outback part III, the heart of OZZIE

Thursday 13th of August

Back again, to continue with part III, the never ending story....

Jeetje ik loop echt achter maar er komt echt ooit een eind aan, ha ha!! No worries!!

Nadat de auto weer was gerepareerd back on the road again. Na een paar uur zonder problemen tijd voor een bushcamp waar je voor de verandering wel legaal 24 uur mocht kamperen, dus hout sprokelen en stoken maar..

Maar warm is anders dus hop hop.. Met z'n drietjes (christa, alex en mijn persoontje) , lekker kletsen en bij toeval er achter komen dat hij op dezelfde dag jarig is als Ron en Raphael op dezelfde dag als Arjen, het broertje van Christa. Toeval bestaat toch niet??

Maar dan wordt er geklopt... Klop klop wie staat er voor de deur is het Gertje van Samson en Gert. Nee, allez het is Lee met de imitatie van live aflevering van Samsom en Gert met het klittebandmysterie. Wat kan het toch interessant zijn he na een jointje, een gordijntje die je kan vastmaken met klitteband. BELGIE BELGIE BELGIEEEEEEEEE... is er leven op pluto.....

Friday 14th of August - Barkley - Alice Springs

 

En zo liggen wij dus elke nacht en werden wij wakker van de cameraman.

 

Back on the road. Met zo'n gemiddelde van 120 rijd je over de Stuart highway. Hier heb je geen speed limit dus je kunt zo hard gaan als je wilt.

 

Een oneindig lange weg met een prachtige blauwe lucht met witte schapenwolkjes. Een grootst uitgestrekt, oneindig landschap. En foto's maken in je zijspiegel. Je hebt toch niets beters te doen.

 

Wat een gelukzalig gevoel, vrijheid!!

Hotel Californie op de IPOD, kippenvel, bigsmile en superblij dat ik deze reis begonnen ben en waar zal hij eindigen, how knows how cares?

 

Vaak bij een roadhouse (zie foto boven) stoppen, tanken en aboriginals bewonderen. Die veelal aan een biertje zitten en rondhangen. Ongelofelijk de overheid geeft ze geld uit een soort van schuldgevoel omdat de whitemen hun heeft afgepakt, een paar tientallen jaren geleden. Dus hoeven ze niet te werken en ook de pasgeborenen krijgen geld voor iets wat geschiedenis is. Sommige die wel geinteresseerd zijn om naar school te gaan worden met de taxi omgehaald heb ik mij laten vertellen en ze gooien al gauw iets op discriminatie. Dat heb ik allemaal horen zeggen, hopelijk ontmoet ik nog iemand die wel een positief woord over heeft voor de aboriginals.

 

In Alice Springs hadden Sinne en de andere passagiers van Lees auto ruzie gekregen dus Sinne verliet met tranen de roadtrippers. Wat nou de precieze reden is ben ik nog steeds niet achter.

 

Alice Springs was koud, heel koud. Dat waren we niet meer gewend. Met koude handen de sunset bekijken op Anzac hill (untyeyetweleye).

 

In de open keuken van een hostel naar binnen sneaken en met twee truien aan koken. BRRR... Daarna eindelijk weer eens ouderwets stappen in Melanka's. Vele abo's en Lee steelde veelal de show met zijn dancingperformance. Weer een nacht overleeft in de meest geweldadige stad van Ozzie en lekker blauwbekken in de dreammachine deze nacht. Het verschil moet er blijven, al zoveel maanden geen kou gevoeld.

 

Saturday 15th of August,

Alice Springs-somewhere along the road almost in Uluru

 

Een dag om nooit te vergeten!

Outback Jack ontmoet!!

 

De morgen startte met de jaarlijkse camelrace in Alice Springs, waar weer vele cowboyhoeden aanwezig waren.

Op de racecourse moesten alle kamelen eerst in een rij zitten, startsein, opstaan en rennen maar. Een lachwekkend gezicht, eentje liep er echt als een slak te hobbelen en sommige draafde er echt op los.

De lucky winner (zie boven) zoende zelfs met zijn kameel, alsof het zijn vrouw was. En wat dacht je die beesten kunnen toch een scheten laten.

Nog effe een kiekje voor een poster van Uluru en toen was het tijd om te vertrekken richting Uluru.

 

Ditmaal met twee auto's. Sven, Alex, Else en Maaike waren al vertrokken omdat de meiden voor een bepaalde datum in Darwin moesten zijn om hun moeder aldaar te ontmoeten.

Ook onze passagier Lydia had ons verlaten om de plaats van Sinne in te nemen in Lee's auto.

 

Dus wij hadden een memo geplaatst op het prikbord van het hostel of iemand met twee crazy dutchies wilde mee rijden naar Darwin. Hetgeen ons weer zou schelen in de benzinekosten. We lieten Lydia betalen voor de helft van de tank. Ideaal.

 

Wij waren er eigenlijk niet echt rauwig om dat Lydia met Lee mee reed, want wat is er nou mooier dan samen te cruisen door de outback in onze dreammachine op zoek naar outback jack!!

 

En wij hebben hem gevonden, moesten er wel een paar 100 km voor rijden. Het stoom kwam er vanaf, het betasten van zijn ijzeren gestalte was amazing.

 

Nooit verwacht dat hij onze redder in nood was, wat hadden wij zonder hem moeten beginnen........

 

Lee reed een 10 minuten voor ons uit en wij waren heerlijk aan het cruisen door de outback. En toen een vreemd geluid, geen oliespoor ditmaal maar een lekke band.

Christa manoevreerde de auto rustig in de berm en wat doen wij...

Stappen rustig uit...... Lachen ons eerst 5 minuten een breuk, pakken de camera om smuiige filpmpjes te maken.

Zat er soms een pepernoot in de band?? (Sinterklaasverhaal Zevensprong)

Het rook kwam er vanaf maar wij stonden te genieten van het eindeloze uitzicht want wat hadden wij te klagen. Wij hadden immers ons bed mee, een leger noodpakket van Matthew en Lauri en ransoen voor wel drie weken. Niks te klagen, lachen is gezond.

 

En daar was die dan outback jack. Hoe moest hij betast worden midden in de outback door twee vrouwen. Jack was niet erg behulpzaam.

In Rainbow beach wel geleerd om een band te verwisselen maar het lukte mij niet eens om de wieldop eraf te krijgen.

 

Ha, ha vijf auto's gingen voorbij zonder te stoppen, schrokken ze soms van Jack??

Vier meiden stopte en Lee was inmiddels ook gearriveerd met de rest van de groep.

 

Maar wie hielp ons uit de brand, geen twee homo's met linkerhanden en een beep me up scotty die er bij stond en keek er naar..

Wie hielp ons uit de brand....

maar natuurlijk het was de brandweer!!!

 

 

Helaas niet Ruud maar een manke footieplayer.

 

Supervent, hij wist Jack aan te pakken en hielp ons uit de brand.

 

 

On the road again en regards from Anja and Outback Jack***

 

 

*** Jack is de Engelse vertaling voor krik... ha ha een echte Anja grap...

 

 

 

 

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer