snik snik afscheid van Coogee

Hallo luitjes,

 

Het is nu 2 uur 's nachts en Anja zit voor de laatste mail achter de computer (die ik echt zal missen, het scheelt echt zoveel geld een eigen pc in je appartement maar het is ook verslavend).

 

Vorige week wederom een rustige week gehad, veel op het strand gelegen. Lekker bruin geworden, hopelijk schijnt in New Zealand ook het zonnetje.

 

Ik ben met Christa naar de film geweest Rumor has it, met Kevin Costner die met oma, moeder en dochter (Jeniffer Aniston) gaat. Heerlijk gelachen en weer lekker relaxed een film gekeken. Verder veel hardgelopen met Christa naar Bronte en Clovelly.

Vrijdagmiddag even bij Gea en Bob langsgeweest, wel raar om daar weer te zijn. Aangezien mijn reis daar bijna 3,5 maand geleden is begonnen en ik toen nog een groentje was (ha, ha) en nu toch alweer heel wat ervaringen rijker ben geworden.

 

Vrijdagavond met zijn drieen te stappen in de Coogee Beach Hotel en daarna naar de Palace niet zo denderend maar daar kwam snel verandering in, toen Christa en ik naar huis liepen via het strand, kwamen wij deze heren tegen die gingen skinny dippen in de zee en natuurlijk moest dat vastgelegd worden op de camera. Ha, ha wat een oerwouden hebben ze in Skandinavie.

 

Zaterdag kwam Gea bij ons langs en heeft Christa ons beide onder handen genomen met een knipbeurt op het balkon en een wenkbrauwepilatie op het strand. Dat maak je natuurlijk maar een keer mee in je leven.

 

Zaterdagavond was onze laatste stapavond samen, dus eerst gingen wij uiteten in Bondi Beach in Nikos een Grieks restaurant waar wij een soort tapas hebben gegeten, Marthe, Christa, Joyce en ik.

 

Daarna te stappen natuurlijk, nadat wij onze tas hadden gedropt bij Joyce die verblijft in Bondi Beach en Christa en ik mochten daar overnachten op de bank en als een echte backpacker doe je dat natuurlijk gewoon. Vervolgens naar Bondi Junction naar de Eastern, een hele grote discotheek met wel 5 verdiepingen, waar er alleen die avond maar 1 verdieping open was en het er ook nog eens superrustig was, dus al gauw vertrokken wij naar de Teagardens (een overbelichte Ierse pub), waar wij naar een rondje te hebben gelopen al snel uitgekeken waren.

 

Dus toen terug naar Bondi Beach, het Bondi Hotel, een grote kroeg, heerlijk aangestaan met een wijntje en iedereen had zich uiterst vermaakt, om

maar te zeggen je wordt hier behoorlijk hormonaal overbelast (nieuw woord voor in het medisch woordenboek), zoveel mooie jongens, dus wederom een score acht

er mijn naam, Patrick een ierse jongen. Op de foto hiernaast kunnen jullie hem bewonderen, het is de jongen rechts op de bank.

Deze foto is genomen tijdens de afterparty, aangezien Christa en ik natuurlijk nog lang niet wilde gaan slapen, aangezien het ons laatste stapweekend was.

Onderweg naar de afterparty nog onwijs gelachen, twee gekken in een winkelwagentje. Je weet wel hoe laat het dan was, 7 uur kropen wij op de banken van Joycio. Christa en ik zijn echt twee feestbeesten. Wij hebben dan ook een supertijd met elkaar gehad en maybe will meet again. De wilde plannen om samen zo'n oud volkswagenbusje te kopen en deze dan zelf te beschilderen, zijn er al en daarmee heerlijk rond te toeren langs de oostkust. Prachtig, zou dat zijn!

Maar helaas vanavond was het moment van afscheid. Met al onze vrienden (Gea en Bob, Mathew, Anna en Mark en Micheal) hebben wij vanavond gegeten bij de five O's (een supergoedkoop eettentje in Coogee).

Net nog even de laatste spulen ingepakt en morgen vlieg ik om half 11 naar New Zealand. Ik krijg dan ook weer een nieuw telefoonnummer die ik jullie wel zal mailen.

Vandaag nog even een tarotkaartje gelegd, en ik trok de duivel maar met de omgekeerde betekenis, het betekende namelijk vrijheid en een einde aan een verslaving (hormonale overbelasting???, wijn???) en vervolgens nog een engelenkaartje en daar stond wederom het woord vrijheid. Hetgeen mij dus een hoop vrijheid geeft in New Zealand. Maar afscheid nemen doet wel pijn en ik zal mijn roomies missen, ik heb hier echt een super tijd gehad met Marthe, Christa en Cormac.

 

Onvergetelijk, roomies bedankt!!

 

Maybe we will meet again somewhere around the planet

 

veel liefs,

 

Anja

 

ps volgende mailtjes vanuit New Zealand, drie maanden lang. Joepie ik heb er zin in! Maar duik nu lekker mijn bedje in aangezien ik nog maar 3,5 uur kan slapen voordat mijn wekker weer gaat.

 

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer