day 10 of silence

DAY 10 OF SILENCE

ALMOST THERE!!

 

's Morgens de laatste preek van de monk, of nou ja de tape van een uur met de hanen en om 11 uur kwam de monk opdrafen aangezien hij het druk had. Deze ochtend met zijn drietjes, Nigel, Christa en mijn persoontje.

Ik zit alweer drie dagen op de grond ipv de stoel tijdens de preken en voor de meditatie pak ik nog lekker de stoel. Mijn rug is rechter.

Whole day same as usual! Inclusief bezoek aan Buddha voor een glimlach

 

Om 1/2 2 uur fototoestel stiekem mee en foto's maken onderweg en van het SMI. Mag ook weer niet, eigenlijk alleen de laatste dag. Mooi pics onderweg.

Een groepsmeditatie om 2 uur en daarna mag iedereen er op los mediteren op eigen gelegenheid tot 17 uur. Ik denk mooi doe mee aan de groepsmeditatie en ga daarna lekker zitten om mijn unieke ervaringen in mijn dagboek te schrijven. Op een heel mooi plekje buiten het retreat met het geluid van een waterval, lekker op een kussentje ongestoord van wandelende mediterende mensen. Het was wel weer mooi geweest.

Toen ik het opschreef van de kleine notes welke ik had gemaakt, besefte ik eigenlijk dat ik zoveel geleerd had over mijn inside. Heel tevreden met het resultaat en ik zou het zo nog een keer doen en ga het ook nog een keer doen.

Het verbaasde mij ook dat ik vorig jaar rond deze tijd ook tussen de gelovigen zat in mountain camping kaitoki in NZ. Ik word geen boedhist en zeker geen non maar heb wel weer wijsheden meegenomen voor in mijn backpack.

Hoe noem je trouwens een monk in een rolstoel?

Nou????

Een geestelijk gehandicapte.

Om 17 uur milo op het SMI en even in het questbook schrijven als dank voor de bijzondere tijd zonder me of I of my te gebruiken, dat was nog wel even nadenken. Leuk al die smillies van alle oude bekenden die verhuist naar het SMI waren. Het schept toch een band en dat zonder te praten.

De gong wordt zoals gewoonlijk 3x geluid, tijd voor de evening of sharing tot 21 uur ( ja ja een latertje vanavond, Anja mocht opblijven). Iedereen kreeg de gelegenheid om 5 minuten voor de microfoon te verschijnen voor de groep van naar schatting 100 personen van de 180 personen die gestart waren (sorry volgens mij zei ik eerst ergens in mijn eerdere verhalen 130). Ja, wie wil het duurde natuurlijk even voordat er iemand uit de donkere hal naar voren kwam.

Een Amerikaanse vrouw vertelde een grappige anekdote over bananen, die ze uit verveling was gaan bestuderen omdat ze niet mocht praten over hoe krom ze zijn etc etc. Vele moesten lachen en omdat wij in een monastery waren mocht er niet geklapt worden maar 3 buigingen worden gemaakt en 3x sadoe sadoe sadoe zeggen, als dank.

Vele herkenningspunten in de talks, zoals dat vele vonden dat de rijstsoep als ontbijt niet te eten was, ze niet konden stilzitten en denken dat iedereen aan het mediteren is en bij jou lukt het niet omdat je telkens weer moet denken aan van allerlei dingen. Iemand moest 10 jaar van zijn leven verwerken. Vele die hun grappige excuses aanboden aan hun buren voor het niet kunnen stilzitten, alles stijf en toe aan een massage. Nigel kwam naar voren en vertelde dat hij de smiles van de mensen miste, iedereen keek volgens hem zo serieus. Vele reageren daar weer op met dat zij wel veel smiles hadden gehad en dat weer goed deed.

Ook een heel mooi verhaal over een Nederlandse jongen, die al een paar jaar last had van fobieen en paniekaanvallen en tijdens het retreat zichzelf hiervan verlost had, nadat hij al zoveel had geprobeerd in al die jaren. Echt hij is voor mij het succes van het hele retreat. Vol bewondering en trots!! Topper!!

Het viel mij op dat er vele Amerikanen waren en veel Duitsers maar dat hoor je natuurlijk niet als niemand wat zegt. Echt een ontspannen avond of toch niet.

Anja wilde graag ook wat zeggen voor de microfoon maar wat en wanneer? Oke na een stuk of 10 sprekers, naar voren gelopen. Op het tafeltje in de kleermakerszit voor de microfoon met een bureaulampje op jezelf gericht en dan de zaal inkijken waar je geen mens zit zitten, darkness. Bibbers van de zenuwen, even voorstellen en vertellen dat ik een van de drie overblijvers was in de monastery en ik er niet voor had gekozen om in de SMI te verblijven. Te grote groep en kon er mijn plaats niet vinden. Ik heb verteld over de ervaring van feeling the energy inside my body, magic feeling en ik bedankte mijn best friend Christa omdat zij mij in mijn waarde had gelaten om de hele week niet met elkaar te praten en dat is echte vriendschap. Alleen een pinkie voor het naar bedgaan. Top! En ook top ik had het toch weer even gedaan, daar op die tafel gaan zitten voor die crowed.

moet je voorstelllen dat die volzit en het is donker

en ik zit naast het kastje in de spotlight

Terug in de pick up vond ik dat ik klaar was, voldaan gegroeid en was het tijd om te praten met Nigel en Christa. Nigel vertelde heel eerlijk dat hij mij alsmaar serieus vond kijken en pas de 8e dag een glimlach van hem kreeg. Ik vertelde dat ik wel vaker dat had gehoord, hij gebruikte misschien uit beleefdheid nog net niet het woord chagerijnig maar I was lauching the whole week on the inside, felt happy! Ik vertelde over de frons in mijn gezicht van de spier die mij zo doet kijken.

Het was echt weer raar om te praten, voelde anders. Ik had een andere stem, dat vond Christa ook.

Christa en ik waren de enigste nog in de dorm, dus honderduit praten en een lekkere mentos. Praten over hoe wij de 10 dagen door gebracht hadden. Allebei toch weer heel anders. Christa had veel nagedacht over thuis, wat ze wil qua werk en veel jeugdherinneringen kwamen terug etc. Zie gewoon ook haar website http://christa.aroundtheglobe.nl

Zoveel te bespreken dat wij eindelijk in deze 10 dagen het licht zagen uitgaan en wij verder moesten praten in mijn slaapkamer op de tafel met hoofdlampjes op. Rond 12.30 uur oogjes toe, want wij konden nog wel uren doorgaan.

a traveller became a pilgrim, I didn't expect it!

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer