Alweer een half jaar op reis

 

Hola, que pasa? 

Ben ik nog geen tante van kleine Ronnie?

En is er ook nog geen ooievaar langs geweest aan de Altonstraat?? Spannend!!!

 

Dan maar weer een smeuig verhaal van mij kant

Ja Annie is in Nicaragua....
effe fast facts (vanuit een kopietje van de Lonely planet), kan hier en in Honduras immers geen lonely planet vinden.

oppervlakte: 129,494 vierkante meter (ongeveer net zo groot als Griekenland)
hoofdstad: Managua
Valuta: cordobas (20 cordobas is ongeveer 1 US dollar)
Inwoners: 5,142,100 Nicas wonen hier!

Mijn impressie... een land dat heel veel te bieden heeft qua bezienswaardigheden en het is niet zo toeristisch als Guatemala of Costa Rica en zekerr goedkoper.

ja en wat valt Annie nog meer op... (het zijn de kleine dingen die het doen hi hi)

de putten hier op straat, waar geen putdeksel op zit, dus voor je het weet lig je erin.. ( ha ha en nu dacht je dat dat mij gebeurt was, nou helaas geen smeuig verhaal)


de kleurrijke huisjes, allerlei kleuren nog meer dan de drie kleuren die ze mogen gebruiken in Antigua, stel je voor als Curacao. Zo leuk, Granada overtreft alle steden in Centraal Amerika, heel leuk stadje veel kleur, een park en terrasjes. Joepie dat was een tijd terug, dat ik die had gezien. Heerlijk terrassen daar dus.


 

Nicaragua, het land van de schommelstoelen. Echt leuk, in ieder huis vind je hier wel een schommelstoel. Ze hebben alleen geen doorloop aan de voorkant voor je voeten.. beetje jammer, maar echt in elk huis waarin je kijkt vind je schommelstoelen.

Een begravenisstoet, kist in de koets en het paard draagt een gehaakt kleed om zich heen met een witte en paarse strik en ook hier mensen in het zwart met soms een paarplu tegen de zon

Een gewoonte in Centraal America van de mannen is toch wel effe die buik showen als het warm is, effe tshirt omhoog om af te koelen. Lekkere bierbuiken. Ach ik moet wel zeggen dat de mannen hier in Nicaragua er mooi en groot uit zien.

De frigoles (bruine bonen) smaken nog steeds lekker... de zwarte, rode of bruine, gemalen of gewoon gekookt. Vult goed en is goedkoop met een tortilla erbij.

De lekkere ijsjes van Eskimo, mmmm alle soorten smaken, mmm ja zelfs mijn favoriet rum rozijnen voor 15 cordobas. Nog nooit zon lekker goedkoop ijsje gehad. Mannetjes rijden hier rond of lopen hier eigenlijk rond met handkaren en een belletje, de lopende ijscoman.

Echt onwijs lekker gegeten in Granada, Tajadas... platico tipico, een koolsalade met rijst, platano (gefrituurde banaan) en chorizo, geserveerd in bananenblad.

Calle de Libertad..... do I have to say more!!

Overal honden hier, toch wel ondervoed of een zere bloedende arie

Een van de eerste dingen toen we net de grens overkwamen, viel mij op... ze hebben hier bushokjes en natuurlijk noemen ze ons hier ook gringas maar ben geen gringa (Amerikaan), moet ik dus toch nog altijd op reageren.

Bij chickenladies zie je een schort met drie zakjes voor het wisselgeld, erg handig systeem en het schort is mooi met van die witte kanten randjes


 

En die deuren hier, het is stil op straat, een dichte deur maar dan klinkt er luide muziek of gejoel van families. Een totaal andere wereld achter de deur, vaak grote kamers en soms staat er in de hoge kamers alleen maar een tv en een schommelstoel. Ben al begonnen met een gedicht, hij moet alleen nog een staartje krijgen..

Sap in een zakje hier te verkrijgen met een rietje, kan je gewoon op straat kopen

Ja en in Nicaragua zijn weer fietsers te vinden

De kabels hangen hier in de lucht van de elektriciteit, soms op mijn hoofdhoogte... tssssssssiiiiiii. Van al die stopcontacten hier krijg ik vaak nog een schok
Supergevoelig, soms alleen als je een muis aanraakt van de pc of als je onder de douche staat (zoals in Utilla, je doet je ogen dicht en je zit de elektrischiteit geleiden door het water, maar effe snel onder de douche vandaan gesprongen)

Het menu staat hier soms op de muren geschilderd van het restaurant. Hier drukken ze geen reclame maar veelal schilderen ze het nog, veel romantiser en geen billboards maar spandoeken over de wegen gespannen met een aankondiging van een feestje.


 

Ja lieve mensen, precies vandaag zijn jullie getuige van het jubileum...
ANNIE is een half jaar op reis, 26 september 2008


 

Heel anders moet ik zeggen is deze reis dan mijn voorgaande trip... niet te vergelijken

mede denk ik doordat ik nu geen einddatum heb, geen idee wanneer ik terugkom.

Het enigste wat ik weet dat er iets voor mij is in Buenos Aires (Argentinie) daar zou ik graag willen werken en wonen... maar wanneer ik daar arriveer, geen idee ergens volgend jaar... dus ga maar alvast sparen voor een ticket naar Buenos Aires al wil je mij een bezoekje brengen, amigos.

Een half jaar.  Ik heb veel geleerd en meegemaakt dit half jaar. De tijd vliegt wederom.

kernwoorden;
kleurrijk, lach, tranen, vergifenis, roots, Mats, Linda en Corinna zwanger, vriendschap, vrijheid, angst, armoede, Spaans spreken, communicatieproblemen, aids, cultuurverschil, ander level.

kleine enquete

Wat vinden jullie van mijn verhalen? neem geen tevredenheid met ga zo door, hi hi
Zijn mijn verhalen te volgen?
Wat mis je?
Val ik veel in herhaling?
Lees je ze nu minder vaak dan de eerste keer, aangezien het toch allemaal op hetzelfde neerkomt?
Zijn er nog voor mij onbekende lezers, die mijn sterke verhalen volgen?

Feed back por favor!

Geef me een uitdaging! Wat kan ik voor jou betekenen in het buitenland!!! Wat wil jij lezen, geef me een opdracht!

 

Zet het in mijn gastenboek of stuur een email naar anjasnoek@gmail.com


Jouw mening telt....

Laatste foto's

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer