Hoi An specialties

Hoi an specialties

een vissersbootje

 

Even wat in- en outs wat mij in de laatste weken hier in Hoi An is opgevallen.

Kom ogen en oren te kort met sommige dingen.

Hoi An

 

Hoi An is toch wel bekend om zijn tailorshops. Als je al op straat loopt word je de winkel ingelokt met; come in please, take a look at my shop, would you like to buy something? Als je dan eenmaal binnen bent, gaan standaard de vans aan en alles staat je natuurlijk perfect. Als je een toerist achterop op een scooter ziet, is het 9 van de 10 keer om naar de tailors te gaan om een stofje uit te kiezen voor de juiste kleur schoenen of broek.

Hoi An

Je kunt hier al een huis laten bouwen in 3 maanden tijd. Sommige werken echt knalhard door, van 's morgens vroeg tot 's avonds laat en vaak gaan ze 's nachts nog door ook. Of even snel een lunch break.

Ik heb een aantal meiden ontmoet die in een restaurant werken aan de river. Ze werken dagelijks van 10-22 uur, weinig vakantie, 7 dagen per week. Doch zitten ze vaak heerlijk te kletsen met de klanten, om zo hun Engels op te vijzelen. En ook zij staan voor hun restaurant, Come in please! Would you like something to drink? See you later? En das best grappig al zit je 3 uur achter elkaar in hetzelfde restaurant te pennen en les te geven en je hoort continue hetzelfde. En als ze eenmaal binnen zijn, where are you from? Are you married?

De receptioniste van mijn hotel vertelde dat zij vorig jaar getrouwd is en dat ze zo'n 300 gasten had en ze voor elke gast 30 000 dong moest betalen. All in eten en drinken, das nog geen 2 US dollar. Ongelofelijk!

De voornamen in Vietnam hebben veelal een betekenis, Hoa betekent flower, Kim; een van de vijf elementen, metaal en needle. Zen betekent lotusflower en My betekent pretty en Minh betekent bright en Minh Light betekent enlightment, Tuong Vi betekent rose. Een van de meest voorkomende achternamen is toch wel Nguyen.

Elke dag weer een nieuwe Vietnamees woord, door de verschillende accenten op de letters krijg je ook verschillende toonhoogtes. Hetgeen het uitspreken vaak moeilijk maakt. Bijvoorbeeld moeder; MÐ spreek je uit als een geit die mekkert. Vaak is het echt lachen om de gekste bekken die je moet trekken om een zin te maken.

's Avonds vliegt er af en toe een beetle tegen je aan. Nou ja vliegt. Hij is meer een kamikase piloot en plop daar ligt hij weer op de grond op zijn rug en komt niet meer overeind. En die poten klemmen zich vast in je rok op je huid, echt stevig. Je moet ze eraf trekken.

Helaas is hond hier nog geliefd. Een zielig verhaal. Linh haar hond wilde ze 's nachts meenemen maar eerst moest hij in elkaar geknuppeld worden. Gelukkig werd Linh op tijd wakker en schreeuwde om hulp. Hele straat wakker maar ze konden de daders niet pakken. Het was de derde keer al dat ze de hond kwamen opzoeken. Na een tip van de buurvrouw om de hond in een koud bad te stoppen, kwam hij weer bij zijn positieve. Echt zielig.

Linh, een meid met een hart van goud

 

De prijsverschillen komen nog dagelijks terug. Wij waren laatst met Xoa en Bastiaan uiteten en Xoa vroeg om het Vietnamese menu ipv het Westerse. Nou de toerist moet dus het drievoudige betalen. Same same but a lot of difference.

Mijn gele tas welke ik heb gekocht, alla punjezak staat bekend om de zak van de monks die ze meenemen als ze 's morgens de huizen langs gaan op zoek naar voedsel voor de dag.

het happiness sign van Vietnam, je ziet het overal op chopstickesdozen, op vloerstenen en op kleding

 

Vele mensen in Hoi An zijn artistiek. De zoon des huizes Bau van mijn VN familie maakt de mooiste met potlood gemaakte tekeningen.

Twee dagen bij de non miss Lee gegeten. Ze heeft kinderen in Amerika en woont per jaar een half jaar Amerika en het andere half jaar in Hoi An. Vegetarisch natuurlijk als Boedhist. Heerlijk eten! Ze had borstkanker, tumor verwijderd, geen nabehandeling. Ze wil ook niet terug komen, bid liever voor hulp van Boedha. Een aantal weken terug had ze koorts. Terug naar het ziekenhuis, de arts zei dat het door de medicijnen kwam maar op de verpakking van de pillen stond ulcus. Wie houdt wie voor de gek? Het is iemand die een muur om zich heen heeft gebouwd. Ik denk dat ze zieker is dan dat iedereen denkt.

Van miss Lee geleerd dat je kunt mediteren mbv een armbandje met de boedha's. Just focus op elke kraal, een voor een.

Ze epileren hier met wit garen. Op het strand of op de markt komen ze vragen of ze je mogen epileren. Tussen twee draden pakken ze dan de haartjes. Ik ben zo aan de buurt bij Me. Ieks!!

Met het Tet festival zijn hier maar liefst 300 mensen verongelukt door alcohol in het verkeer. Echt heel veel. Ook een vriend van Linh, jonge jongen.

Vorige week is er nog een jongen verdronken, die hier in zee was en niet kon zwemmen. Hetgeen toch wel maandelijks voorkomt. Geen lifeguards en geen zwemles op school. Sad but trough! Ze zwemmen trouwens met kleren aan in zee. White skin is beautiful and not to sexy.

Sex is trouwens een taboeonderwerp. Je ziet hier niemand elkaar kussen op straat, laat staan hand vast houden. Veelal kom je koppels tegen in het donker langs de kant van de weg. Lien vertelde dat je voorlichting in de boekjes leest of van vriendinnen of op de radio maar zeker niet op school.

De vuilniswagen rijdt hier rond met een lambada muziekje. 's morgens en 's nachts (rond 23 uur is hier zowat geen kip op straat) zie je medewerkers op straat vegen met de hand met zo'n bezem met van die takken en een kapje voor hun gezicht voor het stof. Je ziet hier geen prullenbakken op straat, alles wordt aan de zijkant van de straat gedumpt.

's  Morgens en 's avonds klinken communistische liederen en berichten uit de speakers. Wat je wel en niet mag doen? Still they have freedom to make money but not the basic freedom to voice a political opinion.

Don't mess with the police. Vele zijn bang voor de politie. Gister gingen ze nog langs om alle reclameborden van de straat te halen. Nitsan is meerdere malen naar de politie geweest omdat ze beroofd was tijdens Tet. Ze had haar tas in haar fietsmandje, scooter kwam langs en weg tas met camera, dagboek. Emotionele waarde zo'n dagboek. Gister kwam ze er achter dat de daders (die inmiddels gepakt zijn) haar dagboek in de sloot hadden gegooid en de camera hadden doorverkocht. Ja ja eindelijk antwoord naar zoveel maanden. De jongens moeten 4 maanden in de gevangenis blijven en het duurt 3 maanden als ze in hoger beroep wil om geld van de jongens te krijgen voor de camera. Veelal arme familieleden.

Zo dat wilde ik even kwijt, ga nu naar een van mijn afscheidfeestjes met de kids en hopelijk binnenkort weer even een update van de laatste weken. Ahhhh loop op achter!!

O, ja as zaterdag vertrek ik richting Hanoi!

XXX,

Anja

en ook hier gaat de zon schitterend onder

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer