day 2 of silence

 

DAY 2 IN SILENCE

 

Ook deze dag weer hetzelfde ritueel, heb weinig notes gemaakt deze dag dus weinig nieuws onder de zon dan preken, doezelen, reiki, yoga met handige ademhalingsoefeningen voor de meditatie, slapen en proberen te mediteren.

Alleen dat ik tijdens de preek van 10 uur behoorlijk gefrusteerd werd van wat de monk op de tape allemaal zei.

Love and Attachment (binding) is suffering (lijden) en zo ging hij een tijdje door. Ik dacht echt bij mijzelf waar ben ik beland.

Ik respecteer alle geloven maar ik voel dus echt helemaal niets voor het Boedisme. Ik heb liefde nodig in mijn leven en als ik geen binding heb, kan ik oa ook mijn werk niet meer doen. Laat staan een relatie aangaan.

Jezus dacht ik moet ik hier nog 8 dagen elke dag zo'n preek aanhoren met al die kakelende kippen tussendoor. Ik wil graag mediteren maar geen preek aanhoren waar ik niet achterstond en me onrust bezorgde.

Ik had hiervoor niet veel over het boedisme gelezen, ben begonnen aan het boek Siddharta maar nog niet verder gekomen dan bladzijde 30 in een aantal weken, heb geen concentratie.

A religion to practise

This is a religion for one

to come and practise

but no just

to come and believe

(vond ik wel een mooie wijsheid die aansluit op deze dag)

But still happy en niet zo iets van ik ga weg, geen moment.

Het is mooi, als mensen niet praten en je ze niet kent, van te voren niet gesproken hebt, hoe je dan ook geen oordeel hebt. Doch zou het nog mooier zijn als iedereen hetzelfde gewaad aan heeft want nu ga je beoordelen op kleren en toch maar verzinnen wat voor type iemand is zoals jeetje die in die hawai blouse die is echt zweverig en die lange dunne heeft vast een oosterse cursus gedaan want die beweeg alsof het een veertje is en loopt maar te zwabberen met zijn armen. Sommige zijn echt lenig tijdens de yoga.

Dieuwke stond zo op haar hoofd met lichaam gestrekt en af en toe even de split. Verbazingwekkend en een glimlach waard. Die kunnen echt recht zitten, die hebben vast al jaren gemediteerd en hoe zit Christa erbij? Hangt ze weer op haar bankje en oke ze wiebelt dus ze kan ook niet mediteren. ha ha, shake hands!

Om 12 uur weer een maaltijd met de introductie van een food reflection van de Australische vrouw, een soort moeder van de groep. Die ook hier al eerder was geweest en ook gewoon lekker babbelde maar doch met respect naar mij toe, dat ze wel door had dat ik niet wilde praten. DIE HARD!!

Ze zat vaak met de Nederlandse vrouw bij sister om een bakkie te doen, altijd een glimlach en straalde aardigheid uit maar waarom dan toch geen silence??

horen, zien en zwijgen en oppassen want daar komt de voetbal..

 

De Thaise lady hield ook van een babbeltje en wilde graag met iedereen praten maar dat lukte haar bij mij enkel twee zinnen die week en dan las ze weer een boek. Ik moest er gewoon om lachen, no worries, zegt meer over haarzelf.

 

See Dhamma as a mirror

and understand ourselves

and know ourselves

no selfignorance

 

Ik richtte mijn aandacht meer op de vlinders buiten, weer zoveel en natuurlijk meerdere malen per dag de witte vlinder en de vele honden en katten buiten die gewoon door de kippen en hanen heen liepen, de beste vrienden.

O, ja sorry ik was bij de food reflection. De food reflection hoorde ook bij het Boedhisme en was ook uit respect voor de keuken. Voor elke maaltijd mochten wij gezamelijk dit opzeggen (ja, spreken)

with wise reflection, I eat this food not for play,

not for intoxication, not for fattening, not for beautification.

Only to maintain this body to stay alive and healthy,

to support the spiritual (way of) life.

Thus I let go of unpleasant feelings and

do not stir up new ones.

Thereby the process of life goes on blameless,

at ease and in peace.

 

Nou dit vond ik nou wel aardig om op te zeggen, niet zo gelovig maar meer waardering en even stil staan voordat je gaat eten.

fotootje gemaakt natuurlijk na het retreat, want tijdens was verboden... RULES

 

Na de 12 uur maaltijd een wandeling gemaakt en toen kwam Anja haar Boedha tegen die ze eigenlijk in China wilde gaan ontmoeten. Mijn Chines Lauching Buddha in de sculpture workshop van de monastery. Met een beeld van horen, zien en zwijgen, helemaal aansluitend bij zoals het nu ging. En als klap op de vuurpijl een beeld van de cyclus van embryo tot baby. Voor mij weer waardevol om even te zien, hoe groot de kleine van Martijn en Ingrid nu is, na zijn smsje een paar dagen geleden over dat ze voor een 20 weken echo waren geweest. Mijn plekje in de monastery is gevonden, feel Buddha = Truth!

de 5 maanden oude baby in de buik van Ingrid, de tweede van rechts

's Middags weer naar SMI voor wat meer info over breathing in breathing out. Breath in through the nose.... bla bla bla.. De monk kijkt niet de zaal in, heeft zijn ogen dicht en zit in de lotushouding voor de groep op zijn tafel en voor zijn microfoon.

Weer een walking meditation, waarna ik toch al gauw in het zonnetje ging zitten en kijken met veel bewondering hoe iedereen het probeerde. Ha ha als nu de pizza sprint eens op het terrein zo komen, wat zo hij dan denken.

de meren bij SMI

Mensen rondom 3 meertjes heel heel langzaam te lopen en naar de grond te staren. Ik wilde het wel maar voor mij gewoon te veel mensen om je goed te kunnen concentreren. De middagmeditatie lukte redelijk, zonder wat gedachten, gewoon genieten van de geluiden van de wind en de vogeltjes. Heel bijzonder hoe 160 mensen zo stil kunnen zijn, tesamen. Genieten van de stilte!

En hoe prachtig was het om tijdens de middagmeditatie een Thaise non te zien mediteren, zo stil and peaceful and beauty comes from the inside.

De monk vroeg ons iedere dag terug naar huis te lopen mbv walking meditation, net zoals de dag van te voren. Walking meditation, nog niets voor mij. Op dag 1 probeerde ik het maar, al gauw kwam dwaas voorbij stappen en liep vooruit, niet slowly, want wie weet zouden wij de milo missen, je weet immers niet hoe laat het is. Dus als een schaap over de dam is begon Dieuwke al snel sneller te lopen en toen ik toch ook maar. Ha ha, komisch!

Dus dag 2 gewoon eerder weg van de meditatie, lekker rustig op mijn eigen gemakkie, richting de monastery lopen, genieten van de mooie natuur en scooterrijders, die gedag zeggen en vragen what's your name, where you come from? En dan gewoon brut knikken, bikkel, ha ha!

Op de monastery aangekomen was het nog geen tijd voor de milo, dus toen maar in de schommelstoel zitten vlakbij de kitchen genietend van de Thaise zang (chanting) en wiegen. Warempel komt er dus een man naast je zitten vanuit de groep, die met dat Hawai bloesje. Das raar, je zit zo dichtbij en het is rustig maar je mag niets zeggen. Hele bizarre ervaring. Normaal begin je toch een praatje of ga je er niet zitten.

Na de preek en- avondmeditatie weer om half 9 richting je kamer, want het licht gaat iedere dag om 22 uur uit. Nooit gemerkt alleen op dag 11, voor die tijd sliep ik altijd al.

Even gelachen met Christa want er zat een enorme grote gecko in haar kamer en die had gescheten, staat ze daar te vegen en te zwabberen. Heerlijk even lachen!

En natuurlijk weer dromen..

Een droom over natuurlijk mannen, twee buitenlandse jongens die ik ontmoette en natuurlijk wel leuk vond maar ik mocht niet praten en gebaarde met mijn vingers dat het nog 8 dagen duurde maar toch vond hij mij zo leuk dat hij gewoon besloot om te blijven, zonder dat ik mocht praten.

Dream on baby....

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer