Sapa dep

Vanuit Hanoi vertrokken met Tom, ozzie ozzie rules (15-01-1985). Hele leuke ozzie, ahhhhh hhhh en hij is een drummer, werkt in een artgallery in Melbourne (been there) en is 3 maanden alleen op reis. Heerlijke humor en lots to talk about.

Met de trein 16 april om 22 uur vertrokken uit Hanoi om de cheaper dan cheap seats, hard seats tussen alle locals. Eerst mocht ik al niet eens in de coupe, de conducteur knikte en zij no en zonder een glimlach of uitleg, werd mij de toegang geweigerd. Na 3 minuten kwam hij erachter dat hij een fout had gemaakt en zei sorry met een glimlach. No worries bro!

Enige blanke in de trein, dus veel bekijks. Echt zonder dollen werd ik wel 2 uur aangestaard zonder blikken of blozen door een Vietnamese man. Zelfs toen hij lag op de hardseat bleven zijn ogen gefocused.

Al snel wilden ze ons weer omkopen, door toch een slaapcabine aan te bieden en natuurlijk dan het geld in hun eigen zak te steken. Ons niet gezien, die hards op die hardseats. Effe indutten en dan oeps weer wakker want Tom vertrouwde de man niet die zijn appeltje aan het schillen was aan de overkant van zijn seat. Ik nog geen paniek, hij zal wel een appeltje voor de dorst nodig hebben.

Doch waren er pubers ook in de trein die zich wel erg verdacht gedroegen. Plotseling de trein uitrennen bij een tussenstop met een laptoptas en daarbij een meisje (part of the gang) wakker maken dat ze mee moest komen, om later weer de trein in te stappen. En inene liepen ze wel verdacht veel geld te tellen.

Oke, Annie's alarmsignalen gingen af en oogjes bleven open en gefocused want inene kwamen ze rondom ons zitten. Waarschijnlijk om te kijken of er wat bij ons te halen viel. Beetje vreemd toen er ook een jongen op een zeiltje onder de seats ging liggen. Heel vaag, nog nooit zo'n vage treinreis meegemaakt. En wederom klopte de tarotkaart die ik van te voren had getrokken, een plaatje met een duiker die omcirkeld is door haaien en het woord aanvallen. Amazing!

Om 6 uur werd het weer licht en konden wij naar buiten kijken, naar het mooie heuvelachtige groene landschap.

Rond de klok van 7 uur arriveerde wij in Lao Cai, met al onze spullen! Een Vietnamese vrouw die wij tijdens de treinreis ontmoet hadden met haar net gewassen kleding van haar kleine jongetje, dirigeerde ons mee te komen voor een cheap taxi. Tom moest haar accu dragen, zodat wij wel met haar meemoesten. Voor 25 000 dong konden wij wel mee met de taxi met nog een andere Spaanse jongen. Wij instappen en natuurlijk weer een heel gedoe om de kostprijs van de taxirit, tas erin tas eruit. Uiteindelijk geregeld, gaat ze shoppen onderweg zo'n 30 minuten, heel komisch en zo'n 400 meter verder van het station stapt ze uit met haar man en kind. En een big smile op haar gezicht, ha ha weer een toerist gebruikt.

De rit ging eindelijk verder naar Sapa, een heel leuk klein dorpje met vele hotels (soort skidorpje) . Dus Tom en ik kozen al snel voor een cheap hotel, 2 dollar each met een onwijs mooi uitzicht. Als ik op mijn bed lag dan zag ik het heuvellandschap en de wolken. Zo onwijs mooi wakker worden en 's avonds ook bijzonder aangezien er lighting was en thunder.

Slap van het lachen, omdat wij een nacht niet hadden geslapen en onze klomp brak toen wij in een restaurant zaten waar we gingen ontbijten maar alleen dingen kregen die wij niet besteld hadden en 45 minuten op ons eten zaten te wachten dat gewoon niet kwam en dat ze niet wilde maken. Prachtig wat een mentaliteit!

Op naar een ander restaurant, tussen de hilltribevrouwen op de markt, door die je vanalles aanbieden, sieraden, tassen etc. Prachtig hun klederdracht. Anja kon het natuurlijk weer niet laten om een hilltribemuts op haar hoofd te zetten en ik moet zeggen das best zwaar maar weer een mooi plaatje. Alle hilltribe vrouwen weten zich aardig te redden met hun Engels en ze hebben een bizare hoge haarlijn.

's Middags tukkie doen en onze toer reserveren voor two nights tracking in Sapa.

Echt het is een absolute aanrader, het mooiste wat ik gezien heb in Vietnam, echt drie dagen lang heb ik mij lopen verbazen over hoe mooi het hier wel niet was. Zo groen, vol rijstvelden, heuvels en 's morgens een mysterieuze sfeer door de fog around the mountains.

De eerste dag, kennismaking met de groep. Drie personen waren niet tevreden want ze wilde een niet toeristische toer en hadden 15 bureau's in sapa afgelopen om hun toer te plannen en zoals altijd wilde de VN het their way. Hoop geklaag door hen op de vroege morgen, dus de guides besloten om de groep te splitsen.

Tom en ik niet getreurd dat de zeurpieten wegwaren beleven over met Itamar (een lawyer uit Israel) en nog een Israelier van 27.

Start walking and enjoy the amazing view! Al gauw kwamen de hilltribe vrouwen en meiden naast ons lopen. hello where you from? Would you like to buy something? En dat ging zo de hele walk door. Van jong tot oud! Are you married?

Mooie verhalen maken met die meiden en lekker voor de gek houden. Best heavy hoe ze er bij lopen met een basket op hun rug of sommige jonge meiden met een draagzak op hun rug met hun baby terwijl ze zelf nog een kind in mijn ogen zijn.

Onderweg probeerde onze guide Thang (means victory) af en toe wat uit te leggen in zijn gebrekkige Engels over de plant die ze gebruiken voor hun kleren indigoblue te kleuren. Nooit geweten dat de green tea geplukt wordt uit een boom. De hilltribes welke zich in Sapa bevinden worden Dzay, Black Mong, Red Dzao genoemd. En de vrouwen dragen mega oorbellen, als teken dat ze getrouwd zijn. Nou ze hebben nu grote oorgaten door de zware oorbellen. Maar ze vonden de oorbellen van Tom ook al te interessant.

Mooie verhalen over onze toekomst en al gauw werd de entertainer Tom Dzao in het leven geroepen, als artiestennaam.

Lunchen in Tavan, in het dal waar het natuurlijk warmer is en na de lunch werden wij weer overladen door de hilltribes. Ze liepen mee tot aan de waterval. De hele tijd boden ze vanalles aan dus Annie wilde alles een keer proberen dus trok elk artikel dat ze verkochten gewoon aan.

Nice ey!!

Een meisje liep met mij mee de hele tijd en zei op het einde, I walked with you so you buy me. Ha ha wat een verkooptrucs en alhoewel de andere meiden weggingen bleef zij staan.

Niet vervelend hoor ik heb mij grandioos vermaakt en van het uitzicht genoten, mensen aan het werk op de rijstplantages die trapsgewijs lopen met hun irrigatie en de waterbuffalo's die hier als werkpaarden worden gebruikt om de plantages om te ploegen.

Toen wij arriveerde bij de homestay (hostel) waren de vrouwen hun tassen en riemen aan het borduren en een leuke hilltribegirl (ongeveer 18) had haar baby van 3 maanden op haar rug, dus Anja kon het niet laten om weer even te trainen als tante in spe. Dus baby op de schoot en lachen dat ze deed naar me maar toen was daar ook nattigheid. Ha ha ze genoot met 'volle teugen', dus pieste ze lekker over mij heen. Aangezien ze bij de hilltribes en verdere vele babies in VN geen huggies luiters dragen. LOL!

Niet getreurd, korte broek even wassen en moeders droeg al heel slim een plastic rokje to be safe, dus Annie rokje aan en gaan met die banaan. Even lekker koetelen.

En ook ondertussen kletsen met Debby (34, split up with boyfriend) uit de UK, die mij weer razend enthousiast maakte over het mooie Nepal, klimmen en vrijwilligerswerk met HIVbesmette kinderen.

Juan en Bibi uit Sevilla (ja ja Versteeg kwam ook weer om de hoek met de sinaasappeltjes uit Sevilla) waren ook van de partij. Een gezellig net getrouwd stel op honeymoon die ons de na de vele proosten van rice wine met de owner of the homestay, de famous teapotsong from Spain zong en danste. Heel komisch het is een heel simpel lied over bord, een kom, een theepot. Die je dan allemaal mag uitbeelden. Prachtig zo'n stoere vent die een teapot na doet.

De owner liet ons even de tradiotionele pijp roken met tabak zonder filter. Ha ha een enorme waterpijp met tabak. Waar je je mondje goed moet spreiden om een grote stoot tabak binnen te krijgen. Een ervaring rijker!

Tijd voor riedels, raadsels over de duiker die dood in het bos lag, hoe is hij vermoord? En over 70 zwarte centen en 30 witte centen. Breinbrekers, doesn't matter! Ey Itamar, doesn't matter!

debby, itamar, tom, owner, israelier,bibi, juan, thang

Lekker kwartetten in de homestay om 's morgens te ontwaken voor pannenkoeken en weer het vervolg van de lovestorie tussen de onze guides te horen. Thang had het dominante meisje (guide van de andere groep) gedumpt en nu was ze verdrietig. But doesn't matter! Was de stopzin van de dag!

Onze wegen scheiden en we liepen weer heuvelopwaarts door de prut having talks about the war in Israel, politics, relationships etc. Tijdens de lunch kwamen wij Debbie en Juan en Bibi weer tegen en hadden wij een afvaller in de groep, de Israelier zonder naam, had last van koorts, dus die ging terug naar Sapa.

Up to Ban Ho Village waar we weer een gezellig koppel tegenkwamen wederom uit Spanje. Zo mooi hoe je met mensen zo kan lachen, zelfde humor terwijl je elkaar pas kent. Paula en Jorge zijn 9 maanden aan het rondreizen, gestopt met werken in een aquarium. Gelachen tijdens de shithead cardgame en een Israelisch kaartgame. Heel boeiend en lachwekkend!

En weer een interessante vraag van een Vietnamees die dit keer geen basic Engels kon maar goede vragen kon stellen waarom Nederland ook Holland wordt genoemd? Hoeveel landen er tot de Commonwealth behoren? En hoe dat nou zit met de oorlog in Israel?

Vragen waar Tom en ik geen raad op wisten.

Volgende dag met z'n allen naar een school voor hilltribekids waar wij ze een lesje Israelisch en Nederlands en toch bezweken voor een hilltribe tas. Waterval bezocht en terug aan de steep tocht in het felle zonnetje all the way up.

Terug naar Sapa om daar een busje terug te nemen wat ook wel weer de bijzonderste taxirit was, aangezien we met de hele onbekende taxibusinzittenden alle hits uit de nineties begonnen te zingen.

Eten in Lao Chau en ditmaal maar met Tom een hardbed bestelt voor 166 Dong, topbed ofcourse cheapest. En dit keer erg safe en heerlijk geslapen en wederom een wijs besluit aangezien wij een paar dagen later van Itamar hoorde dat zij in de softseats bestolen waren van telefoon en camera.

Always trust your feelings!!

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer