Outback part II

Ja, ja Anja springt weer van hak op de tak. Het verhaal van de outback moet nog getypt worden, want dat is er een die niet gemist mag worden. The never ending story....

Thursday 13 July, Cloncurry - bushcamp 20 km voor Barkley

 

Ontwaken op straat door de afvalwagen en een gratis douche bij de rest van de groep die op de camping staat. Olie bijgevuld want die was compleet leeggeslurpt (nooit geen lampje op het dashboard gaan branden) en daar gingen wij weer vol gas (zoals Alex en Sven dat zeiden). Tijd voor een foto bij het bord ' welcome to the Northern Territory.

 VOL GAS!!

De Northern Territory is de minst bevolkte provincie van Australie. Een populatie van 200 duizend mensen in een provincie van 1,350,000 vierkante km. Het heeft twee hele verschilldende gebieden, the red centre (outback) met zijn belangrijkste trekpleister Uluru (Ayers Rock, zie foto)  en de top end met Kakadu, Darwin en Katherine.

 

Er loopt een rechte weg doorheen, de Stuart Highway, wat Alice Springs met de noordkust Darwin verbindt, zo'n 1500 km.               1 rechte weg, vol gas!

En toen stonden wij te ronken voor het welkoms bord. Zegt Alex dat er een plasje onder de auto ligt en de dreammachine plast maar door.....   

Sta je dan bij het welkombord met een zo vrij als een vogel sign er op. Sta je dan in de middle of nowhere. Gelukkig 10 liter olie meegenomen, dus ff bijtanken dan en dan maar weer terug naar het eerste dorp Canooweal. Gelukkig was het zo'n 20 km terug. Al hadden wij het niet opgemerkt, aangezien het lampje niet was gaan branden en wij verder waren gereden was het 1e huis/tankstation/roadhouse zo'n 275 km verder.

Al gauw ging het gesprek in de auto over o, jee wat nou, end of the roadtrip, motor nog niet kapot maar wel de energydrink van de auto.

Dus bij de eerste de beste mechanical gestopt. Niemand te zien, totdat er een bierbuikje uit het roadhouse (pub/tankstation) aan de overkant kwam aanlopen.

Hij keek niet al te vrolijk maar het was achteraf wel onze reddende engel in nood.

De oliedrukregelaar bleek vervangen te moeten worden. Had onze reddende engel er gelukkig nog eentje liggen. Anders had het waarschijnlijk een week geduurd. In het dorp wat alleen bestond uit een roadhouse en een paar huizen. Superblij, wij konden die man wel zoenen en voor 50 dollar waren we weer gered.

BACK ON THE ROAD!!

eind part two want het internetcafe gaat sluiten.... LATER

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer