Good morning Vietnam!

Hallo fijne kijkbuiskinderen,

 

Hoest met jullie? Regen in Nederland, ha ha vanmorgen hier ook buien in Nha Trang maar niet voor lang want nu schijnt het zonnetje weer.

 

Ik begin weer aan een inhaalslag, vind het gewoon beter om een middag in een internetcafe mijn verhalen van de afgelopen weken te typen, dan iedere week mijn site bij te werken. Dus pak de koektrommel en een kop thee en ga er maar weer eens lekker voor zitten.

 

Because anja says GOOD MORNING VIETNAM

 

 

Op de internationale dag van liefde vlogen wij met Thai airways van Bangkok naar Ho Chi Minh City (ook wel beter bekend als Saigon). Hele vriendelijke staf, lekker ontbijtje en ze komen zelfs achter je aanrennen in de slurf omdat ik een krant zocht met een foto van de koning en van boedha's voor in mijn plakboek/dagboek. Heel lief, twee foto's die de stewardes had gekregen van de koning mochten wij hebben, tesamen met de Thaise newspaper. (Again thanks Elly!!)

 

Als twee gypsies kwamen wij aan op de airport van HCMC met mijn nieuwe haarband om de bad hairdays te laten verdwijnen en mijn pony te laten groeien.

 

 

Zo gelachen hoe Christa daar als een dwaas bij de douane stond met haar kapotte brilglas en ook zo gelachen toen ik met mijn wagentje vol bagage, mooi naar de mensen ging zwaaien, die hun familie en vrienden stonden op te wachten. Allemaal gezichten die je aankijken, zo enige emotie in hun gezicht. Ik zwaaien en van de honderden mensen die er stonden durfden maar een vijftal te zwaaien.

 

Miss Snoek greets Good Morning Vietnam

 

Daar stonden wij dan weer in Vietnam, gelijk al weer een taxichauf naar je toe om je even te naaien voor een duur ritje naar de citycentre. Mooi niet lekker de bus in, waarbij je ook weer genaaid wordt voor je backpack want das een extra zitplaats in een lege bus. De dongen (Dong is de valuta in Vietnam, 16 000 dong = 1 US dollar) werden weer snel uitgegeven.

 

Onderweg billboards all over voor valentines day, kleurrijke huizen met geverfde muren en HEEL VEEL scooters on the road. Gedropt in Ho Chi Minh city en al gauw komt er een Vietnameze vrouw op ons af voor een kamer en door de smalle steegjes (HEM in het Vietnamees) achter de grote winkelstraatjes, worden wij door de huiskamer geleid, met een klein tempeltje, smal keukentje en hangmat. Een smalle trap op van het Be Ba guesthouse, gewoon een kamer bij een Vietnameze familie in huis. Een kamer met tv. Jeetje wat hadden wij al een tijd geen tv meer gekeken. Raar maar waar zo blij als een kind, wij hadden mtv, hbo (moviechannel) en starmovies. Ha ha word je weer op de hoogte gebracht dat Take That weer zingt en nieuwe clips heeft.

Dus 's avonds geen mannen voor een gezellig valentijnsdiner (moeten immers al elke dag uiteten), maar gewoon pizza bij good morning vietnam halen en heerlijk filmpie en op bed pizza eten.

 

Ho Chi Minh, wat een stad, een chaos van scooters. Ik moest er gewoon om lachen. Je staat voor een stoplicht met een honderd tal scooters of je moet oversteken. Je gaat gewoon lopen en zij ontwijken je wel. Als een blinde kip! Iedereen let op, niemand schelt, iedereen claxoneert er lekker op los. Wat een belevenis! Ja, en toen lette ik niet op en toen reed een man met z'n bandje over mijn voet, no worries, keep on smiling!

 

Vele smiles van de mensen op straat, cyclo's die je een lift aanbieden door eerst te vragen weer are you from? of ze knappen een uiltje in hun cyclo (sommige hebben geen huis).

 

cyclo's beauty sleep

 

Een kleurrijk HCMC, want het Tetfestival is aan de gang, oud en nieuw, daarover later meer. Volop bloemen in het park.

 

chrysanten inslaan voor Tet

 

Overal reclame borden met de most famous name in Vietnam... das toch wel KIM, dus ben druk aan het fotograferen voor een Kimcollage.

 

Vrouwen met monddoekjes voor, niet vanwege de stank maar voor de zon, want een pale skin here is beautiful. Mooi toch blanke willen bruin worden en getinte mensen willen wit worden.

 

Vrouwen hebben hier authoriteit, zij zijn van het geld, zij hebben de broek aan.

 

Een band lappen wordt hier gewoon aan de zijkant van een drukke straat gedaan, niet op de stoep nee gewoon op de weg, Edwin Groen tweewielers is er niks bij.

 

De vrouwen lopen hier weer met hun straatkraampjes met baquettes met koetjeskaas (ja de Franse invloed is hier nog steeds aanwezig ook qua straatnamen) meat of gesneden ananas.

We waren uiteten in GO2 en de serveerster gaf gewoon het wisselgeld niet terug, zo was het goed. zij ze. Raar maar waar.

 

LIFE'S GOOD

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer