'n dag uit het leven in Darwin

Hallo, daar is ze weer...

 

ALS JE HET BOEIEND vind om een doordeweekse dag uit het leven van Anja Snoek te lezen, dan moet je vooral door scrollen... EN ANDERS LEKKER BOEIEN GA JE MAAR VERDER SURFEN OP HET NET..of op de website kijken van onze vrienden Sven en Alex www.followus.nl of op Christa haar website http://christa.aroundtheglobe.nl

 

Joke Meijer speciaal voor jou, ga ik de 20ste of september beschrijven. Ja, ja dit is je verjaardag, hieper de piep hoera, hieper de piep hoera...

 

 

Om 8.30 uur gaat mijn alarm af op mijn telefoon (ditmaal geen haan die kraait maar een kind die lacht) en ik ontwaak ik in het kingsize bed van Jordi aan

3 Douglasstreet in Parap.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jordi is al 4 weken op vakantie en sinds een week hebben Justin en Matt (koppel uit Melbourne die door Australie heen reizen en sinds de Darwin cup ook bij Jordi verblijven) ook het onderkomen verlaten en nu vlakbij de time out wonen in een appartement. (inside information).

 

Dus ongestoord stap ik uit bed en ren je met je slip door het huis, Molly eten geven, muziekje aan. Niet te hard want anders wordt Christa wakker, want die heeft een weekje geen werk. Effe schrubben onder de douche, 's morgens geen bezoek van onze vriend dit altijd 's avonds bij ons in de badkamer is maar die wij nog steeds niet durven te kussen maar wij zijn er van overtuigd dat hij toch wel de prins op het witte paard moet zijn, soms zit hij op je toilettas, dan weer op je handdoek, dan weer op je tube creme of zit hij lekker op de handdoekenstang. Hij is gewenst, hij heeft alleen nog geen naam... weet jij een leuke.. zet hem in mijn gastenboek.. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yoghurt (tegenwoordig zo'n 4,16 per 2 kg bij de Woolworths) en muesli als ontbijt. TV aan met mega flatscreen om een stukje van de memorial service te kijken van Steve Irwin. Ozzies crocodile hunter! Geraakt door een stingray op 44 jarige leeftijd vlakbij Port Douglas, laat twee kinderen achter en een vrouw. De herdenkingsdienst was in zijn ZOO. Lindy zijn dochter deed een woordje over haar trotste vader. Hij wilde een ster van haar maken.

De hele ring van de ZOO zat vol met mensen, jong en oud. Vele jonge kinderen in dikke tranen om hun grote held.

Wj zijn ook naar zijn ZOO geweest. Een paar maanden terug, het ligt vlakbij cooroy waar bij gewwoofd hebben met sam. Rick was er ook bij. Wij zeiden nog tegen elkaar, toen wij de oudste schildpad bezochten van de ZOO. Je zal het net zien dat hij binnenkort dood gaat en ja hoor een paar weken later staat het inderdaad in de krant.

De olifanten die bij de herdenkingsdienst waren en die alles mochten van steve, heb ik nog een stukje fruit gegeven, als een echte toeriste.

en waar Steve door een stingray om het leven is gekomen (port douglas) in dat gebied heb ik ook gedoken, als is de zee natuurlijk groot en natuurlijk heb ik toen ook een stingray gespot tijdens het duiken.

Meerdere ozzies welke ik gesproken heb waren niet onder de indruk van Steve, het was toevallig 1 van de vele krokedillenvangers die door de Amerikanen beroemd is gemaakt.

 Crikey is niet meer, have a ripper day in crocheaven!

 

Helaas kon ik de herdenkingsdienst niet afzien, want om 9.15 am was het tijd om in de ute (pick up) te stappen op weg naar Winnelie, zo'n 5 minuten by car.

 

Het is de built up season voor de dry season, dus te temperatuur is al aardig aan het stijgen en rond 9.15 uur is het al zo'n 25 graden en een strak blauwe lucht.

 

 

 

Aangekomen bij Confetti's cafe begroet ik Ruth. Ruth is mijn Duitse bazin, die hier met haar ex naar toe is geemigreerd, toen ik 6 jaar was.

 

Ze zijn uitelkaar, hij is nu eigenaar van het restaurant in het museum en zij werkt hier samen met Simone die momenteel in Phuket op vakantie is.

 

Een babbeltje, het cafe zuigen (zonder verlengstuk, mag dat van de OZZIE arbo), tafels dweilen en de eerste klanten druipen binnen voor een long black, cappuchino, moccachino, flat white, lattee en een lekkere sandwich toasted or not toasted dine in or take away, pizza, sandwich no 1 t/m 9 or would you like a chickenwrap, croissant or roll or a plain steak sandwich or a hamburger the lot and don't forget a newspaper a $ 1,10.

 

Ik neem de bestellingen op en laat de kassa rinkelen vol met ozzie dollars, biljetten van 5,10,20,50 en 100 gaan door mijn vingers en de 5,10,20 en 50 centen kletteren in de la en de 1 en 2 dollarmunten zijn het zwaarst en goudkleurig, maar helaas niet van goud. En Ruth bakt ze gaar..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Confetti's cafe is een cafe/lunchroom op het industrieterrein van Winnelie. Echte werklui, helemaal op mijn plekkie daar. Ik peil af en toe even hoe mijn koffie koffie lekker bakkie koffie smaakt... en kreeg dus ook een compliment van een klant dat ik de beste moccachino had gemaakt die hij ooit had gehad. Nou die kon ik even in mijn zak steken en die veer in mijn ...

 

Leuke klanten.. good morning, how are you today? Das toch wel de openingszin... not to bad, good or very well thanks and yourself?

 

Maar wat denk je... komt er zoals gewoonlijk een klant met een cowboyhoed een sandwich bestellen aan de counter. Hee, jij komt hier niet vandaan he? Nee, dat klopt en inmiddels het standaard riedeltje vertellen dat ik uit Holland kom en waar ik allemaal geweest ben en hoe lang ik hier ben en hoe lang ik hier nog blijf, bla bla bla

ik had al een heel apart gevoel van binnen, toen hij mij aankeek (lieve schat, want moet ik zonder jou beginnen, voel jij het bonzen van mijn hart... ha ha ik draf een beetje door, maar had gewoon effe zin om te zingen), maar ook geen verliefd gevoel hoor... maar een apart gevoel..

 

Sta ik later buiten op het terras een tafel af te ruimen, komt hij naar mij toe en zegt.. I am a Christen and god bless you and I want to give you this. Hoppa drukt hij 50 dollar in mijn handen. slik! Dus ik van no, sorry I won't take it en liet het geld in zijn hand. Hij dringt aan dat your blessed en oke dan leg ik het wel onder de asbak en hij liep met zijn collega naar zijn auto.

 

Ik ren naar binnen, hilarisch om Ruth die aan het afwassen was, het hele verhaal te vertellen. Zij zegt haal snel het geld naar binnen voordat een andere klant het pakt, dus ik weer nog van de rel naar buiten, pak het geld en wat denk je ... was het toch 100 dollar (omgerekend ongeveer 65 euro). ze vroeg nog was hij stoned, dronken of iets dergelijks. Nee, ik met mijn verpleegkundige achtergrond zag toch wel dat hij broodnuchter was en gewoon in het cafe aan het zaken doen was en nee het was ook geen gluperige pooier of zoiets, gewoon een dood normale man met de gift. De volgende dag hebben wij de fooi gedeeld.

 

Daarna moest ik steeds lachen dat dat mij nou weer overkomt. Ik was wel gewend aan een paar dollar in de CAV of hooguit 10 op een zondag maar dit sloeg toch wel alles.

 

Terug aan het werk, de afwas gedaan, stoelen opgestapeld van het terras, vuilnis in de vuilnisbak, vloer gedweilt en aufwiedersehn Ruth. Naar huis om even te kletsen met Christa (we raken gewoon niet uitgepraat, heel bijzonder, vrienden voor het leven).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De sproeiers aan om de planten water te geven rondom het zwembad en het gras groener te laten worden (want ook hier is het nog steeds groener dan bij de buren).

 

Molly jumpt achter in de ute, vast aan de ketting en op naar het strand van East point (5 minuten vanaf Douglasstreet, even wat anders dan Nightcliff) om haar uit te laten. Ze piept ervan, zo blij als een kind.

 

 

 

Niet echt een Sita (hond van Martijn) type, want na een plons is ze al weer klaar om te gaan en gaat ze linea direct naar de ute terug. Hond met een eigen willetje, dat mag Anja wel. Al thuis gekomen, verblijd ik haar weer met een stuk vlees uit de vriezer, die ze in zo wat een hap verorberd.

 

 

 

Ik kleed mij om, om met Christa naar de gym te gaan. Ja, ja de gym (sportschool time out in stuart park). Net een grote schuur met airco en vele verouderde fitnessapparatuur maar goed wij doen het ermee. Dwaas gaat naar de bodypump en ik vermaak mij bij de spin cycle class van Andrew (jeetje Susan S, wat lijkt die op je broer Jurrian, hoest met jullie trouwens nog reisplannen)

Effe lekker zweten tussen de vans door en terug met de panelvan naar huis voor tee, green curry met veggies. jummie...

 

En wij zijn op tijd voor Australian Idols om 7.30 pm op SBS, wie zal er winnen, wordt het Muddo, James of toch een girlie.. How knows?? De presentator mag er zeker zijn.. eN tijdens de vele reclames zijn wij gewoon op tv te zien, voor de commercial van Skycity (het casino in darwin) anja en christa aan de roulettetafel of Anja achter de gokautomaat. Wie had dat gedacht?!

 

Deze week ook de whalerider gezien. Een film over een Maori's gezin en natuurlijk walvissen. Ik kreeg helemaal weer zin om terug te gaan naar dat mooie New Zealand. Daar moet je echt geweest zijn!! Ik ga zo mijn NZvrienden weer effe e-mailen en de rest van mijn hotmailbox doorspitten na 3 weken.

Sorry voor de late reacties maar goed ik ben hier lekker bezig...

 

en dat was dan een dag uit het leven van anja in Parap. Ik hoop dat je genoten hebt en tot een nieuw sterk verhaal. en voor nu oogjes dicht en snavels toe...

 

with lots of love,

 

ANJA

 

ps. ik ga zo even voor een ticket kijken naar Bangkok, thailand,vietnam, loas want wij gaan nog even verder met reizen, het klikt goed en kerst in een ander land is toch ook wel weer bijzonder. of komen wij nog terug in dit fantastische land om de mannen van ons leven weer te zien?? How knows, we keep in touch!!

 

xxxx

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer