actie op de vulkaan

Maak je borst maar nat voor een heel lang verhaal....................

Annie in actie!!!

Yep en ja daar zaten we zo maar weer in Nicaragua zondag 14 september.

 

Om 1 uur 's nachts in de bus geklommen vanaf Trujilo, Honduras naar de hoofstad Tegucigalpa van Honduras voor 311 limpiras, rond de klok van 9 uur gearriveerd aldaar om eindelijk een bus te pakken naar Los Manos de handen. Wauw helaas weer geen stempel aan de grens, aangezien Guatemala, Honduras en Nicaragua een verbond hebben gesloten met hun stempeltje. Beetje jammer maar niet getreurd want al gauw werd ons een lift aangeboden door een Amerikaan die in Nicaragua les gaf. Dus achterin de geruisloze pick up, de eerste kilometers gemaakt in Nicaragua. Een drop off bij het eerste stadje en toen de bus naar Esteli, dacht dat het een uurtje zou duren maar we zaten maar liefst 3 uur in de bus vanaf 17 uur. Ha ha maar wel gelachen om de dronken droppies die achterin de bus binnenkomen vanwege indepence day!! Dronken, nog effe rellen in de bus met hun dronken hoofden. Ze kostelijk uit gelachen gelukkig samen met andere nuchtere mensen.

 

Wel balen want eenmaal in Esteli aangekomen, was het grote feest al geschied, twee dagen feest en wij maar denken dat het de 15de gevierd werd.

 

 

 

Dan maar door naar Leon met een leuk stel Kiwis Amy and Joseph.

Van jozef en maria ha ha mooi verhaal trouwens hier is het niet jozef and maria nee hier gaat maria vreemd met jose en dat noemen ze dan heilige maria!!

 

Een mooie shutterit met de kiwis, buiten langs de weg weer het jonge witte vlinders, in Esteli op de muur libertad, dus weer een nieuw begin, nieuw avontuur.

Respect en vol bewondering voor dat leuke stel kiwis, ze reizen namelijk met twee kleine rugzakjes door Central America. De hele week in Leon hebben we ze bezocht, aangezien zij daar Spaanse les volgden en ze een huis huurde en wij iedere ochtend en avond daar gebruik mochten maken van het kookstel. Heel normaal en mooi weer dat het kan, je ontmoet elkaar in de bus en nodigt elkaar uit en ziet elkaar iedere dag, heel relax het klinkt. Deelt titels van boeken uit die wijze lessen geven en praat over palliatieve zorg met Ami aangezien zij medicijnen studeerd in Wellington. Beide zijn al 6 jaar bij elkaar en hij was weer zo'n leuke libra *weegschaal, die veel van die kleine weetjes weten over van alles. Altijd leuk om naar te luisteren. Ik kan veel van ze leren.

 

 

Leon, echt een aanrader om heen te gaan met zijn indrukwekkende kerken en muurschilderingen.

 

Via via in Leon is het leukste hostel, die wij hebben gezien in Nicara met de dikke bonen en kippensoep, indo vieja.

Lago de nicaragua (cocibolca, sweet sea) is het grootste meer in Central America, 8624 vierkante meter, 177 km lang en 58 km breed en er zwemmen zelfs zoutwaterhaaien. Niet gezien.

 

19 september met de Israelier op weg naar Granada via Managua (wederom een hoofdstad doorkruist), een rit van drie uur met een overstap in de hoofdstad. Aldaar wilden ze onze backpack voor 10 cordobas meer meenemen, terwijl je normaal 20 betaald. Kost niks omgerekend in euries maar het ging gewoon op het principe. Ik mocht dan gaan zitten op de rand van de voorbank in een busje, niet eens een zitplaats en naast me zat dan lekker knus mijn backpack en dat voor zo´n 1,5 uur. Poot stijf houden en we gingen dus niet maar na 3 minuten kwam er een volgend busje, die ons wel gewoon een zitplaats aanbod en de backpacks (heavy heavy) op het dag gooide. Tijd voor de happiness (tijdschrift) met wijze stukken over luisteren.

 

Vraag van de dag:

Vraag je eens af wie luistert er nou echt naar je, gewoon dat de ander niets zegt, niet komt met antwoorden, jou aanvoelt hoe jij je voelt, zonder iets te zeggen.

 

The good listener is the mirror of the talker.

 

Talking is an adventure, the listener asks the correct questions or keeps his silence to lead you the way.

 

When someone feels heard, you can see that someone grows like a flower

(herbera naranja).

 

Mooie gesprekken dus in de shuttle over liefde met de stelling, je wordt verliefd op iets dat je in jezelf wilt ontwikkelen.

 

En denk maar eens hier over na...

 

In een intieme relatie kun je je geliefde zien als een spiegel die alles wat in potentie in jou aanwezig is naar je terugkaatst. Juist dat wat je aan je geliefde storend vindt, waar je tegenaan botst, kan iets heel belangrijks vertellen over jezelf. www.annelinden.com

 

Ja, we liggen niet alleen maar op het strand, drinken liters rum. Nee hoor, zo is het niet, het is een levenspad welke we bewandelen met zulk soort vragen.

 

 

Maar goed boeiende gesprekken op de achterbank dus de tijd vliegt en voor ik het wist waren wij in Granada.

 

 

Granada heeft zo´n 80 duizend inwoners en is de mooiste stad welke ik gezien heb, gewoon gezellig maar hier heb ik het al eerder overgehad. Granada heeft als nickname the Great Sultan en is in 1524 ontdekt door Francisco Fernandez en was in de 19de eeuw een belangrijke handelsplaats

Aan de calle la calzada vind je de terrassen en de cathedral is ook al zo kleurrijk en mooie koepels in de kerk (katholieke kerk) en ja zelfs iemand op z´n knietjes gezien in de biechtstoel bij de pastoor (o nee was al in Leon).

 

De Bearded monkey (www.thebeardedmonkey.com) was hier het hostel met vele Israeliers en een leuke lachfilm gratis en gratis internet (lage msngesprekken met pablo dat hij langs wilde komen en dat dona gezegd had dat hij mij niet moest laten gaan en dat wij elkaar uit een vorig leven konden (tante nel is dat zo? vanuit Argentinie misschien) en bizare connectie te voelen ook al zijn wij ver weg van elkaar).

 

Aldaar kwamen hing een flyer met twee mensen gevraagd om een hostel te runnen voor een aantal mannen, betaald werk. Dwaas en ik keken elkaar aan en dat leek ons wel wat, die monkey hut. Dus wij emailen dolenthousiast, hadden ze helaas al twee personen. Balen.. maar zo weet je dus nooit waar je morgen bent, hak op de tak, lekker spontaan.

 

El Tecer ojo, een restaurant hier is echt zo leuk, helemaal Aziaatisch ingericht met een grote boedha en lampionen, helemaal blij, wil daar meer foto van maken dan van een kerk. Het komt op mijn pad, het eye chakra, hint ik moet er iets mee gaan doen, dus gelijk diezelfde avond info opgezocht op internet.Toch gratis internet bij de Bearded monkey.

 

 

 

Platano´s eten in het Pargue central dan maar en kom je inene weer twee Duitse meiden tegen, die ook op Sandy Cay waren. Haar verjaardag gevierd in cafe Nuit. Ze kreeg een sigaar met een cakeje met kaarsjes, dus ik zei al tegen dwaas wil je dat ook voor je verjaardag?? Dwaas is namelijk 8 oktober jarig en ik heb nog geen idee wat we gaan doen, kunnen doen, waar we zijn... Iemand ideetjes dan hoor ik ze graag!

 

Ton alvast van harte gefeliciteerd met je verjaardag aanstaande zondag. Drink een champie op mij en een dikke knuffel!

Quint, ook jij mag de feestmuts op dinsdag. Hieper de piep hoera chico! Dikke knuffel!

Mayke, wordt ook weer een jaartje wijzer aanstaande donderdag.... gefeliciflapsteert

en Mirjam Niesten jij ook de beste dag van je leven gewenst tesamen met de wereldse dierendag. Een poot van mij.

 

Oke tijd voor actie, 22 september maandag met de boot naar Isla Ometepe.Tijd om een vulkaan te beklimmen!!!

Isla de Ometepe (35 duizend inwoners), is een eiland (1 uur met de boot vanaf Rivas, 30 cordoras) gevormd door twee vulkanen gerezen uit het meer van Nicaragua.

De twee grootste vulkanen zijn Concepcion 1610 meter en Maderas 1394 meter. Lava van de vulkanen heeft een soort verbinding gemaakt tussen de twee eiland vandaar dat het tussen twee heuvels betekent isla de ometepe.

Mooie kleurrijke bloemen hier op het eiland, howler monkeys (en die kunnen brullen ´s morgens vroeg niet normaal). De blauwstaartige vogels Urracas ook gespot, die je lekker onder poepen, bij de mirador.

 

Met de ferry naar Altagracia, aldaar twee Nederlandse meiden ontmoet, Sietske (Terschelling) en Annamarie (Utrecht) hup met z´n allen in een pick up naar Buena Vista. Ze zeggen dat playa Santa Domingo een van de mooiste badplaatsen moet zijn op het eiland maar ach… misschien omdat het het regenseizoen is (gelukkig alleen maar ´s avonds regen) maar het blubberige zand zag er nou ´s morgens niet zo aantrekkelijk uit om mijn sarong te spreiden.

 

Dus met z´n vieren een bus (supercheap en vriendelijk) gepakt naar www.fincamagdalena.com in Balgue. Poefff een zware klim met mijn iets te zware backpack van 1 km bergje op naar het hostel. Maar aldaar een heel mooi uitzicht op vulkaan Concepcion en lago de Nicaragua. Het mooiste plekje op het eiland als je het mij vraagt, vol met vlinders en veel groen een verrijking voor de neus.

 

En campingbedje voor 2,5 dollar per nacht en vis die niet echt vers meer is en waar geen vlees meer aanzit, graatjes tellen dus.

 

Het dwaze idée kwam in ons op om de volgende dag zonder gids de vulkaan te beklimmen, aangezien dwaas dat had gelezen in het bad. Een Fransman adviseerde ons niet op je sneakers te gaan, het was heel zwaar, modderig, en hij was grieperig en rookte (wat ik immers niet meer doe, jopper de pop, officieel sinds de 23ste, de allerlaatste smerige sigaret)

 

Dus na een eisandwich, woensdag 24 september de vulkaan Maderas beklommen, 1345 meter. Volg de lintjes om de bomen en hop naar de top. Een tocht van 5 uur, het eerste stuk was minder stijl maar het laatste stuk was echt klimmen en klauteren en af en toe op die kunt natuurlijk. Schramen op de benen.

Dacht dat we even verdwaald waren maar toen kwamen de tegenliggers en er was ook maar een pad maar je brain die rommelt natuurlijk wel even met je. Ik bleef de positiefste! Geef nooit op en de witte vlinder leidde mij de weg. Heel bijzonder!

 Onderweg lekker kletsen met Annamaria (bruine shirtje) en Sietske (witte shirt) over vrienden, favoriete boeken, favoriete filmps etc. etc.

Lekker baggeren onderweg, maar dat ging lekker met mijn hikingschoenen. Bewondering voor de sneakers van Annamarie en de all stars van Sietske.

Mooie look outs onderweg over het meer van Nicaragua.

 

En dan bij het eindpunt, die schoenen uit. Aldaar een groep met skistokken tegengekomen en die guide vertelden ons dat op de top, het kratermeer meestal niet te zien is doordat de wolken het meer bedekken. De krater was een paar 100 meter verder op maar niet toegankelijk om verder te lopen, dus wel bijzonder zit je aan een meer tussen de wolken.

De weg terug was te vinden, door wederom de lintjes te volgen en de howlermonkeys die aan het brullen waren in de bomen, met hun witte ballen. Jezus wat maken die een geluid!! Maar wel mooi om dat zelfs te ontdekken.

Bijzonder om terug te lopen, een avontuur bij elke stap die je zet, lijkt het net een uitdaging, je gaat bedenken waar je je voeten gaat zetten en wordt je een beetje flauwtjes of moet je om iemand lachen, ja dan ga je natuurlijk op je gatje of worden de rugwervels even gestretcht. Voelde me naar de tocht superactief, helemaal lekker, geeft je weer een boost energie.

De dagen erna natuurlijk wel stijf en spierpijn. Jeetje hoe moet dat zijn als je oud bent, ga je je dan elke dag zo stram voelen??

De volgende dag, 25 september, vertrokken Sietske en Annamarie al in alle vroegte, strakke planning. Ze hadden nog twee weken voor Costa Rica en twee weken voor Panama, men ik zou gek worden zo vluchtig door een land heen reizen. Wat leven wij toch in een luxe.

En wij met de lokale bus naar San Jose del Sur op isla de Ometepe. Onderweg, kleine 30 minuten, een grappig boek aan het lezen over backpackers, met de meest bizare verhalen veelal vieze praat natuurlijk over een meisje die dacht dat ze op een didgeridoo aan het blazen was en er geen geluid uit kreeg en later stond op het bordje een peniskoker of over een avontuur van een vrouw welke een onderbroek ging kopen in India en het hele drop voor haar uitliep en haar maat aan het zoeken was. Daar ging m´n string van J.L. Leo. Leuke herkenbare verhalen.

Sta je in San Jose del Sur met je backpack word je aangevallen door een dolle koe met hoorns, een bulk van een beest, die witte hieronder maar dan alleen. Rennen en de mensen lachen!

San Jose del Sur, een leuk plaatsje met een goed hostel voor 4 dollar per nacht, eindelijk weer eens een schone handdoek. Had mijn witte naast die van het hostel gelegd. Ha ha niet normaal hoe vies die was. Brrr... soms overschreiden wij toch echt grenzen van het bestaan... veel hitte hier en lekker zweten de gehele dag, moet maar eens wat meer gaan drinken, beters voor de harde poep. hi hi

Ach ja en na een zoektocht naar een mooi uitzicht punt op mirador, effe lekker ondergescheten worden door de birdies en dat terwijl dwaas ook spoorloos was.

Vrijdag 26 september met de lancha naar het vaste land terug een mooi uitzicht op het meer over de twee vulkanen en een nachtje in het very basic hostel hospedaje Holmer in Rivas, dodgy. Boodschappen halen bij de Pali en ´s avonds een biertje in de pas geopende tent van deze jongen en een broer van de surfdude welke wij hadden ontmoet bij het internetcafe in Rivas.

Dus als je in Rivas bent ga even naar de mooie club Komale.

Gister aangekomen in 27 september in San Juan del Sur aan de kust. Steve en Richard weer gezien, de assholes, dus revenge met asshole menig potje weer gespeeld samen en de visfiletzaak van Brandon bekeken. Altijd handig om te weten hoe je hier een eigen zaak op start. Very easy...

Straks maar eens proberen de surfbabe uit te hangen, zonder uit de zee te komen met twee bodyboards net als in Bali en dan over een paar dagen richting Costa Rica! Mir, heb je nog tips!!!

Ja top je heb je er weer door heen geslagen. Ik weet het was een taai verhaal, maar goed ik ben weer bij. Net trouwens weer op de hoogte gebracht van alle nieuwtjes in Heerhugowaard en omstreken door vader en moeder en Linda.

Mark en Liana, was superleuk gefeliciteerd met jullie dochter Jill Ester, geniet ervan en laat Jill maar lekker vertroetelen door opa Jan en oma Corrie.

Linda en Pip van harte gefeliciteerd met de zwangerschap!

Ton gefeliciteerd met je verjaardag!

Corinna, Mandy en Linda succes met de laatste loodjes van de zwangerschap!

Besito,

Anja

Laatste foto's

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer