dive

Hai trouwe lezer,

 

Jeetje, ik heb weer heel wat verhalen in te halen. Moet nu aan verhalen beginnen van 4 weken terug, gelukkig heb ik in een schrift wel aantekeningen gemaakt. Vier weken terug zat ik nog in Cairns en nu zit ik aan de andere kant van Australie in Darwin (noord oosten van OZ)

 

Er is echt weer zoveel gebeurt. Echt, elke dag beleef ik weer iets nieuws. Soms moet je gewoon even een time out nemen om te beseffen wat je allemaal gedaan hebt en gezien. Ik kan het soms allemaal niet bevatten waar ik ben en wat ik doe, laat staan dat jij dat als lezer wel kunt. Hoest met je?

 

Maandag 10 juli mijn eerste duiken gemaakt in Australie. Christa ging dit keer niet mee want ze is nog niet voorzien van duikbrevet. Vanaf Cairns vertrok ik om 6.45 am met de bus richting Port Douglas om op het Agin Court Ribbon Reef te duiken. Het reef ligt zeg maar in het verlengde van Cape Tribulation. Hetgeen je vast wel kent van de ranger verhalen. Jaaaaaaaaa zeg je dan met dikke vraagtekens boven je hoofd!

 

 

Met de sonic silver boot vertrokken wij richting het reef. De crew raadde aan om een anti-histamine of te wel anti misselijkheidpil in te nemen omdat de tocht naar het reef een ruige zou worden. Klots klots... om maar te voorkomen dat ik met een wit gezichtje over de railing moest hangen en opletten hoe de wind stond, had ik bij voorbaat als gebruik gemaakt van hun gratis (ik blijf immers Nederlander) te verkrijgen ginger pillen. Nooit geweten dat gember goed was voor zeeziekte. Zo leer je nog eens wat. Wat ik moet eerlijk toegeven het backpacken laat de hersenen nou niet echt kraken. Het creert eerder een leegte. Het zaagsel raakt op, ha ha.

 

De mensen die voor een proefduik gingen kregen een briefing waarvan ik natuurlijk even gebruik maakte om mijn geheugen weer even op te frissen, qua handgebaren onder water. Aangezien praten onder water nog steeds niet lukt.

 

In totaal gingen er 11 mensen duiken, in twee groepen. De eerste duik, weer volop enthousiast niet nerveus, had er enorm veel zin in. Een haai gezien en seawurms. Ze zitten in een holletje in het koraal en steken dan uit, als het ware. Ga je er even dichtbij met je hand dan ploppen ze in elkaar. Heel grappig gezicht maar je moet erbij zijn geweest.

Wat ik heel apart vond, dat ze tijdens de briefing het hadden over de dat je niet op het reef mag staan en het onderwaterleven niet mag aanraken want het is al honderde jaren oud. En wat doet mijn divemaster Jenny, ze plukt zo een seacumcumber van de grond en iedereen mocht hem vasthouden. Leuk om dat glibberige ding te voelen maar niet echt respectvol voor het onderwaterleven.

 

klaar voor de duik!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

all gear

 

Ondanks dat het water 24 graden was had Anja het koud en moesten de 'knoppen van Radio Noordzee' vastgehouden worden. Maar desalnietemin voelde ik mij als een 'snoek (vis) in het water'. Van de 11 mensen was ik als laatste boven water, mijn zuurstof tank was niet leeg te halen, zal ik maar zeggen. Kortom ik was superrelaxed aan het duiken en rustig aan het ademen. Wat is het onderwater toch prachtig rustig en al dat moois om te zien. Helaas niet zo mooi als in Borneo maar wel weer een hoop nieuw onderwaterleven gezien.

 

De tweede duik een extra wetsuit aan op zoek naar inktvissen en roggen en gevonden. Ik had geen idee dat het zo'n verschil in gewicht kon zijn met een tweede wetsuit aan, had dus even wat moeite om te zinken maar gelukkig was mijn buddy voorzien van extra gewichten.

the agincourt ribbon reef

 

Een uitgebreide lunch met warm en koud buffet, van curry tot aan de lekkerste chocoladecake. Op de laatste spot was het tijd om te snorkelen. Wat een verschil nadat je net twee duiken heb gemaakt. Uit enthousiasme wil je zo dieper duiken maar o jee dan loopt je snorkeltje vol. Heerlijk vrij zonder buddy dus ik kon flipperen waar ik wilde. 't Zonnetje op het achterhoofd en rustig snorkelen langs the wall.

 

De terugweg was iets minder, geen gingerpills en maar naar die horizon kijken. Had ik toch iets teveel van de lekkernijen genoten. Voelde mij nog niet echt je van het en dan werd ik nog smakelijk geammuseerd door een Canadees stel die mij alle in en outs over de outback vertelde en ik maar rustig naar de horizon staren en ja knikken. Mijn maag- en darmstelsel was onrustig maar ik heb het gehaald en deze Snoek was toch weer blij dat ze weer aan land was.

 

Maar weer een superleuke dag gehad, waar ik een boost energy van kreeg!

 

xxx

 

Anja

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer