bootje varen op het panamakanaal

Wauw wat heb ik het laatste verhaal toch weer mooi geschreven, recht uit het hart. Tijd voor een stukje historie van Panama, genaamd Casco Viejo, oude buurt van Panama.

Hier is Panama city min of meer ontstaan. Jarenlang een achterstandswijk, maar tegenwoordig wordt er veel gerestaureerd en sinds de Minister van Toerisme, die ook een hele beroemde salsazanger is, hier een huis heeft gekocht, is de Casco Viejo weer helemaal hip en populair!

Casco Viejo dateert uit 1671 en is opgebouwd door de Spanjaarden toen hun vestiging Panama Viejo (de oorsprong van Panamastad) werd geplunderd en verbrand door de Engelse Piraat Henry Morgan. Casco Viejo viel beter te verdedigen en dat blijkt. Het staat er nog steeds en is de oudste stad aan de kust van de Stille Oceaan. Casco Viejo staat op de Werelderfgoedlijst van Unesco door de vele historische monumenten.
 
Een mooie wandeling gemaakt door het goede gedeelte van Casco Viejo, ja want Anja liep natuurlijk weer de verkeerde kant op in haar up, stond er een vrouw aan de overkant die tegen me zij ´wild life´wild life!
Ik moest de andere kant op dus oke en toen zag ik dit...
 
 
 
 
oud he!
 
 
 
 
 
 
 
donderdag 23 april, dagje chillen thuis en op het einde van de dag een toer per auto met Rob over de Amador causeway, is net even buiten Panama city en ooit was de US army base daar gevestigd. Het is gewoon een hele lange weg, welke de 3 eilanden Noas, Perico en Flamenco (waar alle cruiseships aanmeren om Panama te bezoeken) met de mainland verbind.
 
 
Een heel mooi uitzicht ´s avonds the Bridge of the Americas en over de skyline van Panama city met kwakkende kikkers en ja ja die kwakken anders dan in Nederland (Michella ook niet zoals de kikkers bij ons kwakken na een kermisavondje, als je thuiskomt als de krantenbezorger de krant al aan het bezorgen is, hi hi goeie ouwe tijd).
De Causeway is gelocaliseerd op het zuidoostelijkste puntje van het Panama kanaal, mijn god wat zijn die schepen groot en wat een lichtjes ´s avonds.
 
 
Tijd om mijn jacht te bewonderen op de Flamenco Yacht Club, inmens grote jachten waaronder die van de koninklijke familie van Spanje en dat onder het genot van het lekkerste ijsje van Panama van Gelatri.
 
Rob bracht ook ons nog naar zijn jachtclub, de Balbao Yachtclub waar zijn vrienden aan de bar hingen, allemaal karakters op zichzelf. Erg gelachen om de look a like van Robin Williams, Doug die werkt als pilot op het Panama kanaal, hij bestuurt de schepen die het Panamacanal door willen varen zonder te crashen. Heel grappig mannetje met van die kleine lipjes die niet bewegen als hij praat.
 
 
Vrijdag 24 april, vogeltje wat zing je vroeg, lekker flierefluiten. Het hoogste lied
A big smile on everybodies face!!
Want................
 
 
Wij zaten in de boot op de trekhaak van Rob zijn auto, effe tanken met de boot bij de Shell, lachen hoor, iedereen zwaaien en op weg naar de te water lating want we gingen varen over het Panamakanaal. Een week naar uit gekeken.
 
Arjan, Richard met de Bridge Americanas op de achtergrond
 
Richard achter het stuur en als een echte monteur liet hij ons (Rob, Christa, Arjan en ik) varen op een motor. Ja en broerties hier even een fotootje speciaal voor jullie van de monsterlijke motors achter de boot! Om jaloers op te worden toch??
 
 
Even varen aan het einde van de middag, gigantisch die vrachtschepen op het kanaal. Zo groot.
 
 
We vaarden deze middag naar de Flamenco Yachtclub maar helaas was de vriend van Rob niet op zijn jacht voor een BBQ, dus toen maar naar de Balbao jachtclub, ach ook niet verkeerd om vervolgens heerlijk te gaan eten bij Napoli, garlic bread te gaan eten en ach die mosselen met garlic (knoflook) echt om je vingers bij af te likken.. HEERLIJK.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Natuurlijk waren we naar de dag varen helemaal verkocht en dus ook de volgende dag weer op het water, ditmaal versterkt met Roger B. Mc Mullen (roger roger over) en met de lachwekkende Micheal Angelo (rechts op de foto, Richard links) aardig wat biertjes in de coolbox, op naar isla Tamboga.(en wat denk je net nu ik dit aan het schrijven ben voor mijn weblog, belt hij op en vraagt of ik mee wil gaan met de boot met hem naar Isla Perlas, schijnt supermooi daar te zijn shit shit shit wil wel maar ik moet werken hhhhhhhhhh at Spanish by the River in Boquete, again power of the mind)  
 
Balen maar terug naar mijn verhaal over Isla Taboga of te wel het eiland der bloemen voor de kust van Panama stad. Isla Taboga kent een minder prettige geschiedenis. Het eiland heeft een belangrijke rol gespeeld voor de Fransen, toen zij de eerste poging waagden tot het bouwen van het Panamakanaal. Op dit eiland is toen een sanatorium gebouwd, waar Franse arbeiders in quarantaine werden gesteld voor gele koorts en malaria (das wat anders dan de knor knor knor varkensgriep welke momenteel Panama teisterd knor knor). Helaas tevergeefs, aangezien pas jaren later de ontdekking werd gedaan dat de ziektes overgebracht werden door muggen.
 
Een vlieg te zien, alleen een rus die met haar herder speelde en toen een potentiele target was voor Rob, ja hij is niet voor niets treasurehunter, hi hi. Aardig eiland, even een biertje doen en toen weer gezwommen naar de chippies op de boot.
 
Een weer SUPERBUENO gelukzallig gevoel van vrijheid, toen ik op de punt van de boot zat, mijn lichaam dansde mee op de golven, allemaal inmens grote vrachtschepen in de verte, skyline van Panama en vogels in de lucht. aHHHH wat was ik weer gelukkig!! Hier doe je het weer allemaal voor, go with the flow... heerlijk gevoel van vrijheid, een dikke smile op mijn gezicht. SUPERBUENO! En eigenijk hoorde er dit nummer bij op de speakers in de boot maar helaas hadden we allemaal kaskrakers van Rob. Next time!!
 
 
 
En ja hoor zelfs de Holland America lijn (grote cruiseboot) ging aan ons voorbij, met op de achterkant de naam Rotterdam, natuurlijk, waar ik net een week geleden op had gesolliciteerd om op te werken. Het zou toch even leuk zijn om op een cruiseship te entertainen of massages te geven en dan even aan te meren in de haven van Rotterdam, maar wat niet is kan nog komen. Op een cruiseboot of jacht werken lijkt mij weer een unieke manier van reizen en werken. Het gaat gebeuren!
 
Vreselijk moeten lachen toen wij weer in de haven bij de jachtclub aankwamen en de iets te dronken, bleek later, Richard, ramde tegen de steiger aan met als gevolg een waterballet omdat hij tegen een pijp aanvaarde en die water loosde. Party!! Rob boos, moest echt een andere kant uitkijken, want ik moest zo lachen!
 
rob achter het stuur
 
Rob nam het roer over en ging een smoes verzinnen en Michael zo ook in het complot zitten. Michael die inmiddels ook al aardig los ging tussen de golven zag de lol er ook wel van in maar ach op zo´n moment moesten we toch een beetje serieus blijven, want ach ja Arie z´n tas met al zijn waardevollen spullen moesten door de treasehunter gered worden, want die was achter gebleven op de steiger in Flamenco, volle kracht vooruit... speedboat!
 
Ook beschermengeltjes zaten bij zijn tas, dus wederom een happy ending voor Arie!
Richard (jaartje of 50 60) kon door dit voorval zijn bootvergunning in de haven kwijtraken maar gelukkig heeft goede vriend Rob hem gered, lachen zo´n klein mannetje zat hij in de jachtclub, iedereen had gezien dat hij het gedaan had maar hij knikte als een klein jongetje van nee en dronk rustig weer een biertje, hi hi.
 
De volgende dag met Roger (Roger over) naar de locks (de sluizen) van het Panamakanaal.
Maar hoe is nou het Panamakanaal ontstaan (altijd interessant voor een exgraver samen met mijn collega Bas van het kanaal van Gent naar Terneuzen).
 
De Fransen waren de eersten die in 1880 een poging waagden om het kanaal aan te leggen, onder leiding van de architect die ook verantwoordelijk was voor de aanleg van het Suezkanaal. De initiatiefnemer, ingenieur de Lesseps, wilde een kanaal graven op zeeniveau, zonder gebruik te maken van sluizen, net zoals hij dat in Suez had gedaan. Dit bleek onmogelijk. Het lukte niet om door de bergen heen te graven; het gat werd steeds opnieuw gevuld met modderstromen. In het regenseizoen werden de arbeiders bij bosjes geveld door malaria en gele koorts, en na negen jaar ging de hele onderneming failliet. Er was toen 33 kilometer gegraven. Dit liep echter uit op een regelrechte ramp: de klus werd totaal onderschat en eindigde met de dood van 22.000 arbeiders.
 

De Amerikanen pakten het vanaf 1904 beter aan. Ze maakten een ontwerp voor een kanaal met drie sluizen, en legden een kunstmatig meer aan door de vallei bij Gatún vol water te laten lopen. Men was er inmiddels achter gekomen dat malaria en gele koorts worden overgebracht door muggen, en gaandeweg het project lukte het om deze ziekten vrijwel uit te bannen. In 1914 voer het eerste schip, de Ancon, door het kanaal. Pas in 2000 werd het kanaal officieel van Panama.

Het kanaal heeft een lengte van 80 kilometer en is 19 km breed en verbindt Panama-stad met Colón, aan de Atlantische oceaan.

 
Het Panama Kanaal bespaart schepen zeeën van tijd en meer dan 8000 kilometer omvaren! Wereldwijd worden schepen dan ook gebouwd op de omvang van dit kanaal. Jaarlijks varen er zo’n 14.000 schepen hier doorheen, die tol betalen naar hun gewicht: hoe zwaarder het schip hoe hoger de tol. De tol is altijd nog goedkoper dan omvaren en een maand langer onderweg zijn.
 

Het Panamakanaal is dus niet 1 lange rechte streep, maar een aaneenschakeling van kanalen. Van de ene naar de andere oceaan overbruggen de schepen zo een hoogteverschil van 26 meter, vandaar de locks waaronder Miraflores. De eenvoudigste en snelste manier om het kanaal te bezichtigen is vanaf Panama-stad. Bij de Miraflores sluizen, aan de rand van de stad, is een verhoging gemaakt waarvandaan je een goed uitzicht hebt op de gigantische zee- en cruiseschepen die zich door het kanaal en door de sluizen wringen. Er lopen gidsen rond die over de werking van de sluizen kunnen vertellen. Ook is er een museum bij Miraflores met een film en een model van het kanaal.
 
 
Ha ha en als een echte backpacker hebben wij Miraflores bezocht. Roger als gouden tip, je hoeft geen kaartje te kopen voor 6 dollar maar als bezoeker van het restaurant kom je gratis naar binnen, ha ha dus wij naar binnen op de tweede verdieping en oeps we waren zomaar verdwaald en belanden op de 3e verdieping om wat fotootjes te schieten ha ha. Helaas alleen maar een zeilschip die door de sluizen ging maar wel een mooi gratis uitzicht en ook op de begaande grond nog even naar buiten, komt er zo´n wijfie op ons af of we niet even wilden betalen want wij waren immers niet op de 2e verdieping. Roger Roger over... Roger zei als een echte Roger Rabbit, ahhh whats up doc. Ha ha zei hij niet hoor maar tis toch echt weer een Anja grapje!
 
BBQ tijd, Arie had lekker kippenpoten uitgekozen bij de super 99 en hete honden (hot dogs) voor op de BBQ met Rob, Roger en de gezellige werkers van Alain (die inmiddels was vertrokken naar een ander deel van Panama voor een nieuw project), Alexes Russisch Panamees en Erwin de Tico.
 
Als een echte treasurehunter ging Rob nog even tekeer in de backpacks van Arie en Christa, aangezien hij zijn portemonnee miste en de nogal verdachte Christa die dag net een Acer (roze laptop waar op ze kan WIFIEN) had gekocht (cadeautje voor haar alvast 30ste verjaardag 08-10-09) en Arie ook wat flappen had getapt. Ach niets te verbergen maar was toch een beetje raar weggaan om de bus te pakken naar Bocas del Toro om half 9 ´s avonds. Eenmaal in de bus belde Rob op om sorry sorry te zeggen want hij had zijn treasures gevonden onder zijn autostoel!
 
No worries mate, we´ll meet again!
Gracias adios!
Los vemos!
 
besito de panamenio
 

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer