nightmarket, mama en papa

 

Kies niet met je hoofd maar met je hart

 

Even een leuke binnenkomer toch..

 

Nou ik heb flink vanuit mijn hart geshopt op de nightmarket in Luang Prabang.

En wat hebben wij allemaal gekocht, mooie souveniers en cadeautjes (4 kussenslopen, lampenbollen, boedhaschilderij, mutsje,2 boedha hangers, sjaals, gouden hand van boedha wat staat voor geluk, ketting)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De nightmarket van Luang Prabang is aan de mainroad. De meeste verkopers zijn vrouwen, gekleed in traditionele vrolijk gekleurde kledij. Zij groeten je blij, bieden je van alles aan en dan begint het spel van het afdingen. Eerst natuurlijk de hoogste prijs en dan ga jij al op de helft zitten en dan eindig je ergens tussen in. Of de aanhouder wint, zoals mij toch ook een paar keer is gelukt. Met de boedhaketting kwam ze uiteindelijk helemaal achter mij aan rennen, want ze was het toch wel eens met de prijs van 40 000 kippen (4 dollar).

Als je de eerste koper bent, van de avond, doen ze een bepaald ritueel. Met het papiergeld, slaan ze een paar keer op hun verkoopwaren.

 

Ik heb zo gelachen met een Lao vrouw, zij had een heel mooi traditioneel costuum aan en ik ben zoveel mogelijk portretfoto's aan het maken van de mooiste hoofddeksels. Zij sprak geen Engels en ik had mijn vertaalboekje niet mee, dus met handen en voeten vragen of ik een foto mocht maken van haar en uiteindelijk belandde ik in een compleet kostuum voor de foto. Zo lief, schoonheid van binnenuit en zo gelachen en het kostuum was zo warm.

 

In de zijstraten van de mainroad kun je spotgoedkoop je hele bord bomvol schepen met een buffet bestaande uit allerlei groentes en aardappels gefrituurd voor het bedrag van 5000 kip. Als je een echte die hard bent, kun je natuurlijk ook kiezen voor een stukje varkenshoofd. Mag ik daarvoor bedanken!

 

Wij zijn in totaal 6 nachten in Luang Prabang met zijn drietjes gebleven. Wij zouden eigenlijk nog naar de plain of jars (veld met allemaal bijzondere potten, hoe ze daar komen mag joost weten) gaan in het midden van Laos, maar dat hebben wij maar geschrapt omdat het een lange rit was in de bus, zo'n 6 uur en de prijs daarook naar was. Achteraf goed geweest want diezelfde avond kon Marijn de toiletpot niet alleen laten, sproeipoep. Oke, ik houd het netjes diarree.

 

Gelukkig verbleven wij bij het liefste guesthouse van Laos, gerund door mama en papa, die onze Lao woordenschat weer heeft verrijkt en goed voor ons zorgde met gratis koffie, thee en bananen. En toen wij weggingen 11 december kregen wij drie touwtjes om onze arm van mama met drie wensen oa bon voyage (goede reis). Mama bezocht iedere dag de tempel van boedha en dit was ook een geschenk van Boedha. Kreeg er tranen van in mijn ogen, zo lief!

 

 

 

 

Een echte aanrader dus, oudomphong questhouse. Papa ging zelfs op zoek voor zieke Marijn voor een rijstsoep en was toch even ongerust toen Christa en ik binnen kwamen na een stapavondje en waar was Marijn dan? Nou die lag in bed hoor papa.

 

 

Het stapavondje was gezellig. Wij hadden Amerikanen ontmoet (hoe ze heten ben ik vergeten) uit San Diego (waaronder de look a like van Mark, sorry Corry hij staat niet op de foto en was ook niet mee naar de disco helaas) en toen gingen wij naar de lokale discotheek. Vrij nieuwe housemuziek op de draaitafel zonder draaischijven en dansen met de lokaals. Zie je mij al staan, twee koppen groter dan de mannen, dat maakt natuurlijk weer de mooiste foto's.

 

 

Anja was weer op dreef en besloot een target te hebben voor de avond en dat was met zoveel mogelijk LAO mannen op de foto. Dikke pret, zo'n 9 mannen op de foto en ik vond het dan ook erg jammer toen de lichten om 12.30 am aangingen.

 

Sinds wij met Marijn op pad zijn, ben ik weer geprikkeld om creatieve dingen te doen. Aangezien zij met een megasporttas loopt vol met potloden, kralen, wol, touw, haaknaalden en rijgtouw. Ondertussen ben ik dus aan het haken geslagen, heb ik veel getekend in mijn dagboek (tantes, ook weer eens een levensboom), versieringen op mijn tas genaaid etc. Heel relaxed en leuk tijdverdrijf tussen de bezoeken door aan de Tad Sae Waterfall, sunset bij de That Phu Si, Jack ass 2 kijken in Martins pub, waterbuffalo eten in de lao lao bar, royal palace en om 6 uur 's morgens het dagelijks voedselritueel van de monks bekijken. Zij lopen dan een rondje door de stad in hun oranje gewaden en krijgen van de inwoners en toeristen eten in hun pot, zoals sticky rice of manderijnen.

 

 

 

 

 pook a mai (lao for see you later)

liefs,

 

Anja and it doesn't matter if you're black or white

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer