pracht feestje, vlag en wimpel!

Hey allemaal,

 

Weer een tijdje niets van mij laten horen, but I'm still alive and kicking!!

 

Vorige week een hele hoop gewerkt in het St. Vincents private hospital, nachtdiensten a 12 uur. Best lang om zo 1 op 1 zorg te verlenen aan 

Mrs Benham. Een oud verpleegkundige, alcoholiste, die aan haar darmstelsel was geopereerd en die mij toch ook wel wakker hield vanwege een avond woede aanvallen, een avond misselijkheid en continue aandrang. Prachtig mens, echter de verpleegkundigen hadden geen geduld met haar en ik wel.

 

Terwijl zij lag te slapen, kon ik mijn sinterklaasrijm voor die meiden, mijn kerstkaarten en brieven schrijven en film kijken. Ideaal dus, zo'n nachtdienst. Het grappige was dat ik dan het Nederlandse 24 uurs ritme weer te pakken had. Ik ging dus weer op de Nederlandse tijd naar bed.

 

Gelukkig geen wishdomteethache meer gehad. Ja, ja Anja haar verstand komt eindelijk. Ik had in het weekend van 10 en 11 december onwijs last van mijn (achteraf) doorkomende verstandskies. Jeetje, ik wist niet dat je daar zo ziek van kon zijn. Christa, Marthe en ik zatten in de bus naar Bondi Market (onwijze leuke retrokleding en megabrillen, leuke shirtje gekocht a 10 dollar) en ik had onwijze pijn, koorts, was misselijk dus gelijk naar bed bij thuiskomst. De volgende dagen zakte de pijn gelukkig af en kwam the wishdomteeth geheel door.

 

De rassenrellen in Sydney wordt ons inziens en van de locals een beetje teveel opgeblazen. Vorig weekend in de badplaatsen zoals bij ons Coogee, was het wel rustiger op het strand. Er liep extra politie op straat en auto's werden aangehouden op de Coogee Beach Road om hun ID te laten zien. Maar goed extra beveiliging op straat is nooit weg. Beter onverlegen dan verlegen, zoals de NH-ers dat zeggen, toch?!

 

Maar niet getreurd, wij gingen gewoon door met feesten. Vrijdag heerlijk uiteten geweest in Darling Harbour. Een boulevard aan de Darling Harbour met veel chice restaurants en een prachtig uitzicht op de stad met zijn veel torenhoge flatgebouwen.

 

Christa werkt momenteel in een kapsalon en zij had een jongen ontmoet, die haar uitgenodigd had voor een feestje. Dus feesten...

Wij met de benenwagen naar Clovelly, op zoek naar de Batterystreet. Maar wel een Batterystreet maar geen nummer 20. Maar daar kwam een auto aan, dus wij dachten daar gaan wij het aan vragen. Ha, ha toen het lichtje van de auto aan ging, kwam het meisje net met haar hoofd gebogen omhoog aan de kant van de bestuurder. Wij hard lachen en de bestuurder een rood hoofd maar hij wist ons wel naar het feestje te leiden.

 

Zo'n feestje dat je in van die films ziet, luxe appartement met zwembad, overal drankflessen, een dj en een hoop partyende mensen. Prachtig om mee te maken. Een smile op je gezicht. Dus the one and only Chris Zeegers en Mr Cosmopolitan ontmoet om mee verder te feesten in Bondi.

 

Wederom een te gek uitzicht op Bondi Beach, champagne, fantastisch muziek, helemaal uit je dak met de wako bovenbuurman. Hieronder en hiernaast een kleine impressie...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rond een uurtje of 10 thuiskomen, na een lange tocht de coastal walk van Bondi naar Coogee met de benenwagen en continue de slappe lach met Christa, zo erg dat je overal je spieren voelt in je hele lichaam.

Het was groots, alleen moeilijk om het over te brengen met een sterk verhaal.

 

Drie uurtjes geslapen en toen weer naar het strand, want het was prachtig weer en het lijkt wel of ik hier minder slaap nodig heb dan in Nederland, waarschijnlijk door de zon, how gives my the energy!

 

' s Avonds eindelijk weer eens afgesproken met Gea en Bob in de Royal Hotel in Randwick. Zij waren weer terug uit Tasmanie en hadden een hoop post voor mij mee. Samen met de collega's van Gea (Annet en ??), lekker gekletst over het het ziekenhuis waar zij werken. Daarna heeft Bob nog uit volle borst dikkertje dap en "ik zie een muis"..  in het Engels gezongen.

 

 

Gea, Bob en een vriend.

 

Maandag met Arthur een vriend van Christa( die twee weken in Australie op vakantie is) naar de stad geweest om wederom de Botanical Gardens, Harbour Bridge en de opera house te bezoeken. We dachten nog even over de Harbour Bridge te kunnen lopen maar daar mag je alleen op, al je een tour boekt van 100 dollar, dan kun je tot de top. Dus niet gedaan en ik moet en neem maar genoegen dat ik er met de trein overheen ben gereden, toen ik naar het uitzendbureau moest om me in te schrijven.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een van de vele levensbomen (zoals ik ze maar noem) in de Botanical Gardens

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vleermuizen (fogs) in de Botanical Gardens

 

Bij thuiskomst, lag er een kaartje van de postbode in de brievenbus, dat ik een postpakketje mocht ophalen op het postkantoor. Dus de volgende dag daarheen. Ik had een klein pakketje verwacht, dus niet zoiets...

met de komische naam,

 

gratis boodschappenpakket.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Echt heel erg leuk, een pakketje van mijn ouders, broer + familie en tantes. Boordevol cadeautjes van showergels tot tarotkaarten. Heerlijke drop, das echt een delicatesse hier nu en een hoop lieve brieven en kaarten. Terwijl ik alleen maar om mijn hardloopschoenen had gevraagd. Ik was echt een tijdje bezig om het allemaal open te maken en was erg verbaasd over de foto van Kim (dochtertje van Martijn), die echt was veranderd, veel tanden, smaller toetje en goed rechtop zittend.. een echte dame. Ik heb lekker erwtensoep genomen on Boxingday, 2e kerstdag en heerlijk hardgelopen op kerstavond.

 

Heel erg bedankt voor deze verrassing.

 

 

 

 

 

 

 

Bij deze wil ik iedereen ook bedanken voor de vele kerstkaarten die ik heb ontvangen. Ik heb de wedstrijd dankzij jullie echt met vlag en wimpel gewonnen. Als wij de mailbox opende waren er bijvoorbeeld 5 kaarten voor Anja en 1 voor Christa. Ook erg gelachen om de dubbele kaarten van Martine.

Het maakte de kerstsfeer in het huis ook een stuk gezelliger, ook mede dankzij de kerstengeltjes en de kerstkaarsjes in het pakket.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit jaar geen kerstboom, maar wel kerstlampjes dankzij Cormac. Doch heb ik eerste kerstdag een foto gestuurd met Anja voor de kerstboom.

How is that possible?

Lees daarover meer in mijn volgende sterke verhaal

 

Veel liefs,

 

Anja

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer