bij dit verhaal. Alle foto’s zijn namelijk gebrand en ik heb ze nu op cd maar bij alle internetcafe’s zijn de cdplayers eruit gehaald, raar maar waar, Anja meets Vietnam)

 

BUT no worries…..

 

I want to ride my bicycle, I want to ride my bike…

 

Time for action in Hoi An, dus als een echte Nederlander pak je dan de fiets en ga je met dwaas onder leiding van Hans van der Broek ‘s morgens om half 8 op 6 maart bewolkt en in de miezerregen (ja, ja heerlijk eindelijk weer eens een keertje), zo’n 23 kilometer fietsen a 4,5 uur voor maar 180 000 dong. (Marga L., kom naar Vietnam, een echt fietsland en mooi, ik moest even terugdenken aan onze poldertocht van mijn laatste zomer in NL!!)

 

Een soort privefietstour, ideaal lekker veel vragen stellen in het Nederlands, waar je toch soms geen antwoord op kan vinden bij een Vietnamese tourguide die niet vloeiend Engels spreekt.

 

Fiets met mandje en gaan met die banaan. Zodra je de brug van Hoi An naar Cam Nam Islands (one of the islands of the Thu Bon river) oversteekt merk je al dat het daar een stuk rustiger is, zonder winkels, markt en beduidend minder toeristen.

 

Over smalle padjes, doch geasfalteerd kwamen wij terecht bij mannen en vrouwen die bezig waren om mais te koken. Mais wordt hier bijna het gehele jaar geteeld, behalve de jaarlijkse tyfoontijd*

 

Echt mega potten (ongeveer 1 meter hoog en 1 meter breed) stonden op het vuur, om ze te koken. Doch is het mais al na 3 uur gekookt en vervolgens het verkocht op straat, door een Vietnamese vrouw met hoedje op de mais mais schreeuwt of een Vietnamese vrouw met een soort ouderwetse weegschaal op haar schouder met manden met mais of gewoon een vrouw die zittend achter de maiskolven op de markt haar kraampje heeft.

Dan maar wachten op de eerste koper van de dag want die is heel belangrijk,  die bepaalt de dag! Het is dus goedkoper shoppen in de morgen!!!! En dat heet nou Vietnamese bijgelovigheid.

 

Hans geeft aan dat de tyfoontijd rond september/oktober is. Angstaanjagend om het mee te maken, vertelt Hans. Hele huizen komen onder water te staan, evacuatie is gewenst. Schepen worden op het land gegooid en je vindt de riviervissen in je badkuip.

Doch al is het leed geschied, doen de locals gewoon een likje verf over de verwaterde meubels en ze zijn weer als nieuw. Want hier is er geen verzekeringsmaatschappij die het vergoed, laat staan dat je je inboedel kan verzekeren.

 

 

 

een foto genomen vanuit de kamer van Xao )lighthouse) met uitzicht over de rivier, zie je dat visnet

 

Back on the road. Er staan grote visnetten uitgezet op de rivier waar een gezin vis mee vangt, grote netten, dus lijkt veel vis maar meestal is het maar net genoeg voor 1 familie. Wat over is gaat naar de kleine locale marktjes of ze ruilen het tegen andere producten.

 

Een brandende vraag van mij wordt eindelijk beantwoord. Vaak zie je Vietnamese oudere vrouwen met echt onwijs rode tanden en tandvlees, hoe komt dat Willem Wever ennnnuhhhh Hans.

Hans showt ons een beetlenut die groeit aan een palmboom en een hallucinerende werking heeft en je tandvlees verstevigd. Het wordt veelal gebruikt als huwelijksgeschenk of door plattelandsvrouwen die het zware werk op het land want lichter en minder vervelend in het zonnetje willen maken. Mooi wie gaat er trouwen binnenkort, ik heb al een pak en dan neem ik even een beetlenutje mee als huwelijksgeschenk.

 

Tevens showt hij een stekelige nooit met besjes erin, de lipstickfruit. Echt is iets voor l’oreal, long lasting lipstick maar dit keer dan wel 4 dagen lang. Het wordt veelal ook gebruikt als kleurstof voor de kleding van de boedha’s. En wat staat daar in het veld, het is lemongrass. Dat is nou net niet mijn lekkerste ingredient van de curries.

 

Bij de volgende stop langs de rivier liggen twee vleets vol met mini kokkels. Net gevangen en een gespierde man gooit de kokkelmand in een gevlochten zeef en zeeft alle rotzooi eruit, totdat de kleine kokkels overblijven. De vrouwen gebaren dat wij maar eens van die manden moeten gaan dragen en leeg gooien in de wagen. Zo gebaart (klinkt leuk he) zo gedaan. Pittig zwaar. We zien hoe ze met kleine naaldjes het gedierte uit de schelp halen en genieten, van de delicatesse die je hier veel op straat ziet.

 

Op naar het huis waar een vrouw rice paper stoomt. Eerst maakt ze een mix van pepper, sesamzaadjes en knoflook en meel, tot een dun beslag. Ze heeft een katoenen doek gespannen over een ketel die op het vuur staat gevuld met kokend water. Op het doek legt ze een lepel beslag ter grote van een pannekoek, stoomt het en legt het vervolgens op witte doeken te drogen in de zon. Bij voorkeur kan het nog krokant worden gemaakt in het vuur. En echt het is een lekker tussendoortje en gezond. Tip voor Sonja Bakker.

 

Bij de buren zijn mannen druk bezig achter hun hele oude Singer naaimachine om weer een pak in elkaar te zetten voor waarschijnlijk een toerist van een Hoi An tailorshop.

 

Na al aardig wat gezien te hebben en de indrukken even te laten zakken zijn we wat gaan drinken in Hoi An. Het restaurant wordt gerund door een meid van 17 . Een slimme meid is immers op haar toekomst voorbereid.

 

Wij begonnen met Hans te praten over onze reisavonturen. Over oa dat hij te voet een monstertocht heeft gemaakt van Bergen op Zoom naar Nice, met soms stukken waar je geen mens tegen komt en je een met de natuur bent. Vele avonturen daar waren wij maar groentjes bij ook omdat hij veel als reisleider heeft gewerkt, all over the world.  Mmmm, klinkt niet verkeerd, half jaar reizen in land naar voorkeur en toch geld verdienen.

 

Genoeg gekletst (we konden nog wel uren doorgaan) op naar de scheepswerf (Elly als je ooit in Vietnam, stop even in Hoi An bij de scheepswerf). Vele boten op het droge want elk jaar is het tijd voor een opknapbeurt. De kieren worden dichtgemaakt met pollen en dichtgekit. Misschien een plankje vervangen van het hout (bamboe) dat eerst drie jaar in het water ligt. Even een periode boven het vuur houden aan kettingen gespannen en het hout dat buigt.

Moet ook de lager nog vervangen worden, snij het uit bamboe. Een likje verf over de planken, een schildering van een oog op de punt van de boot (hetgeen bescherming betekent in het taoisme) of toch ook een yin yang teken met de vier elementen. De QN letters van de provincie schilderen. Even wierook aansteken, voor een behouden vaart en plons een kleurrijke boot het water weer op. Even kort door de bocht want het is me toch een klus en allemaal met de hand, zonder beschermmaterialen (geen bril bij het lassen etc.)

 

Verderop bij een riviertje waren een paar jongens met een stok waar electriciteit op stond vissen aan het vangen. Nou ja aan het verdoven, voor een avondmaaltijd.

 

Wij hebben zoveel informatie (zoals je wel merkt) deze paar uur over Vietnam van Hans ontvangen, echt top, een echte aanrader als je Hoi An bezoekt.

 

So more VNfacts that Hans told us;

  • Vietnamezen zijn bijgelovig. Ze gaan bijvoorbeeld naar de fortuneteller (toekomstvoorspeller) voor een belangrijke gebeurtenis, kan ik wel of niet met deze man trouwen? In welke richting en waar moet het graf komen te staan van mijn overleden moeder? Passen de sterrenbeelden bij elkaar? Hij een draak, jij een geit, vergeet het maar, no match!
  • Het overgrote deel van de Vietnamezen is Boedhist. Dus ook hier vind je de altaars in huis met wierook, fruit, sigaretten, bier etc eromheen ter ere van de overledenen. Soms staat er een stok van rietsuiker, hetgeen de symbolische betekenis heeft; de overledene op weg te helpen. Een regel is dat het eten na drie dagen mag worden weggehaald, zelf opeten en weggeven als een echte Boedhist. Aangezien na drie dagen de ziel er uit is! 
  • Gooi je meloenpitten niet meer weg want hier zijn vele rode meloenpitten op straat te zien in Vietnam, dus gewoon thuis je meloenpitten laten drogen, een lekker tussendoortje en lekker pulleken.
  • Er zijn hier echt mega komkommers, groot groen en dik.
  • Morning glories (groene groente) worden geteeld in meertjes
  • Een gemiddeld maandinkomen is 600 US dollar in Vietnam
  • Gemiddelde levensverwachting van de Vietnamese vrouw is 73 jaar en van de Vietnamese man 68 jaar
  • Vietnamezen missen een enzym in hun lever voor de afbraak van alcohol, snel tipsie na een rijstwijntje voor de meesten;
  • Je hebt verschillende aanspreekvormen bij alleen maar het gedag zeggen, hallo tegen een kind zeg je weer anders dan tegen iemand van jouw leeftijd, tevens is het weer anders tegen een getrouwde vrouw. Hetgeen het Vietnamees leren voor Dutchies niet gemakkelijker maakt.

Klaar met het lezen van de facts dan springen wij weer op de fiets op naar de Tam Quan Chualongtuyen pagado. Een prachtige betonnen lotusbloem reikt boven de poort van de pagoda uit. Laag voor laag in kleuren geschilderd, hetgeen staat voor de meerdere geloven die toegang hebben tot deze pagoda. Blauw staat voor het taoisme, geel voor het boedhisme en rood???

Achter de pagado, een begraafplaats en graven in gele en groene vrolijke kleuren sommige voorzien van een hakenkruis, hetgeen het levenswiel betekent of van een foto en natuurlijk van naam en geboorte- en overlijdensdatum. Versierd met mooie gekleurde gemozaiekte bloemen.

 

Fiets met ons mee verder over de landpaadjes, langs de mooie rijstvelden. Het rijst staat onder het water, voor het kiemen en om het onkruid tegen te gaan. Een mooi meer met hyacinten op het water en een man met z’n kaplaarzen in het meertje stond morning glories te oogsten.

 

Terug naar de Lighthouse om te genieten van een overheerlijke baquette met Goudse kaas en een baquette met brie. Onwijs genoten en maar kauwen en nog niet doorslikken, genieten…. en proosten op oma de Ruijter want die is vandaag 90 jaar geworden. Wat een mooie leeftijd!

 

Een dikke verjaardagszoen van Anja. Erg leuk dat u zo meeleeft met onze reisverhalen. Ik hoop u snel te ontmoeten in Nederland!

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer