Anja teaching English

Anja, teaching English

 

Ze is ook van alle markten thuis he en het is leuk lesgeven! Echt weer een nieuwe uitdaging waar ik aan toe was.

 

 

 

Tuesday 13th of March

13 maart vol goede moed om half zeven op mijn fietsje naar het weeshuis. Om les te geven aan Tri en Than. Tri, een lieve ondeugende jongen van 13 jaar (birthday same same as Wendy en Anita, 14 mei) en Tham, een jongen van 15 jaar die gek is van hip hop en aan zuster (edha) Anja vroeg au ik heb zo’n last van mijn nek kun je even kijken en na wat navragen kwam het door het breakdancen, spierpijn. Hij vroeg of ik nog wat hip hop music, nou niet echt hip hop maar de IPOD kwam te voorschijn met 50 cents en eminem. Ik was de bom natuurlijk en daarna nog een potje voetballen met Tri.

 

 

rechts Tri

 

Uurtje of 11 time om mijn spullen te pakken uit het Binh Minh hotel en op de fiets met mijn backpack bij de VN family te arriveren. Een klein kamertje doch groot genoeg voor Anja. En weer terug naar het weeshuis om les te geven aan Ly.

 

Eerste indruk van Ly, een meid van 15 jaar en daar lag ze dan met haar hoofd op tafel, vermoede indruk, stoer pubermeisje. Met haar hoofd schudden als ik wat zei, dus ik dacht die is moe, als je geen zin hebt, ga dan lekker slapen. Jij tevreden ik tevreden. Doch daar kwam Bich, een meid van 16 jaar om mij te vertellen dat Ly hier pas is en niet zo goed in Engels is, dus slowly, start onderaan.

 

 

Ly (el why)

 

Oke, nu snap ik het, haar lesboek erbij en wij begonnen gewoon helemaal onderaan met het ABC lied. Heerlijk het ijs is gebroken, ze vindt het leuk en zit bijna om mijn schoot, haar naam spellen en er een mooi ritme achter zetten, zodat zij het beter kan onthouden. Helemaal leuk. Als er iemand het klaslokaal binnenloopt om naar het toilet te gaan, zet ze weer even de stoere blik op. Zo mooie puber! Als ik wegga staat ze bij de deur om mij uit te zwaaien, mission succeeded!! You make my day!!

 

Even internetten en terug naar mijn VN family. Vaders vertelt dat ik hier niet kan blijven, aangezien de politie hier niet mee instemt. Hij zegt eerst moeten wij papieren invullen en dan kan je bij ons blijven. Shit jammer maar er wordt aangewerkt. Hij brengt mij op zijn motobike (zijn dagelijkse job) naar het seastarhotel. Weer een nieuw hotel en een megakamer, just voor me!

 

Daarna weer terug naar de familie, heerlijk aan tafel Vietnamees eten met het gezin. De mannen echter aan een tafel en de vrouwen aan een andere. Mannen aan de rijstwijn, zoals elke avond. Rijstwijn en een echte hanenpoot wordt mij aangeboden maar ik bedank hartelijk. BRRR…

 

Funny Hue

 

Daarna met mama en Hue (I’m single and funny) en Phuong (dochter van broer die erachter woont) op het matras leggen in de slaapkamer, tv aan en kletsen met mama. Die sommige woorden Engels kent en met handen en voeten legt ze uit dat haar moeder in Saigon woont en haar zus die achter woont en in de 50tig is nog steeds single is. Wat hier dus heel ongewoon is, want op mijn leeftijd ben je hier vaak al getrouwd.

Vervolgens nog even op het fietsje naar Xao en Lien (21 zusje van Linh, spreekt goed Engels, is bezig met de business school en gaat op uitwisseling in het derde jaar naar Nederland) om mijn verhaal te doen, over de dag, Anja moest even haar enthousiasme delen.

 

Wednesday 14th of March

Anja de teacher, geeft les aan Oanh, een slimme meid van 13 jaar (25 sept), die al goed kan vertellen, hoe oud ze is? en wat haar dagindeling is. Zelfs schrijft ze het voor mij in het Vietnamees en ik leer haar enkele woorden in het Engels over what would you like to eat and drink?

 

 

in het leslokaal, time for pleasure IPOD and TV

 

Alweer een geslaagde lesdag. Ik geef English aan de kinderen die bijvoorbeeld een ochtend of middag vrij zijn van school. De klassen bestaan hier uit 40 tot 50 kinderen, geen priveles dus gewoon doorstomen, wie het niet kan volgen heeft pech. Ze leren het standaard Engels. Hello, how are you? Fine thank you. How old are you? Een soort memory Engels, stel dus geen vraag als How are you doing? Want dat is iets heel anders dan in het boekje staat en dat gaat dus buiten hun boekje.

De lesboeken zijn totaal verschillend en bevatten soms zulke moeilijke vragen over de bezienswaardigheden een land of een vraag aan een kind van 8 stel een maaltijd samen in het Engels wat gezond is en gebalanceerd. Ze kunnen niet eens de woorden in de vraagzin, laat staan dat ze de hele vraag snappen. Te moeilijk.

Dus het is zo mooi om in kleine groepjes te kunnen werken en bijvoorbeeld Tri kon nog niet zijn eigen naam spellen en het alfabet opnoemen is ook moeilijk.

Ik spreek later die avond met de receptioniste van het Seastar Hotel, die English teacher is en die betreurt het ook, dat de klassen zo groot zijn maar helaas de government wil het zo.

 

Thursday 15th of March

Een dag dat er een wereld voor mij open gaat en ik heel wat wijzer wordt gemaakt van het weeshuis in Vietnam.

Ik heb net Tri lesgegeven en hij wordt weer beloond met een IPODmovie, dan stapt er opeens een blank meisje naar binnen. Het is Nitsan, een 25 jarige meid uit Israel die hier al twee maanden Engelse les geeft en hart voor de kinderen heeft.

 

Nou breekt mij klomp, waarom heeft mw Diep mij dit niet vertelt. Ze vertelt dat er een hoop lesmateriaal is achter slot en grendel, mw Diep veel geld oppot en dus ook geen stapelbedden aanschaaft voor de kinderen, want wie weet wat er allemaal nog kan gebeuren. Er zijn zelfs computers aangeschaaft door een Australische man en vrouw, die zich ook inzetten voor het weeshuis en ook zei heeft geprobeerd om bij een Vietnamees gezin te gaan wonen maar das niet mogelijk met een toeristen visum en de politie controleert steeks proefs gewijs en als je daar dus illegaal verblijf kan het gastgezin in problemen komen, dus einde verhaal Anja in een Vietnamees gezin. Nitsan biedt aan om gezellig samen een kamer te huren bij het hotel waar zij nu verblijft. Prima idee!

 

Ze neemt mij gelijk mee naar Lin die en vegetarisch restaurant heeft waar je een grote maaltijd met groentes, tofu, seeds etc. krijgt voor maar liefst 5000 dong. Onwijs lekker en spotgoedkoop. Een Vietnamese meid, die je een keer de waarheid vertelt hoeveel alles kost, 3 sinaasappels voor 5000 dong en geen 15 000, rice paper voor 1000 dong en plain baguette voor 1000 dong (waar ik inmiddels ook zelf ben achtergekomen) en eentje met koetjeskaas 3000 dong. Nitsan kan mij helpen met mijn visum te verlengen en maar liefst voor 21 dollar in Hoi An dus geen 60 dollar zoals mij in Nha Trang vertelt werd. Ideaal!!

 

Gelijk met Lin en Nitsan op stap naar een pagado in het centrum, waar de nonnen wonen. Prachtige tuin, stilte en ik kan daar als ik wil weer om 2 pm komen mediteren. Jeh, wat heb ik dat als een tijd niet meer gedaan na het retreat zo maybe. Nitsan die al een aardig woordje Vietnamees spreekt, begint een non die naar de budhist university in Saigon wil, Engels te leren. Ondertussen laten ze mij zien hoe je kaneelwierook maakt en houden mij zoet met rietsuiker.

 

Op naar een de monniken, die zich even verderop in het klooster bevinden en waar Nitsan ook regelmatig komt om Engels te teachen. Kleine monnikjes die met hun half geschoren hoofdjes met een pluk van voren, lachend Engels praten.

 

Oke ik moet gaan want ik heb weer afgesproken met mijn VN family. Huy is ziek, dus niet meer het drukke speelse baasje vandaag. Dus dan maar geen Engelse les, maar nee nee, ik word verrast want moeders neemt mij meer naar het huis achter hun huis.

 

Verrassing een klein klaslokaaltje vol met de klasgenootjes van Thinh (de middelste zoon van het gezin). Ha ha, Anja voor de klas met Hieu, Vy, Trang en Drung. Eerst hun homework en dan ook maar beginnen met het spellen van de naam en het uitspreken van hun geboortedatum. Huiswerk mee, want volgende week moet het erin zitten. Ha ha!

Dacht dat Anja klaar was maar nee, de volgende klas staat bij de deur Uyen, Phuong, Hao (buurjongetje, scheetje) en Huy netjes in de schoolbanken en we gaan gezellig het ABC zingen.

  phuong

 

Doch na de verrassingen maar even afgesproken om twee keer per week (ma en woe) bij de familie te komen om les te geven ‘s avonds, zodat ik nog avonden overhoud voor mijzelf en om bijvoorbeeld de buurman van het lighthouse les te geven of de vrouw in het restaurant.

Laat je niet gebruiken, doe het met plezier dus niet elke avond vastigheid. Weer wat wijzer!!

 

Friday 16th of March

Geen Nitsan in het weeshuis te vinden, dus ga met de jongens gezellig wat kletsen.

Internetten en en om 5 pm weer paraat bij de VN familie, om de kleine mosseltjes uit te lepelen met een naaldje (alleen die seizoen) en de oudste zoon des huizes te ontmoeten.Hij (hoe hij heette ben ik vergeten) studeert voor computerprogrammeur in Danang en mama gebaard dat dat erg duur is, wel 65/70 dollar in de maand. Ik denk bij mezelf jeetje wat goedkoop, mijn hbo was toch wel even duurder. Hij kan ook heel goed tekeningen, in het huis is een muur met allemaal tekeningen van hem met houtskool. Prachtig, mamma vond hem wel wat voor mij, doch hij is 21 jaar. Helaas pindakaas.. uuhhh lekkere loempia.

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer