I love Ozzies and crazy Kiwi's

Hoi, heb je de lonely planet van Nederland al gelezen.

Tip van de dag;

Ga eens backpacken in eigen land!

 

20 januari met Matty en Christa gevaren met de boot (hoe kan het ook anders) naar

Koh Phi Phi. Koh Phi Phi Don wat werkelijk waar gebombardeerd is met luxe resorts, restaurants en bungalows op een kleine oppervlakte. Een hoop rubbish op het eiland van flip flops (ja ja ook de mijne weer) tot plastic flesjes. Vervuiling van de motors van de long tail boats en geur die eruit de zee komt (Thaise luchtjes) of is het toch de slechte riolering.

 

O, jee wordt dat een duur resort a 1500 baht a night maar nee het eerste bungalowpark dat Christa aansprak op Hat Hin Khom, ten oosten of Ao Ton Sai was 300 baht per persoon. Ideaal, maar het hoekhuis werd nog schoongemaakt, dus hoe moe wij ook waren en aangezien Matty vrienden ook nog sliepen, toch maar naar de sportbar voor een singha. En hij smaakte om 1 pm. Daar stond Trevis op het whiteboard bij de pooltable, was dat de Trevis die wij hadden ontmoet in Laos, een ouwe bekende gitaarspelende met rauwstemzingende Canadees. Waar ging hij ook alweer naar toe, vroegen wij ons af het zal toch niet dat hij hier is. En ja hoor wie kom je twee dagen daarna tegen... Trevis maar even een filmpje en pics gemaakt voor Marijn. Die inmiddels weer druk aan het werk is in Nederland.

 C&A en Trevis especially 4 Marijn

 

 

En ja, Ko Phi Phi is voor mij het eiland van het weer opnieuw ontmoeten van mensen... want daar was crazy kiwi Jason weer with his gun, game starts.. don't hold your gun..

 

Onze kleuren buckets... matty, C&A, go crazy go bucket

 

En ja, daar waren ze weer hoor, de vrienden van Matty, de goedgeklede mannen van Melbourne. Sam who calls my big bird and I I own him 100 baht for his sexual gestures ha ha. Een aries met een grote mond maar een heel klein hartje, wie kent ze niet, ik ben er zelf ook een. En Camel, de pisces o, zo lief maar gevaarlijk voor Anja en dat trekt toch wel aan. Danger! Hele mooie gesprekken met hem gehad en ik vond het jammer dat het zo kort duurde. En dat terwijl de eerste indruk op Koh Samui, minder was.

 

The OZZies Sam, Camel and Matty

 

De eerste avond, zaterdag avond weer de voetjes van de vloer op mr Jones en Mr. Brightside van de killers, tot gillens aan toe. De whiskeybuckets waren weer aanwezig. Echt als ik op dat eiland was gebleven, had ik de 27 niet gehaald. Alweer een Rotterdamse ontmoet, Judith, die daar was gaan duiken. Het lijkt wel of geen een Rotterdammer meer thuis blijft en naar het buitenland rent.

Irish Dermit alias Kermit vermaakt met mijn IPOD in en maar vol gehouden dat ' I would walk a hunderd miles' een Irish song was, terwijl het uit Scotland kwam. Gelukkig was er altijd nog Jason voor een goed gesprek, terwijl Sesamestreet net was afgelopen.

 

 

crazy Ozzies and a FUCKING Irish

 

De volgende dag gingen met de Melbourne boys en kiwi Jason in de long tail boat cliff jumpen. Van een rots van 8 meter de zee in duiken. Mij niet gezien (maag was net weer op orde) maar zo gelachen om Sam die niet durfde te springen en bijna op het punt stond om weer terug te gaan.

 

 

jump 4 your life crazy Ozzie and kiwi or I shoot you

 

's Avonds in de sportsbar onze nieuwe sport met Jason bedreven namelijk Jenga en vroeg naar bed met de deur op slot om de volgende dag als een roosje op te staan voor een snorkeltrip.

 

Op de boot met zo'n 50 anderen, varen langs de viking cave en snorkelen op Maya Bay. Het strand waar een deel van de film de Beach met Leonardo is gefilmd. Anja ging even snorkelen, toen was het nog enigzins rustig maar toen zij haar hoofd weer tussen de visjes uit haalde en naar het strand keek was het werkelijk waar bomvol. Beetje jammer, voor een mooi stukje natuur.

 

the beach

 

Snorkelen op Bamboo island en op naar monkey beach en wat zie je daar aapjes, vlooien op z'n hondjes, dus maar even nagedaan voor op de foto.

 

 

bovenmidden zijn de echte, take a look and find out

 

 

 

 

De hele dag bestond immers uit lachen met Jason, humor... crazy kiwi.

 

 

Een hoop LOL (lauching out loud). Een beetje ting tong (crazy in Thais). Lucas die bij Henkel werkt in Swiss, vroeg zelfs nog of wij altijd elkaars namen verwisselen. Ach ja husband and wifes hoe kan het ook anders... Honnee... roomie, neighbours.. same same not different.

 

 

als een snoek in het water... deze bijt niet

 

Kayakken naar monkey island en de visjes voeren met een snee brood in het water, jeetje wat waren ze gretig. Kijken naar de sunset die er niet was omdat het te bewolkt was maar wel een heerlijk bruin kleurde na de geslaagde boattrip met deze uitzichten...

 

 

En 's avonds natuurlijk alweer stappen met de Ozzies en crazy Kiwi in de Carlito bar, want het was immers hun laatste avond op Koh Phi Phi. Een bar vol met backpackers en vakantiegangers en een keer geen ladyboys of mannen met Thaise girls.

 

Sta ik in de hippie bar en wat kom je tegen, twee rasechte Amsterdammers, Lorenzo (van de praatstoel) en Barry een bekende van big brother Kelly. Weer Amsterdam slang en gelachen omdat ik niet mee wilde zwemmen in de vieze zee en ik gelijk de medische diagnose smeetvrees kreeg. Warempel de sleutel in hun appartement laten liggen en de deur achter mij dicht getrokken maar straatVRIEND Barry kletste wel weer even het raampje open om binnen te komen. 

 

Anja op Koh Phi Phi, Kim zou zeggen je bent zo wild als hooi. Ik kon niet meer kapot, dus met de Ozzies de sunrise beleefd op het strand van de hippie bar, goede gesprekken met Camel, op bedden springen en vogeltjes bewonderen in de kooi (welke buiten af en toe gesproeid werden met plantenspuit in de gloeiende zon, maar fluiten dat ze konde), die ik toch niet zomaar mee wilde brengen voor Jason's neighbour wake up call. Ting tong!

 

23 januari 2007, een dag dat Christa en ik voor de tweede keer uit elkaar gingen. Ha ha, zij ging met Matty en de andere Ozzies mee naar Phuket en Anja bleef met crazy kiwi Jason nog een nachtje. Zwaar afscheid (een nacht uit elkaar ha ha), ik had zelfs haar/ons telefoonnummer niet, dus dan maar e-mailen over mijn dive plannen naar de Similan islands.

 

24 januari ook maar met Jason op de boot naar Phuket gestapt waar wij heerlijk werden ongespetterd door een jongen die maar even op een overvolle ferry ging kotsen in de ventilator. Jammie, ik was blij dat hij niet gegeten had.

 

In Phuket (voor mij tweede drukke bangkok maar dan in het klein) aangemeerd achter op de scooter met je backpack op je rug voor een hostel die maar 300 baht per kamer koste. Geboekt dus en op naar een travelbureau om mijn divetrip te boeken naar de Similan islands. Christa en Jason hadden hun duikbrevet niet dus mocht ik weer leuk zelf op stap.

 

Weer een hereniging met Christa die inmiddels Matty had vaarwel gezegd en met Jason naar de tailor voor een grey suite voor zijn nieuwe baan in Christchurch.

 

Nog met de Thaise serveerster op de foto en hop hop naar bed... kon toch niet slapen... keelpijn.... en de volgende dag om half 6 op for the dive of my life...

 

To be continued...

 

 

Lots of love and kisses,

Anja

 

 and remember

love means, never having to say you're sorry

(een wijsheid uit Koh Lanta, on the menu of our favorite local restaurant)

 

sunset on Kho Phi Phia and a pretty Thai girl

(hopefully she doesn't do I sexchange of 1,657 Baht)

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer