trippen met de grootste broodversierders van Nederland

Hallo vriendjes en vriendinnetjes,
 
Fijn dat jullie er weer zijn!
Alle paaseieren zijn de kluts kwijt!
Of ze liggen te stinken als rotte eieren op een goed verstopte plek ergens in je casa.
 
Ja, Annie is nog in de paasstemming want dat was de dag dat Annie Christa en Arjan (alias Arie, broer van Christa, herkennen we deze nog??) weer mocht zien uitkomen op hun paasbest (13 april, 2e paasdag). Na een stevige wandeling in het bloedhete David naar Los Altos San Francisco (uitzichtpoint over de stad) stonden ze oeps voor mijn neus bij hostelina Fanita. Tiempo de abrazos!
 
 
Blij verrast in het park door de vele cadeautjes en verjaardagskaarten, de happy birthdaysong galmde door het park (thanks bro en ingrid met de groeifotos van Dani en Kim), een sexy hello kittystring in het pretpakket met heerlijke paaseitjes van Shijtje en Quint, lieve tekeningen van Mels en een pimp je dagshirt van Lies en Marcel en Petra. Heel erg lief van iedereen, een dikke abrazo voor jullie.
maar uhhh waar zijn jullie, ik kan jullie niet zien??? waar zijn jullie nou??
 
 
 
 
Trippen met de grootste broodversierders van Nederlanders, dat moet natuurlijk gevierd worden in de donkere CANTINA (bar) met een panama biertie onder het genot van kneiterharde cancions de amor en waar vrouwen in de bar nog steeds gezien worden als alcoholverslaafden of vrouwen van lichte zeden.
 
14 april de dag dat mijn broertje Martijn weer een jaar (33) wijzer is geworden was, weer zo´n ouderwetse test je zitvlees dag, eerst een bus naar San Francisco, toen naar Sona en vandaar naar het surfersoord Santa Catalina.
 
Santa Catalina bevindt zich aan de golf van Chiriqui in de provincie Veraguas, al snel weer een lift op zijn ouderwets maar dit keer van Alex met zijn zoons tussen de surfplanken met z´n allen lachen om de man achter het stuur en hopsa tassen droppen bij Oasis (mooie gekleurde cabinas pal aan het strand) en hop hop weer een andere manier van hitchhiken, de achterklep open en zitten maar.
 
echt bizar hij (Alex) lijkt zoveel ouder op de foto, dan hij face to face is maar ik neem een deel van zijn wijsheid weer mee in mijn backpack.. hij had zelfs zoveel wijsheid dat de stoel ervan brak..

Gezellig mee uit eten genomen door vader en zoons, als een echte leeuw had hij het hoogste woord met als toetje op de avond nog een rummetje toe voor de cabina met een indrukwekkende uitleg van een man die jou niet kent maar die even haarfijn uitlegd hoe jij bent en wat mijn relatie inhoud met Christa en Arjan, te bizar voor woorden, een gave. Ik zat erbij en hoorde het aan, speechless met als klap op de vuurpijl een cheapbackpackerssleep met z´n drietjes in een tweepersoonsbed en een mooie droom over een jongetje en een meisje beide blond haar, die elkaars hand liefdevol vasthouden en samen naar het licht lopen.

15 april, Arie en Christa leefde zich uit op de planken als echte boardbabes, even buurten en pizza eten met de Nederlandse buurtjes Pieter en ? maar het mooiste van de dag was toch wel het zelf gemaakte kampvuur op het strand met de vallende ster die daarna een streep veroorzaakte in de lucht, welke pas na een 15 minuten vervaagde. Een heel bijzonder natuurverschijnsel.

16 april, de dag dat Arie zich toch wel verbaasde over onze eetgewoontes, ananas als ontbijt, geen keuken in Oasis dus dan maar alleen water en crackers hi hi. Arme jongen die het normaal doet op de Hollandse eetgewoontes en nu even schrok van ons ransoen op een plek waar de winkel 20 minuten lopen is. Hi hi en dan ook nog een stuk lopen op een slipper (toch arie) langs de rotsachtige kustlijn met de zon op je bol, hardcore voor een verse backpacker (ach ja al had hij de vuurdoop al gehad in het hostel Fanita in David, waar Christa en Arie dachten dat zij door de houten vloer zouden zakken en de wc´s niet doortrokken omdat er boven geen water was en je ´s morgens alleen op de beneden verdieping kon douchen. Achhh je moest er bij zijn. Hi hi ik heb er een drie weken gewoond.

Ach ja en nog wel het hoogtepunt van de dag, hi hi zitten we in het restaurant van Oasis om de rekening betalen, hadden we gewoon tekort geld. Zo tekort dat wij niet zouden kunnen wegkomen uit het Santa Catalina met de bus waar geen ATM cajero of tewel pin was hhh maar gelukkig had Christa nog een ouwe sok in haar backpack volgestopt met 20 dollar dus we waren gered om net aan de volgende dag de twee bussen te kunnen nemen terug naar San tiago. Santiago in Panama wel te verstaan because otherwise the road was very longgggggggggggg maar......


MET MIJN GEDACHTEN ERGENS ANDERS, BEN IK ALTIJD OVERAL.


kusje





Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer