'N beetje aanmodderen

25 februari 2007

Nha Trang, de volgende stop in Vietnam. Van Dalat naar Nha Trang, wat weer aan zee ligt was zo'n 214 km...lijkt niet ver maar met de bus doen je er al snel 6 uur over inclusief piespauzes.

 

Nha Trang is de hoofdstad van de Khanh provincie, telt zo’n 316 duizend inwoners en heeft de mooiste stranden van Vietnam, tot nu toe.  Een strand waar je continue zonnebrillen, kaarten, sigaretten, fruit krijgt aangeboden, wanneer je weer eens wilt bijkleuren. Heerlijk op een strandbedje liggen bij de sailingclub met z’n heksenmutsenparasollen.

 

Nha Trang is voor ons de plek om ons visum te verlengen naar van 1 maart naar 1 april 2007. Paspoort een week kwijt en 22 dollar armer.

 

Eerste avond, heerlijk eten bij de Indian en ijsje toe in het Banana Split café en op naar ons Hanh café hotel met tv natuurlijk en een belabberde dwaas, pus dat uit haar ogen stroomt en haar oogleden houden vocht  vast. Kortom ontstoken, time for treatment.

 

the next day

Nadat wij van hotel zijn geswitched (nu een eigen dakterras van het Sakurahotel, wij moeten wel zo’n 8 trappen lopen om onze kamer te bereiken voor 5 dollar per nacht met z’n tweetjes), hop hop in galop naar het ziekenhuis Khanh Hoa Provincial Hospital.

 

Christa wordt al snel geholpen en iedereen kijkt ons aan als aapjes. Blonde dwazen in een ziekenhuis vol met Vietnamezen. Een mooie ervaring!

 

 

Christa achter het oogmeetapparaat en doc gaat even zonder handschoenen maar met watje haar ooglid optillen. De volgende patient zit ook in dezelfde kamer, geen deuren dus de patient die hiervoor aan de beurt was loopt nog even naar binnen om tussendoor wat te vragen. Alles kan. Doc legt in zijn beste Engels uit dat ze oogdruppels moet gaan nemen. Wij leggen uit dat ze die al 2x eerder heeft gebruikt, dus nu een ander middel. Zo gezegd zo gedaan en dwaas mag de doc Vrijdag persoonlijk op zijn mobiel bellen als het nog niet over is. Service van het huis, klaar is kees dus de verpleegkundige schrijft een rekening (4 euro) uit voor het onderzoek en het recept. Effe dongen!!!

Nog even een foto van de geZUSTERs, Anja meets Vietnam.

 

 

27 en 28 februari

Toeval bestaat niet, wij komen een meisje tegen die wij al eerder hebben ontmoet in Cambodia. Ze werkt nu hier bij een diveschool en ja wij spreken af dat we samen wat gaan eten.. ha ha het is er nooit van gekomen. Internetten, MTV (zo hoor je weer eens dat Take That weer bij elkaar is) en films kijken prioriteit 1. A lot like love, ken je die film? Je moet hem echt gaan kijken, true love story (zwijmel) en zo gelachen om die leuke jongen. Ideale man, zoveel humor.

 

1 maart (oma’s birthday)

Christa een dagje snorkelen. Annie achter vrijwilligerswerk. Stichting Lien Doi (vrijwilligersstichting in HCMC) heeft namelijk geemaild, nav mijn briefje welke ik bij hen op de stoep heb gedropt in HCMC. Tijd om te bellen. Ik krijg de Vietnamese man aan de telefoon welke zich inzet voor de stichting. Hij vraagt wanneer ik naar HCMC kom, helaas Annie komt niet meer, ik zit al in het midden van Vietnam. Jammer, hij geeft het telefoonnummer van een father Joseph die vrijwilligerswerk verricht in Pleiku in de Central Highlands of Vietnam. Daarheen gebelt en gesmst en ‘s avonds onder het avondeten belt hij terug. Een man die Engels spreekt maar de Franse ondertoon is nog duidelijk te horen, hetgeen de communicatie moeilijk maakt. Ik ben in ieder geval van harte welkom, wanneer kom ik met de bus?? Uhh zondag?? Oke, tot dan!! Oke, dwaas en ik gaan uitelkaar, eerst maar morgen eens checken voor de bus.

 

Na het bellen relaxen, tekenen, zonnen op het dakterras en daarna een strandwandeling over Nha Trang beach. En wat denk je, heeft Annie toch gewoon een stalker!! Een Vietnamese man op zijn fietsje. Ik kwam hem tegen op het strand, zei niets, had mijn oordoppen in, hij stond er met de fiets en later stond hij weer op een andere plek en hij liep met de fiets over het fietspad en ik liep langs de vloedlijn. Ha ha bizar!

Van het strand ging ik het centrum in, dan maar winkeltjes kijken in plaats van rechtstreeks naar huis lopen. Een heel avontuur, hoe schudt 007 hem af? Winkeltje uit, nee hij is er nog steeds, fietst wel een stukje door.

Uiteindelijk was ik hem toch te slim af. Sterk verhaal natuurlijk, eenmaal weer thuis bij Christa die op de snorkeltour was geweest.

‘s Avonds uiteten (zoals normaal) met Alexandra en Kim welke dwaas had ontmoet op de snorkeltrip. Helemaal leuk, hoeveel kleren ze ons konden showen die ze hadden laten maken in Hoi An. Gekkenhuis, Annie wil ook slippertjes, suites, jassen etc maar ze wil ook naar Pleiku en eerst naar Hoi An en daarna naar Pleiku is qua wegenverbinding is niet handig. O jee wat nu?

Even niet over na denken en maar gewoon een toetje halen bij Romy (vlakbij Crazy Kim), heerlijk ijsje met Bailey’s (Annie’s favorite).

Eindelijk weer eens te stappen in the Sailingclub met goede trancemuziek en Ozzies in de bediening, nooit verkeerd. Doch ook veel jonge dronken backpackers, vooral Scandinaviers.

 

The day after 1 maart

Ik informeer naar de bus naar Pleiku. Een touragent zoekt het voor mij uit en er gaan dus alleen local buses naar toe en dat 430 km door de Highlands, met overstappen. Dat zou dus wel 2 dagen duren als het niet meer is. Voor mij de reden om te besluiten om niet te gaan en met dwaas maar verder aan te modderen.

 

Ha, ha no worries time for mud mud mud…

The Thap Ba Hot Spring Centre, zo’n 3 km by motobike van Nha Trang. Heerlijk bikini aan en in een badje zitten om die vervolgens vol loopt met modderwater uit een zuivere bron. Het was dun en erg gelachen toen wij een leuk filmpje gingen maken inclusief haren onder de modder. (haar en huid voelt daarna heerlijk zacht, het werkt echt! It’s amazing!)

 

 

 

De rondreizende Ier met z’n dread tot op zijn kont (12 jaar lang gespaard) die bij ons in bad zat moest er hartelijk om lachen. Daarna drogen in de zon, de mud trekt dan aan je huid (net Antje beton) en afspoelen maar in de yetstreams en daarna in een heerlijk heet bad.

 

 

 

Op naar de massage, het kost immers hier toch geen drol. In een soort peeskamertje, waaiertje aan, je hoofd in het gat en liggen maar. Lachen man, boven de massagetafel hangt een stang en daar ging Ms Massage dus aan hangen, om met haar voeten en knieen mij te masseren.

Aan het einde van de massage vroeg ze een tip. Ik zei mooi nee want stond daar immers in mijn gekregen korte broek en had ook geen geld bij mij. Zegt ze dan breng je het gewoon straks. Heel bijhand, dus zeker weten geen tip. Ha ha erg lachen om Christa die dacht dat ze tips moest geven over het masseren.

 

Tijd om te slapen en te plonsen in de hot springs. Twee zwembaden en een waterval van 38 graden. Heerlijk relaxed aangemodderd dagje.

 

De motobikedrivers stonden alweer klaar, dus toen nog even langs de Dam market om fruit af te dingen om ‘s morgens weer een verse baquette te kunnen halen met tomaat en advocado.

Bij ons hotel aangekomen weer een probleem met de motobikedrivers, ze wilden weer meer geld, want ze waren om de market geweest, wat immers op de route lag. Altijd proberen om er een slaatje uit te slaan. Dus mooi voet bij stuk houden, gewoon het afgesproken bedrag houden, take it or leave, afspraak is afspraak. Een hoop gezeik, maar gewoon zwijgen en weglopen en uiteindelijk dropen ze af. De aanhouder wint!

 

De derde dag van de derde maand

Nog even genieten van het zonnetje op het strand en op naar het onbeperkt bellen voor 5 dollar. Familie en Kim weer gesproken in een klein telefooncelletje in een zaak. Een erg komisch gezicht de callgirls met hoofdtelefoon en waaiertje aan, damp op de ramen.

Helaas achteraf mijn agenda daar laten liggen (balen) en een goede film, The Departed op Dwaas haar IPOD gekeken in de 11 uur durende busrit naar HOI AN

 

TAM BIET goodbye says Antje Beton

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer