Banana republica

Honduras.... the original banana republic...

 

Annie weet nu eindelijk waar de dole (=merknaam) bananen vandaan komen die ze altijd iedere zaterdag mocht halen bij de groenteboer in ’t Zuid.

Grote plantages hier en ik heb de fabriek vanaf de buitenkant gezien (net zoals bijna het voetbalstation Pablo). Zelfs nog aan de boom gehangen om een tros bananen te plukken maar toch maar even laten hangen wat ze zagen toch wat groen en das niet goed voor de poep (voor de poepschaal van Eva een week niet gepoept in Utila... en krampen.. brrr en nu al een paar dagen lekker snotteren)

 

Wel bijzonder want waar ik nu mijn verhaal schrijf in Puerto Castillo near Trujillo (10 minuten by bus), is Columbus in 1502 geland, discovering the American mainland.

Nog gedacht van te voren, aangezien wij na 5 maanden nog steeds geen lonely planet van Central America hebben (alleen die van Mexico hadden we).

 

Een prachtig heuvellandschap toen wij Honduras inkwamen maandag 25 augustus 2008, met een mooie sunrise. Een stop in Copan, maar had echt geen puf om de ruines aldaar te bezoeken, dus dan maar agenda bijwerken in het busstation.

 

Mijn eerste indruk van Honduras is dat ze het hier toch niet slechter hebben dan Guatemala. Het eerste klas busvervoer is top, je tas wordt gelabeld, kleine backpack wordt gecontroleerd voordat je de bus instapt en ja de locals moeten zelfs op de foto voor zij de bus instappen, let wel touringcar. Zelfs bij de overstap in San Pedro Sula, kreeg je een overstapkaart en moest je in de rij gaan staan. In de bus werden films vertoond, en bij elke trip een fresco (frisdank) en zakje chips en hadden wij geluk want de busmaatschappij Hedman Allas bestond zoveel jaar, dus kregen we ook nog taart, want een feest.

 

Net zoals in ieder land in Central America wordt ook in Honduras je aangeraden om niet naar de hoofdstad te gaan, dus morgenochtend alleen daar een overstap om naar Nicaragua te gaan. Ja ja snelle jelles ditmaal in Honduras, een kleine drie weken, PR!!

 

Maar goed we gaan weer terug in de tijd, terug naar 25 augustus 2008. Aankomst in La Ceiba aan de Carribean Sea, in het noorden van Honduras. Wauw, muy differente, negro’s, compleet andere wereld dan dat ik gewend was in mijn oude vertrouwde Antigua. Dwaas was het inmiddels wel weer gewend vanuit een week Belize, maar voor mij een nieuwe mundo.

 

En waar ga je dan heen in La Ceiba, jawel hotel Amsterdam naast die van Rotterdam. Een dormroom met alleen een locaal Jose Louis Kalawala en dwaas werd blij verrast door een blaffende hond die wel beet, maar tetanusprikjes werken 10 jaar dus no worries.

 

Zo moe de eerste dagen, mijn brain was leeg, tranen. Gelukkig was Kaatje online en vertelde me de wijze woorden van dat mijn hoofd niet leeg was maar vol van wat ik allemaal had meegemaakt. Ik ging het ook opnoemen hospicio, pablo, wat ik allemaal in een korte tijd had meegemaakt en dat was ook best veel. Dus kletsen en gedicht schrijven cleared my mind a bit. De lessen van het weer alleen zijn, aangezien dwaas op stap was met Jose.

 

vriend, dwaas, jose en maria, eerste biertie en primo (neefje) 

 

Perfect timing, Jose nodigde ons uit om met zijn vriendin Maria en zijn primo en nog een collega te overnachten in een beachhouse van zijn Irakeese vriend. Superchill, megagroot beachhouse (Elly helemaal iets voor jou ook dat huis op palen), tukkies in de tweepersoons hammock. En de eerste Salvavida biertie ging erin.

 

 

 

Bananen en nonitalk. Noni is een vrucht die erg goed is voor de bloedvaten en cholesterol, je kunt het ook in Nederland kopen in reformzaken (pap misschien iets voor jou?). Jose wil het gaan exporteren naar Nederland en is al bezig met het evd. Hij vroeg om onze hulp qua namen van winkels etc. We hebben zijn fabriekje gezien, met zijn ketels. Hij heeft nu alle papieren maar zoekt alleen nog een zakenpartner, dus al je iemand weet die die nonidrankjes wil verkopen. Hij wil alleen wel graag dat jullie dan grote ketels hier gaan neerzetten voor niets en denk meer aan z’n eigen zak dan aan de werkgelegenheid welke hij kan bieden. We hebben zijn noni geproefd en ik moet zeggen mrrrr. Hij mixt het teveel met andere dingen.Later hebben we de pure noni geproefd bij Teresa en die was normaal lekker als een pure vruchtensap. Ik zou niet met hem in zee gaan, Elly. Check zijn familie business www.cafepress.com/nolastreetcar

 

 

 

 

 

Het spaans dat zij hier spreken is veel meer duidelijker mijns inziens dan in Guatemala. Een mooi verhaal vertelde Jose over zijn vader die in de bananen export zit dat er ook wel eens een pakje wit poeder meegaat en dat ergens op zee een boot wordt opgedeeld in meerdere schepen,just to be save. Jose had ook nog ander poeder met hetzelfde effect als viagra. Taking slow out here, met z’n flesjes wiet.

 

Gelijk die avond al slang geleerd;

Pendejo, is idioot

No jodas, is don’t botter me

Culero, gay

Macundo, okay

Alero/volante, vriend

Vercha, heeft meerdere betekenissen lazy, boss

Vercha pura, nice drink

pisona, neuken

lame culo, asskisser

la mera vercha, boss

en toch wel de mooiste van allemaal

putonsima

 

Dit vind je niet in de dikke van Dale.

 

Twee nachten heerlijk gechilled in het beachhouse en een bezoek gebracht aan een Garifuna village aan de kust. Een donkere bevolking waarvan de dames hun kont kunnen bewegen, niet normaal, hoe zij de kontdans kunnen doen, big mama’s. Gegeten bij een lokaal (zo’n rastaman, alleen had hij geen dreads meer) meelballen met vis, wel lekker tasty.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

eet meer bananen bananen zijn gezond... la la la... Annie bananenstamper (platano voor de maaltijd)

 

Toen weer terug naar La Ceiba met de toyota starlet, drop off bij hotel Amsterdam om Jochen en Lucas te ontmoeten. Twee Duitse jongens welke ik in Antigua had ontmoet en Christa in Belize, asshole and shitheadvrienden (kaartspel).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een sneuverhaal van Teresa (vlinderoorbellen en vlinderslippers), de eigenarese van the Dutch restaurant www.catracho.nl/dutchcafe. Zij is half Nederlands half Hondurees. Haar vader is een gepensioeneerd scheepvaarder en haar moeder in van hier. Liefde op het eerste gezicht toen hij hier aanmeerde. Samen twee gastverblijven neergezet, hotel Amsterdam en hotel Rotterdam en het restaurant.

De broer van Teresa was er ook spreekt goed Nederlands en werkt voor de scheepvaart, big money met een paar maanden op de boot en dan weer een paar maanden vrij on the mainland.

 

Haar vader (83) moest twee maanden geleden terug naar Nederland (heeft daar nog een healthinsurrance) aangezien hij nierfalen heeft. Hij komt in aanmerking voor een shunt en moet 3x per week gedialyseerd worden. Tijdens de onderzoeken aldaar, is zijn vrouw (85) gevallen van de trap en een week later overleden in het ziekenhuis. Erg zielig verhaal. De vader is nog nog in Nederland bij zijn dochter in Delft en de planning is dat hij in december terugkomt in Honduras. De vraag is nu hoe gaan zij de dialyse hier betalen, aangezien de verzekering het niet vergoed.

 

Nu ben ik op zoek naar een oplossing, email contact met de nierstichting en Kitty.

Bij mij rees gelijk de vraag, moet je op zo’n hoge leeftijd nog drie keer per week worden gedialyseerd maar goed aan de ene kant snap ik de familie ook maar al te goed. Er is heel veel voor hen gebeurd in korte tijd. Het lichaam van haar moeder is overgekomen naar Honduras en na haar dood heeft Teresa haar moeder gevoelt om zich heen. Bijzonder om dan weer van haar te horen dat ze denkt dat andere mensen dat raar vinden om te horen.

Haar zoon Jan (een mooi jongetje met hele mooie ogen) voelt ook zijn oma, hetgeen hem een beetje bang maakt. Gelukkig heeft een vriendin van Teresa met hem gepraat.

Your soul never dies!

 

Hay es el mañana por el que te preocupados ayer

Laatste foto's

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer