Take it easy, take an easyrider!

Take it easy take an easyrider!!

 

DALAT

 

Arrivaldate: 22 februari 2007                      Departuredate: 25 februari 2007

 

Voor mij het westland (aanrader voor Linda en Mark) van Vietnam en de place to be voor honeymoontrippers van Vietnam. Heel veel hotels in de citycentre en volgens mijn easyrider kost een vierkante meter in de binnenstad zo’n 2000 US dollar. Het loopt goed dus vele hoteleigenaren bouwen na 3 jaar alweer het volgende hotel. Ook hier zijn weer vele huizen gebouwd in de Franse stijl. De regering heeft vele huizen verwaarloosd en nooit opgeknapd. Nu zijn ze bezig aan een inhaalslag want eindelijk gaan ze beseffen, hoe een kasteeltjes daar staan, potverdorrie geen verkeerde huizen. Natuurlijk zijn de grootste huizen in handen van leden van de government.

 

Dalat telt zo’n 130 duizend inwoners in ligt in the central highlands van Vietnam.

 

De stad heette ooit Le Petit Paris om zijn minituur replica van de eifeltoren. Nou voor Anja is dat niet meer dan een foute zendmast in het rood en wit geverfd.

 

 

De temperatuur is hier meestal zo’n 24 graden en de minimumtemperatuur is 15 graden tussen de bergen in. Nou vonden wij het hier ‘s avonds toch al koud en moesten wij gewoon ons shirt aan. Als je begrijpt wat ik bedoel onder koud. Het droge seizoen is van december tot maart en tijdens het regenseizoen van april tot november, regent het ook maar op z’n maxs 2 uur per dag en daarna schijnt het zonnetje weer.

 

Da Lat betekent de rivier van de LAT tribe. Dalat is vol van heuvels dus lekker klimmen met je backpack op zoek naar een hostel.

 

Wat hebben wij hier nou weer uitgevreten?

 

Een begrafenisstoet gezien, bijzonder genoeg voor Annie en Christa. Een open vrachtauto met de kist achterin, wat witte gordijn slierten en een altaar op de dak van de truck met natuurlijk wierook. De volgauto’s (gewoon burgerauto’s) hadden gladiolen op de bumper.

 

bloemkolen... lekkere verse grote bloemkolen

 

kruimelig, afkokers, you name it..

the Dalatmarket has got it.

 

Nou met enige verbazing de markt bezocht en zoveel groentes te koop, aardappels, rode bieten, alle koolsoorten en alle soorten levende vis in bakken met water. Pap, ik mocht een aardappel kopen voor 5000 dong (30 eurocent ongeveer), speciaal even voor jou gevraagd. Trek er maar de helft vanaf want dat zijn toeristenprijzen.

 

 

Ze kunnen hier 10 maanden per jaar aarbeien tellen ivm met de weersomstandigheden. Genoten hoor van ons broodje aarbei. Zo’n 80% van de bloemen, groente en fruit in Vietnam komt uit Dalat. Het exporteren naar het buitenland lukt nog niet zo erg (insideinformation easyrider) vanwege de regering. Maar de green dragonfruit gaat wel richting het buitenland. Een klein bonsaiboompje van zo’n meter kost hier 500 US dollar, vragen wij daar in Nederland niet veel meer voor??

 

 

Ook hier in Dalat kun je alstroemeria’s, chrysanten, lelies, gerbera’s en noem maar op kopen. Firma Tesselaar hier een bedrijf opstarten misschien?? De lelies (gele) stoppen ze hier in de soep en gebruiken als geneeskrachtig kruid voor slaapproblemen. Iets voor Ardea??

 

Volgens mij is diabetes mellitus hier volksziekte nummer een want jeetje mikkie wat is hun snoep zoet. Op de markt mochten wij snoep proeven bij een lieve vrouw. Zonder ontbijt, op je nuchtere maag..mmmm niet zo best.

 

kinderen in de schoolbanken, strak in pak

 

De kinderen mochten na hun lange vakantie eindelijk weer naar school in hun schoolkostuum. Dus de stoute schoenen aangetrokken in de hoop dat meester kees ons de klas in liet maar helaas nodigde niemand ons uit op het schoolterrein. Wel stonden de deuren op en moesten de kinderen lachen in hun houten schoolbankjes en even stiekem een filmpje gemaakt van de zingende kinderen.

 

onwijs lekker !! 

Ennuhhh tip van de dag;

zet niet  je chopsticks verticaal in je schaaltje in Vietnam,

hetgeen lijkt op wierook dat ze voor een overledenen aansteken,

dus powerful sign, not appreciated

 

Natuurlijk weer op straat gegeten met de chopsticks. Eindelijk weer eens een spicy meal van papaya slierten, met hele kleine stukjes spicy chicken. Heerlijk, aangezien ik de Thaise green curry wel mis. We eten trouwens al 4,5 week geen vlees en hebben een slokje alcohol gehad sindsdien. Komen wij nu in het guiness book of records? Tis toch party hard or go home..

Over thuis gesproken, in het Mimosa (de bekende gele boom van het mimosagebied) hotel hing een prachtige foto van hoe kan het ook anders de tulpen uit Amsterdam. Ook heeft Dalat een heel groot Geestermerambacht van zo’n 7 km, het Xuan Huong Lake, met een mooi pad dus zonder Sita of Karin maar met Dwaas een rondje gelopen.

 

Natuurlijk zijn wij zoals de meeste toeristen ook gevallen voor de motobikeride van de Easy Riders op 24 februari. Een groep goed Engels sprekende Vietnamezen, die motorridesverkopen binnen- en buiten Dallat. Die je lokken met een schriftje met verhalen van Nederlanders die ook de ride hebben gedaan en hun verhaal op papier hebben gezet.

Anja had verhalen van Marijn gehoord en dacht aan de mooiste motors, Harley en zo’n stoere vent voorop maar achnee annee.

 

Thiet takes it easy, easy on the eye

 

Mijn easyrider heette Thiet en die van Christa heette Titi. Thiet woonde net buiten Dalat. Echt de moeite waard om met Thiet op stap te gaan. Ik vond hem wel een beetje iets van een Vietnamees Snoekie hebben.

Hij vertelde heel veel over de stad, dat Dalat zo’n 180 duizend inwoners telt en heel veel van wat hier boven heb vermeld is afkomstig van de betrouwbare bron.

 

De Dalatcountryside city tour begon broem broem….

 

Annie met pijn in haar onderrug (nog nooit zo erg geweest na het

opstaan, maar ‘s avonds ook zo weer door christa’s magic hands zo weer

over) achter op de brommet.

 

 

 

 

Tsjoeke tsjoeke pep pep de Cremaillere Railway station met zijn bonsaiboompjestuin. Broem broem weer verder Annie helmpie op want wij gingen de stad uit. Mooi how easy ze rijden bij al die toeterende overige scootergangers en taxi’s etc.

 

 

De stad uit dus, even een stop met een mega mooi uitzicht over de stad. De vele kassen en de groentevelden op de terrassen van de bergen gemaakt. Alle aardappels stonden netjes op regel, zonder vuil. De wortels kwamen de grond uit en de bloemkool was ook snijklaar. In de verte een begraafplaats te zien tussen het bosrijke gebied.

 

de Linh Phuoc Pagoda

 

Op naar de Linh Phuoc Pagoda met zijn megabel van 8,5 ton met natuurlijk weer een boedha met een neon halo en iemand stond op de gong te slaan en gelijk kwam er weer een herkenningspuntje bij ons naar boven van onze meditatieweek. Een mooi uitzicht over Dalat hoog in de Pagoda.

 

Broem… de motor wordt weer gestart.. are you ready??? Yes en hoop daar toeren wij weer langs een koffieplantage. Dit is niet het seizoen voor de koffiebonen maar wel verteld hij dat als de bonen oranje zijn, ze rijp zijn om gebruikt te worden voor koffie.

 

Even insmeren, niet weer zo verbranden als in Mui Ne en broem broem daar rijden wij weer zo’n 17 km over de Dalat-Nha Trang highway naar de Chicken village. Een minorty village waar de vrouwen je gastvrij ontvangen met een borrelglasje thee en je graag hun zelfgeweven creaties zoals tassen, tafelkleden, sjaals etc.

 

een 'chick' aan het weven met gewichtjes (gewoon stenen) aan het draad

 

kijk eens hoe mooi

 

kijken kijken en niet kopen..

 

Een mooie ervaring om bij de mensen in hun houten huisjes naar binnen te mogen. Alles netjes opgeruimd en het varken heeft zijn eigen groentesoep in een grote ketel en slaapt naast de ‘woon’kamer.

 

 

Iemand die voor de gemeente werkt heeft net weer een mooi van houtgesneden gevel. Zelfs een kindercreche in het dorp. Het is in Vietnam zo gesteld dat mensen die voor de overheid werken maar twee kinderen mogen hebben. Als ze zich hier niet aanhouden dan worden hun vakantiedagen ingekort of ze worden zelfs ontslagen.

Het boerenvolk mogen wel zoveel kids maken als ze willen, ivm het werk op het land. Regels!

 

Hey pap, 't lijkt de Vietnamese Dirkie Does wel, vind je ook niet?

 

Het dorp heeft een waterpompsysteem en hoeft de water zelf niet te betalen. Alleen grote fabrieken natuurlijk wel. Overal in Dalat lopen de elektriciteitskabels boven de grond en hangen de avocado’s rijp te worden aan de bomen en fietsen sommige kids op te grote fietsen en hebben ze van die mooie hoeden op.

 

Thiet geeft de kinderen van het dorp mentosjes en wij mogen foto’s maken van een hele lieve baby van twee maanden met een jonge moeder zoals dat in de boerengezinnen gaat, zat op schoot bij haar tante en oma keek toe. Prachtig plaatje.

 

family in 'toktok'village, rechts de twee maanden oude baby

en oma met haar kleinkind

 

Na de lunch in het Dambri restaurant voor een bordje rice with veggies het belachelijk grote bedrag betalen van 24 000 dong en daarna een paar treden afdalen naar de Dambri falls, niet veel bijzonders moet ik zeggen, ja ach alweer een waterval.Oke voor de Vietnamezen een van de hoogste in Vietnam (90 meter) maar voor mij alweer een waterval. Ja sorry hoor maar heb in die 16 maanden ook al heel veel watervallen gezien.

 

Op naar Paradise lake met zijn Truc lon meditation centre. Thiet vertelde een mooi verhaal over een Boedha die met 1 schoen op een stok op zijn schouder op blote voeten een voettocht maakte van China naar India. Iedereen vroeg onderweg waarom heb je maar 1 schoen en waarom loop je op blote voeten. De wijze man lachte alleen maar naar de mensen. Pas na toen hij terug was in de plaats waar hij was begonnen en hij daar stierf, begrepen mensen waarom hij hier terug was gekomen om te sterven. Zijn andere schoen lag in een koffer, dat was waarschijnlijk zijn missie om thuis te komen. Een mooi verhaal maar je moest er bij zijn geweest.

Thiet moest er erg om lachen want vele toeristen hadden aan hem gevraagd waarom de man maar een schoen bij zich had op het beeldwerk en als boedhist wist hij niets eens het echte verhaal en maakte hij er maar een grapje van dat hij vast zijn schoen verloren was onderweg in het water.

 

Genoeg geteut geen tijd voor een meditatie dus op to go crazy in the crazy house. De crazy Dutchies moesten hier toch heen. Een huis opgezet als een soort cave met spinnenwebben en een betonnen giraaf als designed bij Mrs Dang (ja hoor Marga daar is ze) Viet Nga geboren in Hanoi. Leuk maar niet bijzonder, kamertjes kijken. Ik werd dus niet crazy.. was ik al! Toch Jason??

 

We bedankten Thiet en Titi (heerlijk zulke namen), die gelijk alweer achter onze bus Nederlanders aangingen met hun mapjes. Business!! Don’t forget face, having a big face is erg belangrijk in Vietnam. Veel geld uitgeven aan bruiloften alsof het water is, want je moet niet je image verliezen.

 

‘s Avonds eten in het Peacehotel waar de easyriders allemaal uithangen en warempel even praten met easyrider Tom, blijkt dat hij toch Marijn een paar maanden geleden achterop heeft gehad. Toeval bestaat niet!

Op weg naar het internetcafe om weer te zoeken naar vrijwilligerswerk. Tot nu toe weinig reactie op mijn emails. Ik heb colour4kids net misgelopen in HCMC en nu blijkt dat zij als terug in het koude kikkerlandje zijn en geen vrijwilliger op het moment nodig hebben. Wel een doorverwijzing naar stichting Kianh, dus emailen maar weer bij de enigste lekker Vietnam chick. Ha ha!!

 

End of the easy ride.. let’s go to Nha Trang

 

 

Goudvissen te koop!!

Wie maakt me los, dan kan Annie weer verder fietsen.

 

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer