Het leven van een backpacker gaat niet altijd over rozen

Het leven van een backpacker gaat niet altijd over rozen....

 

Derde keer proberen om dit verhaal op mijn site te zetten, heb ik hem net getypt en wil ik de titel even vergroten, hup verhaal weg.. wel weer toepasselijk bij de titel.

 

Na nog een toepasselijke mooning-groeps foto maandagavond 6 november (die helaas niet op de website gepubliceerd mag worden, ivm blote billen) verlieten wij met een taxibusje het down hill resort (aanrader) in Haad Rin op Koh Phengan om in de haven in Thongsala naar het vaste land te varen (2 uur) van Suratthani, Thailand.

 

Op de boot zat er een stel van rond de 60+, blank en ik vroeg mij af of het ook Dutchies waren. Ja, lekker ouwe nelen met Jelle. De vrouw had een leuke geborduurde olifantenpet op. Nou eenmaal op de wal mocht ik kennis met ze maken. De man kreeg namelijk een epilepsie aanval. Al snel kwam er een Israelische jongen die de man verzorgde maar zijn vrouw zat daar moeder ziel alleen. Dus geen moment over na gedacht en ik hop erheen. De vrouw was echt in een shock. Wat denk je ook, de eerste keer dat je man een epilepsieaanval krijg en dan ben je in Thailand waar je niemand kent en iedereen zeg dat je dit en dat moet doen. Nee, gewoon even haar hand vasthouden en haar steunen, water aanreiken, er even voor haar zijn, niet haar overladen met dit moet je doen en dat moet je doen. Het was al erg genoeg.

 

De skandinavische man kwam al snel weer bij kennis, nadat hij toch enig wartaal had uitgeslagen maar helaas met pijn in mijn hart moest ik gaan. Wij werden opgepikt in een pick up om naar de bus te gaan. Dat vond ik echt niet tof, wilde graag even met hun mee naar het ziekenhuis, om hun bij te staan bij de check up, ze waren zo ontredderd.

 

Gelukkig een lief woordje van de groep (Sven, Jaap, Jelle en Christa) dat ze trots op mij waren en hop hop naar een wegrestaurant (nee, echt geen van der valk maar eigen huis en tuin keukentje) om te wachten op de bus naar Bangkok.

Na twee uur was die daar en nee we mochten niet onderin want daar gingen de thaipoppetjes zelf zitten. Dus helemaal achterin bovenin met z'n allen op een rijtje. Enorm gelachen met Svenorrist met zijn opblaaskussen, pom poen pit en de vogel- en kikkersounds maken in een nachtrustbus. Je moet wat te doen hebben als je niet kunt slapen.

 

Thailand staat er om bekend dat er veel gestolen wordt tijdens de busreizen, dus wij hadden de grootste lol als de bus zomaar weer eens stopte en maakte er grapjes over ja ja nou wordt jouw tas gerolt, want net is die van mij en Sven al gerolt. Een slimme meid is op haar toekomst voor bereid dus ik had al mijn waardevolle spullen bij mij.

 

Toen wij in Bangkok arriveerde, lag mijn backpack al op straat en ik stond nog in de bus, die al weer wilde wegrijden.. hurry hurry schreeuwde het thaipoppetje. Eenmaal op straat voelde ik dat er wat los zat in mijn flightback.

 

En ja natuurlijk je raadt het al.. Jaap ging naar de ATM (pin) en weg was zijn creditcard en gouden ketting en mollentje twv 500 euries uit zijn backpack. Snel naar het eerste de beste hotel om te blokkeren.

 

Ook Jelle zijn backpack was onderste boven gehaald en ook zijn vismolentje was weg. Christa haar commonwealth bank card was gestolen, dus die mocht zij blokkeren. Sven was onaangeraakt en ik was alleen een charger kwijt van mijn telefoon (vervangbaar) en losse euro's twv 30 euro die ik al een jaar had.  Ik was gewoon heel rustig om het feit dat zij in mijn tas waren geweest. Ze zullen het wel nodig hebben! En ik had mijn 30 euries allang al kunnen omwisselen in OZ of NZ. Brand is erger! Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid, zal ik maar zeggen..

 

Johnny uit Scotland kwam ook met een andere bus aan in Bangkok vanuit Koh Phangan en wat denk je hij was ook 9000 bat  (100 bat is 2,20 euro) armer. Hij zat naast een backpacker uit Scandinavie in de bus. Gezellig gepraat en omdat het zo moeilijk slaapt in de bus bod hij Johnny vriendelijk een valiumtabletje aan. Johnny vertrouwde hem maar toen hij de bus uitstapte was de vogel gevlogen en hij was 9000 bat armer. Hij had wel zijn pinpas laten zitten en nog een paar duizend bat dus zo slecht was hij ook nog niet. Arme Johnny, nu is hij een beetje het vertrouwen in de mens kwijt. But we beep him up that poor Scotty.

 

Dus wat deden deze dutchies toen ze ingecheckt hadden bij het Sawasdee smile in hotel een Shinga drinken en keep on smiling. Jelle en Jaap vertrokken daarna voor een aangifte, waar de agent onderwijl spidermen zat te kijken en ze nog moesten betalen ook voor hun aangifte.  's Avonds gingen wij maar weer een Pad thai eten en weer bekijken hoe thaise vrouwtjes dronken mannelijke toeristen versierden. Gatver... echt niet normaal maar ja dan gaat hun leven daarna wel over rozen en de toerist heeft verdorde rozen tussen zijn benen.. ha ha!

 

De volgende dag maar even mijzelf verwent met een Ipod aangezien mijn mp3speler na de duizendste keer op de grond te zijn gekletterd, toch geen killers of madonna wilde afspelen op een normaal niveau. 30 GB bij het MBK in Bangkok zo'n 220 euro maar na drie maanden werken had ik dat wel verdient en ik moet gewoon muziek in mijn leventje hebben.

 

Maar goed om dit verhaal zonder foto's van backpackrollers af te sluiten heb ik de LEO (als je niets te doen heb in de kroeg ga je op het leo bier teksten verzinnen) van Jaap even gebruikt;

 

LEVENSLESSEN EN ONTDEKKINGSREIZEN in het taaie land............

 

Houd je taai!!

 

xxx

 

Anja

 

 

 

 

 

 

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer