Fui a rai con Pablo

Uhhh ga er maar voor zitten want dit wordt weer zo´n lang verhaal.. ik mijn ei weer effe kwijt en een schone lei in Panama.
 
Ach er is toch niets mis mee, even zitvlees kweken en anders weten mijn oud collega´s nog wel wat decubituspreventiemaatregelen.
 
Bent u er klaar vooooooooorrrr
 
Klaar voor de start is af.....................
 
zondag 22 maart een soort van afscheid genomen van Charlos, die sieradenmaker die weer een depressieve bui had, een zenuwachtige Randel die mijn dromenvanger had ontvangen en het erg lief van mij vond (achh ja ik ben gewoon lief en gun iedereen het mooiste en beste van de wereld) en een Israelier die maar al te graag over zijn nelly vuist praatte, erg lachwekkend mastrubatieverhalen op zijn Israelisch.
 
23 maart hardlopen met Jane en Christa en het laatste babbeltje met Randel bij het beekje, jeetje wat is die lekker met z´n mooie orka tattoo. Kom je nog terug?? Nee, Randal time to move. 
De traditie van de Carrotcake weer in stand gehouden met Christa in de meditatieruimte van de organic bakery. Jeetje echt vaag realiseer met nu pas dat we toen elkaar weer echt gesproken hebben na 4 weken.
 
24 maart een dag om niet te vergeten, men het leek wel weer of ik door iemand op mijn kop werd gehangen en door elkaar werd geschud. Afscheid van Montezuma viel zwaar, afscheid van Jane (maar in de circle of life zien wij elkaar zeker weer, dus haar een steen gegeven met cirkels ons symbool in montezuma. Groot verdriet wederom om weer afscheid te nemen van Christa, echt niet normaal, hoe heftig. Tantelyn had een kleine troost, ze had van het Shiva shirt van Pablo een mooie tas gemaakt, my own design.
 
 
 
Bus gemist maar ik moest gaan, ik moest weg uit Montezuma, heftig! Lieve Gary en Christa brachten mij en PAblo naar Cobano om daar alsnog de bus te pakken naar de ferry. Hartverscheurend. Zat in de bus met Sjane uit ams, die ik al eerder had ontmoet in montezuma en de een heerlijk dropje kreeg uit de zak drop van Willeke, die ook een lief kaartje en hartje had meegegeven aan christa voor mijn verjaardag.
De bus naar San Jose om mijn daypack op te halen, pablo aan mijn hand, steun en toeverlaat en wederom weer zo´n absurt heftig afscheid gevoel in Dos Palmas, waar ik een paar weken had gewerkt tijdens de kerst.
Hoe kan dat toch allemaal zo heftig zijn??
 
De Tracopa bus naar Paso Canoes want we wilden naar de plaats waar PAblo zijn vader had gewoond, playa Zudaya of zoiets en dus heerlijk geslapen in de bus want om 1 uur ´s nachts mochten wij onze voetjes stretchen bij de borderplaats.
 
De volgende dag naar Golfito (in het zuiden van Costa Rica) en ja hoor Christa je was erbij, net zoals de laatste weken zie ik weer numero 8. Hotel Minerva, supercheap voor 3 dollar met uitzicht over de baai. Saampies een walk naar een supermooi uitzichtpoint over de baai........
Onwijs mooi!!
 
 
 
Tranen, ook die dag (het leek wel of alles los kwam nu dat ik bij  PAblo was. Tranen omdat ik mijn ouders en Christa miste. Ik heb ze nog nooit zo erg gemist. Ha ha jezus het wordt een echt drama verhaal, hi hi maar goed that´s the way it was!
 
 
Gelijk ook een crea inspiratie dus speciaal voor Christa omdat we alweer een jaar op reis zijn (26 maart) heb ik de 8 van infinity getekend en daarbij deze tekst...
 
oneindige liefde
oneindig begrip
oneindige vriendschap
oneindig in het oneindige
 
En een mooie boekenlegger voor Pablo gemaakt om zijn dromen te verwezelijken namelijk een reis naar India, ja daar gaat hij zich helemaal thuisvoelen, next year!
Deze middag, eindelijk weer eens de geur van ja ja regen (dat was een paar maanden geleden), het voelde heerlijk. De regenbui gaf een wit licht op het meer, the light signing on the earth.
 
 
Pablo, mijn goeroe heeft mij weer wat trucjes laten zien op het gebied van yoga en meditatie zoals de ademhaling. ohm ohm ohm ohm ohm ohm ohm. Het is echt zo bijzonder als wij samen zijn, herkenning in elkaars verhalen, respect, liefde (nee meiden geen sex, hi hi). Hij laat mijn tranen (yep iedere dag) stromen, vult mijn hart met liefde, we kunnen uren over dingen met elkaar praten maar ook gewoon stil zijn. soulmates! Iedere dag een heerlijke massage, geven en ontvangen. Zalig die tijd samen.
 
 
26 maart, yepper de pep 1 jaar op reis, wat vliegt die tijd!!!!!!!
Yoga op het strand en met de boot van Golfito naar Puerto Jimenez voor 2000 colones, heerlijk op straat zitten wachten, dromenvangers maken met mijn nieuwe blauwe wol van Silvia (de Italiaanse, die het met David heeft gedaan dagen lang, het is een perfect stel samen) en met de bus naar Palmas (als ik het goed heb) om daar Pablo de vrijheid van het hitchiken-liften te laten voelen. Na een tarotkaartje leggen midden op straat, kwam er een pick up die ons bracht naar Rincon.
 
 
Tijdens de tussenstop in Rincon, voorgelezen uit het boek wat Pablo speciaal voor mij heeft geschreven met verhalen voor het slapen gaan. Heel speciaal, over de kwast die de sterren verfde, droomkoekjes etc met illustraties en al. Een grote inspiratiebron om dat ook te gaan doen voor mijn lieve neefje en nichtjes.
 
En toen kwam daar de mooiste hitchike ooit. Een lieve Tico man pikte ons op met een rode pick up, de beste manier de trip te doen naar Bahia Drake. Geweldig om samen het gevoel van vrijheid te delen die zo´n trip je geeft!! Hier doe je het allemaal weer voor de kleine dingen, maakt zo intens gelukkig!!
 
En hoe geweldig kan het zijn, dat de auto z´n benzinetank niets minder was dan een jerrycan op het dak van de auto en ja lachen de pickup met watermeloenen stopte er dus halverwege mee. hij zoog geen benzine, geweldig verhaal!!!
 
Na een uur waren we weer on the road, terwijl de lieve man ons al had gezegd om een andere ride te gaan zoeken. Fantastisch hij deed het weer en we mochten weer mee. Hij dropte ons in een dorpje waar de locals al aan het voetballen waren geslagen en we zaten nog maar net aan ons zakje met ijs en toen kregen we alweer de andere lift van een Nederlands stel uit Den Bosch (oud officieren, ondere in Irak en Afghanistan geweest voor defensie en just married and on there honeymoon). Lekker weer Nederlands lullen. Al spreekt Pablo onderhand ook al een aardig handje Nederlands, niet normaal hoe goed hij het Nederlands kan uitspreken. Alsof hij er zelf jaren gewoond heeft.
 
Uhhh neem effe een plaspauze!!
 
Aangekomen in Bahia Drake after de sunset op zoek naar een hostel. Niet de goedkoopste buurt om heen te gaan, 9 dollar voor een nacht, niet normaal, afgelegen dorpje waarbij je een meloen kan bestellen en dan wordt hij diezelfde middag met de boot aangemeerd.
 
Een mooie stukje Costa Rica vanaf Rincon naar BAhia Drake en Bahia Drake deed mij herinneren aan Australia het verwoeste strand waarvan ik nu even de naam niet meer weet (maar waar we marthe hebben ontmoet), eten bji de soda, plato cascades met vis en de volgende dag koekjesontbijt bij gebrek aan fruit en de restaurants zijn gewoon duur.
 
 
Weer tranen natuurlijk hi hi maar die waren al gauw weggeregend tijdens de wandeling over de hangbrug en richting het strand, zaden gezaaid met wensen, Alfonso was there als een mooie blauwe Morro vlinder. Free in the rain!! Zeiknat, but sharing a beautiful moment!
 
Tijd om weer te gaan, om 2 uur zou de bus gaan maar ach we hadden de smaak te pakken en warempel daar was het Nederlandse stel weer om ons een lift te geven. Ach en waarom ook niet naar Uvita we hadden toch geen plannen en hun gingen daar heen. Prima go with the flow! daar is die weer meiden, lin deze was speciaal voor jou, het klonk zo leuk over de telefoon!
Een supermooi uitzicht vanaf Bahia Drake naar Uvita over de baai. Uhhh de foto´s zijn met PAblo´s toestel gemaakt dus ook deze ontbreken, heb vele fotos van mijzelf ontvangen over de email. Heel leuk en weer eens wat anders hoe hij die foto´s van mij maakt gewoon als ik mijn ding aan het doen ben.
 
Drop of in Uvita, thanks to the Dutchies en het duurste hospedaje tot nu toe, 20 dollar per nacht (thanks Pablo) maar wel met een parkietenbabietje, lief en een heerlijke schommelstoel in een hele bijzondere plaats voor Pablo waar hij met zijn vader ooit is geweest.
 
Time for the sunset on the beach, al hoewel deze net om de hoek was. Playa Uvita heeft namelijk de shape van een whale tale en de zon ging onder om het hoekje. Relax aan het water, de kermis was weer in town (zoals ook wij die hadden in Guatemala city), thuis lekkere atun con curry en relax, talk talk, net zoals de volgende dag, chill chill en toch maar niet quetzales kijken in San Isidro. Kaartje knipt en geplakt voor zijn ouders met de tekst in het spaans dat ik blij ben dat zij Pablo op aarde hebben gezet en talk talk over het boek dat pablo van Dona vera had gehad. De tunnel in de ogen van Pablo gezien, een groep oud patienten die zwaaien, heel bijzonder.
 
 
Dank je wel Pablo dat je op mijn pad ben gekomen!!
Ik heb veel van je geleerd deze dagen.
Ik hou van je voor altijd!
Unconditional love zoals het kleed showde in onze kamer.
Friends forever!
 
 
Een heftig afscheid, de 29ste, Pablo ging richting de airport of San Jose en ik besloot om richting Panama te gaan, tijd om Costa Rica te verlaten en een nieuw avontuur op te zoeken, mijn gevoel zei Anja het is klaar in Costa Rica, move on! En dat op de dag dat wij met Christa en Willeke een half jaar geleden in Samara hadden afgesproken om elkaar te emailen waar wij zijn en hoe wij in het leven staan. Nou behoorlijk heftig dus weer, weer een stukje verleden verwerkt, this was meant to be.
 
Ik ben nu in David, Panama, kamertje in de roze buurt, ja ja je kan een kamer huren voor een paar uur, eindelijk mijn spaanse schriften na een half jaar weer geordend, foto´s gebrand (dvdtje komt er aan HHW) en mijn website weer volgeklad. Back on the road!! Christa is nog aan het rondreizen door Costa Rica met Gary en 9 april landt Arjan (haar broertje) in San Jose, zo we will meet in Panama!!
 
Hieper de piep hoera voor de jarigen Corinna, Sjoerd, Lies, Maarten, pap, Marije, Tamara Shilo en Martijn maak er een top feestje van en laat de Champannie bruisen zoals ze hier bruist!!
 
SALUD
 
good friends are like stars...
you don´t always see them,
but you know that they are always there
 

 
 
 

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer