toet toet tuk tuk

14 november 2006

 

Zwaar afscheid van Jelle, Sven en Jaap vroeg in de morgen. Geen tranen want don't cry because it's over, smile because it happened!

 

Van 8 tot 14 uur weer better together in de bus naar de hoofdstad van Cambodia, Phnom Penh. Bij aankomst in de stad werden wij gewoon overrompeld door de tuk tuk drivers die ons alle 8 een tuk tuk aanboden voor wel 1 dollar. De politie moest er bijkomen om een weg voor ons vrij te maken en toen wij een keus hadden gemaakt, zei er een dat hij al de hele tijd stond te roepen naar ons om zijn tuk tuk te nemen. Ha ha gekkenhuis!!

 

 

 

zo ziet een tuk tuk eruit met de beste chauf ever, op een rustige maandagavond...

wanna tuk tuk? special price for you sexy lady

 

De tuk tuk driver had een dealtje met het Okay hostel en dat vonden wij natuurlijk wel Okay. Wel een beetje vreemd en stil zonder de de Jongetjes dus wat doen wij dan in het hostel een Lao biertje nemen voor de schrik en om af te kicken van het bourgondische leventje met de party of five.

 

Ook in Phnom Penh hebben zij niet echt veel te doen met mother nature, veel troep op straat en geen investering in prullenbakken door de regering. Veel foto's overal van de koning en koningin. En jeetje gekkenhuis, wat een verkeer. Als het stoplicht op rood staat, negeert iedereen die gewoon. Verkeersregel nummer des te groter je auto is, des te meer voorrang. Gewoon een loeidrukke straat oversteken en gewoon oogcontact zoeken met de bestuurder van een handkar met slakken, een fiets met een stoel op het voorwiel, een scooter, een brommer, landrovers, natuurlijk de tuk tuks

of een kar met terrapotten getrokken door koeien.

 

Tijd voor de benenwagen dus en de walking tour volgen van de lonely planet, welke ik heb afgedingd op de psar thmei (markt) voor 2 voor 5 dollar van een meisje. Gelijk ook die van Laos gekocht, aangezien dat de volgende bestemming is. Natuurlijk de wat phnom van buiten bekeken en geen vogels vrij gelaten uit een kooitje voor goed geluk want ze vliegen toch weer braf in het kooitje en de tempel ook niet bezocht voor 1 dollar want cambodiaanen mogen er wel gratis in. De art shops bekeken, waar ze boedha beelden maken en schilderen.

 

  

 

Er was een man bezig om uit een klein stukje hout, een mini mini boedha te maken. Echt knap!

 

Ik wilde een kaart kopen voor Kim haar verjaardag, aangezien dit de laatste grote stad is die wij in een maand bezoeken. Ik dacht ga even naar het postkantoor voor een mega grote kaart maar beetje naief natuurlijk, want het is geen newsagency zoals wij die in NL of OZ kennen maar gewoon een postkantoor zonder kaarten behalve die van de tempel en verder geen aankleding alleen loketten. Jammer joh! Er werd al gewaarschuwd door iemand van het hostel dat als je bij het postkantoor bent, je wel moet zien dat je postzegel gestempeld wordt. Anders wordt je postzegel er mooi afgehaald en je kaart komt nooit aan. Wat een armoe!

 

 

16 november (wat vliegt de tijd toch) op naar het Tuol Sleng museum. Een museum dat eerst een school was en later een prison tijdens de Khmer Rouge Regime oorlog. Heel indrukwekkend, hoe Cambodiaanen gewoon voor niets in de prison werden gegooid en op de meest gruwelijke wijze werden vermoord. Zelfs een stoel met een boor ter hoogte van het hoofd en galgen. De meeste trieste foto's, zie hieronder. Het zijn gewoon harde feiten.

Een hoop trauma's hier nog steeds.

(een kogelschoot in een schedel)

 

Tijd voor een betere toekomst, dus daarom is in Cambodia het motto nu

take take take volgens de lonely planet.

 

Hoe is het met mijn toekomst gesteld?

Daarvoor moesten wij natuurlijk in Cambodia even naar een palmreader (handlezer) en tarotkaartenlegster (mbv spelkaarten). Hetgeen Christa nog cadeau kreeg voor haar verjaardag. Mijn toekomst werd even voorspeld in een tentje met een boedhatempeltje door de 65 jarige Lili uit Vietnam.

 

 

 

Ik ben 3 jaar niet zo gelukkig (veel denken, eten, geld en huis) geweest

en nu ben ik weer okay. Ik heb twee broers die mij erg missen en beide gaan ze niet trouwen. De komende drie jaar ga ik veel geld verdienen en het geld dat ik verdien ga ik niet aan mijn ouders geven

(wat hier immers wel de gewoonte is, family first).

In mijn 27ste levensjaar komt mij boyfriend op mijn levensweg en rond de 30/31 zit er een huwelijk in het verschiet maar eerst geld verdienen en een eigen huis. Kinderen daar krijg ik er maar liefst drie van de eerste is een jongen en de twee daarna zijn meisjes.

What I want I do! Volgens Lili bereik ik de leventijd van 85 jaar,

dus deze Snoek zwemt nog een tijdje voort.

 

BE PREPARED!!!

 

lots of love,

 

Anja

 

 

 

 

ps. ik gooi ook echt alle mijn personal info op mijn website.

Sommige vragen weleens, waarom zou je?

Waarom niet, that's my!

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer