kijk uit malloot een kokosnoot

9 mei

 

's Morgens wakker worden in onze bamboebedjes in het spirituele Ubud met uitzicht over de rijstvelden. Een gezonde start met een wheatgrass juice. Gedeeld door vijf afdingen op de market en afdingen totdat je een ons weegt om een lieveheersbeestje aan een touwtje.

Gas op de plank over een windy road, rijden in de 3de versnelling als wij een heuvel op moesten, 60 in de 5e versnelling en op naar het noord westen van Bali, Bedugul, danau bratan en Danua Buyan, twee lakes. Camera uit het raam, omdat we to lazy waren om uit de auto te stappen om de regen en mist te trotseren om een foto te maken van het meer.

Zullen we dan toch maar uitstappen bij de Git Git waterfalls a 40 meter hoog. Een lange weg naar beneden om er te komen met blokkades van kinderen die je weer een ketting willen slijten, echte trekpleisters. En dwaas trapt er natuurlijk gewoon weer in op de terugweg, vijf kettingen voor 50 euriecent.

Voorbij de G Catur (2096 m) via Singaraja naar Lovina aan de noordkust van Bali. In Lovina aangekomen op zoek naar een leuk guesthouse, Harris Homestay.

Bij Harris homestay werden wij verwelkomt door een schriel localtje. Je keek er nog net niet doorheen. Samen met zijn Duitse vrouw Helga (look a like tante Rineke) is hij deze homestay begonnen. Als kunstenaar had hij een veranda gemaakt waar hij zijn kunstwerken maakte. Vroeger was de tattooman van Bali en tevens de gigolo die om elke vinger wel 10 vrouwen had.

We kregen gelijk een drankje aangeboden. We moesten het alleen wel zelf uit de boom hakken. Met een lange stok met een haak eraan, moest Anja kijk uit malloot een kokosnoot uit de boom trekken.

Bijna was Jimmy gewond geraakt. De bovenkant werd eraf gesneden, een rietje in het gaatje en zuigen maar. Vers van de boom!

Terwijl we ons drankje aan het versnapperen waren, werd er ons weer een dolfijnentoertje aangesmeerd.

Met Harry naar het strand geslowwalked, dwaas kon bijna het tempo niet aan aanhouden. Annie had er meer ervaring mee, Christa zat al bij de sunset toen wij halverwege waren met de hond.

Aangevallen door een peloton van verkopers zijn wij na de sunset snel uit het zwarte lava zand gekropen. After diner bij Kopi Bali,  lag Harry de alcoholist (zoals z'n vrouw hem noemde), al te snurken. En hij had nog wilde plannen met ons. Wilde ons meenemen naar zijn stamkroeg met allemaal locals waar hij dan zou gaan zingen. Zelfs met zn '3n op de motorbike was geen probleem. Hij zou wel rijden! Helaas trokken wij dat niet, omdat de volgende morgen de wekker alweer vroeg zou rinkelen.

 

10 mei

Om 5 uur werden wij gewekt om vervolgens het bootje in te stappen en de sunrise en de dolphins te bewonderen. In een klein bananenbootje met zijspannen en een Nederlands stel waar je net op zit te wachten, tussen de wolken door kijken of die zon vandaag nog opkomt.

 

 

Gekkenhuis, ze vlogen om je oren aan de binnenkant van je ogen, zou Bassie zeggen van Bassie en Adriaan.

Het was gewoon lachwekkend. Je denkt dat je als enigste op het water ligt maar als er een vinnetje boven het water uitkomt, gassen er minimaal 30 bootjes op af.

Te triest voor worden. Ik zou mijn snuitje ook niet laten zien wanneer ik een dolfijn was.

Het was inclusief ontbijt, koekjes met koffie, hh. In totaal zo'n 3 dolfijnen gespot. Ze hadden het zeker druk in snorkelland. Normaal schijnen ze er met bosjes om je oren te vliegen, aldus het Nederlandse stel die hier eerder was geweest. Desalniettemin was het de moeite waard.

Enne nog een noot van Christa het was wel heel mooi helder, stil kabbelend kontwater.

Het volgende ontbijt stond op het programma, het Nederlands stel wist een resort waar ze kroketten verbouwden. Met de flair, de story en een kroketje in ons mik hebben wij van ons ontbijt genoten in Lovina. Terug in de homestay kregen wij ook een uitgebreid ontbijt, vers fruit, thee en een pannenkoek. De backneckers hadden hun eten weer binnen voor de hele dag.

Time to go, Jimmy ready to take off.

Time to go, Jimmy ready to take off. Wij hadden een planning gemaakt, ja ja scary stuff. Eerst duiken en dan door naar het feestje in Sanur. Op naar Tulamben, het was lange en mooie rit met Jimmy langs de noord- en oostkust.

 

Super wij kwamen bij de diveschool aan en wij konden gelijk gaan. Dertig meter vanaf de kust bij Tulamben ligt een vrachtschip dat rubbber en spoorwegonderdelen vervoerde, stamt uit de Eerste Wereldoorlog, de Liberty. Het US vrachtschip is op 11 januari 19 42 tot zinken gebracht door Japanse torpedo's.

Men heeft het schip in het verleden tevergeefs proberen te lichten. Het schip lag eigenlijk dichter bij de kust maar door de uitbarsting van Gunung Agung in 1963 is het verder van de kust geschoven naar de huidige locatie.

 

Vanaf het kantoor naar het strand het water in lopen en dan verstoppertje spelen met Annie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Annie zoek, Annie was op zoek naar Jake van de Titanic. Maar weer naar boven en terug met z’n drieën naar snorkelland. Een echt onwijs mooie duik met megagrote vissen, miljoenen vissen, veel koraal, schol barracuda’s, stingrays.

 

Het wrak was begroeid met koraal, je moest echt door de ruimtes van het schip heen manoeuvreren. De master deed weinig moeite om dingen te laten zien, was waarschijnlijk op zoek naar Toeter en Daphne van de Snorkels. Zelfs een safestop zat er niet in deze dag en nog net aan een handtekening. Maar het was echt fantastisch!! Voor het eerst een duik samen, onvergetelijk!

 

Een van de top drie van Annie. Eenmaal uit het water hadden wij een beetje schippersbenen. Time to chill out bij het zwembad waar wij onze divelogs bij konden werken. Met een heel mooi uitzicht op de krater van Gunung Agung.

 

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer